Τρίτη, 12 Μαΐου 2015

ΟΛΑ ΑΣΤΕΓΑ! Εκτός από ένα..

"γιατί τι άλλο υπάρχει να κάνεις σ'αυτό τον κόσμο εκτός από το να βγάζεις χρήμα;"
από την ταινία  Le Capital (Το Κεφάλαιο) του Κώστα Γαβρά 
Η λογική περιφέρεται άστεγη, σαν ρακένδυτος κλοσάρ στους δρόμους των ευχολογίων περί ανάπτυξης κι ευημερίας. Η ανθρωπιά και η συμπόνοια επίσης. Η δικαιοσύνη χάσκει άφωνη και άστεγη μπροστά σε όλα όσα συμβαίνουν -ή δεν συμβαίνουν- στο όνομά της. Η αισθητική, ίσως η πιο σημαντική μονάδα μέτρησης ενός πολιτισμού, βολοδέρνει άστεγη μέσα στις εικόνες της μεγαλούπολης ή σωστότερα έξω από αυτές. Η ίδια η ψυχή του κόσμου περιφέρεται άστεγη, χωρίς φιλόξενα σάρκινα δοχεία να την υποδεχτούνε. 
Αλλά δεν πειράζει! 
Το πιο σημαντικό πράγμα αυτού του κόσμου, που εχει αντικαταστήσει την ψυχή του, απολαμβάνει ασφάλεια και στέγη. Αυτή των θησαυροφυλακίων ευαγών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και ιδιωτικών καβάτζων. Και, ειδικά, ως μη χειροπιαστό υλικό αγαθό: ως ομόλογα υπόσχεσης κέρδους κι ως νούμερα ψηφιακών οθόνων και αλγόριθμοι υπολογιστικών μηχανων. ΤΟ ΧΡΗΜΑ!
Η πιο καταλυτική δύναμη του κόσμου. Το καρκίνωμά του, που μας αρρωσταίνει όλους -ή σχεδόν όλους;- με τον ένα ή άλλο τρόπο. Η πιο ισχυρή θρησκεία με τους πιο φανατικούς ζηλωτές.

Και η πλειοψηφία των ανθρώπων μοιάζει να έχει εγκαταλείψει. Ακόμη και να ψάχνει, να γυρεύει εκείνο το όποιο άλλοθι που θα δικαιολογούσε και θα νοηματοδοτούσε την όποια σημασία ύπαρξης.
Σαν τον καρκινοπαθή στα τελευταία στάδια..


2 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

χαχαχαχα εχουμε κανενα τετοιο εδω;

Ανώνυμος είπε...

SPITHA PERAMATOS - κινημα ανεξαρτητων πολιτων Μικης Θεοδωρακης
3 ώρες ·

Οι πέντε δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν το Σαββατοκύριακο έδειξαν τα εξής: Το 91,7% των πολιτών τάσσεται κατά της αύξησης του ΦΠΑ σε προϊόντα πρώτης ανάγκης, το 89,4% κατά της μείωσης των μισθών, το 89,4% κατά της μείωσης κύριων ή επικουρικών συντάξεων, το 85,8% κατά της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων, το 85,2% κατά της μείωση του ΕΚΑΣ, το 75,2% κατά της παραμονής του βασικού μισθού στα σημερινά επίπεδα. Για πρώτη φορά στα χρόνια των Μνημονίων οι «κόκκινες γραμμές» του λαού και της κυβέρνησης συμπίπτουν σχεδόν απολύτως (σ.σ.: λέμε «σχεδόν», διότι υπάρχει και το 3,5%, οι ψηφοφόροι του Κυριάκου και του Άδωνη, που ζητάει από την κυβέρνηση να δεχτεί τα πάντα). Δεν είναι «κόκκινες γραμμές», είναι η αυτονόητη αντίδραση λογικών ανθρώπων απέναντι στον νεοφιλελεύθερο εξτρεμισμό των δανειστών. Στους δανειστές απευθύνεται πρωτίστως το μήνυμα των πολιτών. Η αντίσταση στα εξτρεμιστικά μέτρα που απαιτούν είναι αντίσταση του ελληνικού λαού και όχι κάποιων τρελών αριστερών που έτυχε να βρεθούν στην κυβέρνηση. Δεν είναι ιδιοτροπία του Τσίπρα, του Βαρουφάκη, του Λαφαζάνη, είναι απαίτηση λαϊκή, δεν συντρίβουν την κυβέρνηση οι Σόιμπλε, τους Έλληνες συντρίβουν και, αργά ή γρήγορα, θα λογοδοτήσουν γι' αυτό. Με τη σθεναρή στάση του, ο λαός παίρνει ενεργό μέρος στη διαπραγμάτευση, προς το παρόν μέσω των δημοσκοπήσεων. Αν χρειαστεί, και με άλλους τρόπους. Στέλνουν κι άλλο μήνυμα οι πολίτες στους δανειστές. Τους λένε να μην ποντάρουν στην παλινόρθωση του παλαιού καθεστώτος, μην νομίζουν, δηλαδή, ότι θα ρίξουν την κυβέρνηση της Αριστεράς και θα ξαναφέρουν καβάλα στ' άλογο τους μερκελιστές. Από 17%-23% παίρνουν από κοινού η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις, δυο μέτρα κάτω από το χώμα έχουν θαφτεί και τα κόμματα και οι αρχηγοί τους. Αν πέσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο η κυβέρνηση της Αριστεράς, θα ακολουθήσει παρατεταμένο πολιτικό χάος, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για μια χώρα με το γεωπολιτικό βάρος της Ελλάδας. Οι πολίτες που ζητούν από την κυβέρνηση σε ποσοστό 75%-90% να μην πατήσει τις «κόκκινες γραμμές», οι ίδιοι της ζητούν, σε ποσοστό 65%-70%, να προχωρήσει σε συμφωνία και όχι σε ρήξη. Δεν είναι αντίφαση, είναι εντολή. Οι πολίτες ζητούν από την κυβέρνηση να κάνει ό,τι μπορεί για να φτάσει σε συμφωνία που δεν θα περιέχει επώδυνα και απαράδεκτα μέτρα. Να το πάει το πράγμα μέχρι τέλους, να χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα, να μην υποκύψει στον πειρασμό της ρήξης. Όταν αντιμετωπίζεις κάθε μέρα τα θηρία, ο πειρασμός της ρήξης είναι μεγάλος, έχει ηρωικά στοιχεία η ρήξη, την επόμενη ημέρα, όμως, ξεκινάει η πορεία προς το άγνωστο, ιδίως όταν δεν υπάρχει η απαραίτητη προετοιμασία. Οι πολίτες ζητούν από την Αριστερά να καταφέρει το δύσκολο, το σχεδόν αδύνατο. Γι' αυτό της δείχνουν εμπιστοσύνη που αγγίζει το 60%. Αν την είχαν για τα εύκολα, θα την άφηναν στο παλιό - καλό 5%, να έχει το κεφάλι της ήσυχο.