Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011

ΟΙ ΓΟΡΤΥΝΙΟΙ

                                                          Του Βαγγέλη Κ. Χριστόπουλου
Δεν είχαν στασιό οι άνθρωποι από μύγες και κουνούπια!. Ακόμη τα ζα και τα βόδια τους τα ‘βλεπαν πληγωμένα, με το αίμα να τρέχει και πολλές φορές αφηνιασμένα και αλαλιασμένα να κάνουν σαν τρελά!
Το σώμα τους είχε γεμίσει μικρές κοκκινίλες και είχαν ακούσει για περίεργη αρρώστια που κυκλοφορούσε. Ζούσαν μόνιμα με το φόβο!
Δυο νεαροί Γορτύνιοι , κολέγηδες, δούλευαν συνεταιρικά μπογιατζήδες στο Αγρίνιο. Είχαν ξεμείνει από δουλειά και με δυσκολία τα έβγαζαν πέρα. Είχαν ακούσει τα σοβαρά προβλήματα των ανθρώπων με τα κουνούπια, στα γύρω χωριά του Αχελώου και σκέφθηκαν να τα… εκμεταλλευτούν.
__Γιάννη, τι κάνουμε σήμερα;
__Ότι κάναμε και εχθές , Πάνο. Βαρούμε μύγες!. – Το « βαρούμε μύγες» , ήταν το ερέθισμα για μπίζνες, η αρχή για το ξεκίνημα ενός προσοδοφόρου επαγγέλματος!.
Άρεσε στο Γιάννη η απάντηση, και του ήρθε η σκέψη: « να φτιάξουν μια σκόνη, να την πουλήσουν στα καμποχώρια και να… λύσουν τα προβλήματα ,που βασάνιζαν τους ανθρώπους με τα κουνούπια!..»
Πήραν λοιπόν λίγη ώχρα , να δώσουν χρωματισμό στο σκεύασμα, και μπόλικο αλεύρι . Τα έβαλαν σε ένα δοχείο και τα ανακάτεψαν μεταξύ τους. Έτσι έκαναν μια κιτρινωπή σκόνη. Έκοψαν κόκκινα τετραγωνισμένα χαρτιά, για να είναι φανταχτερά και έκαναν φακελάκια.
Έπειτα έπαιρναν από το δοχείο τη χρωματισμένη σκόνη κι έβαζαν τρείς κουταλιές του γλυκού σε κάθε φάκελο.
Έφτιαξαν μπόλικες συσκευασίες για να καλύψουν τα τρία παραποτάμια χωριά: Πεντάλοφο, Γουριά και Κατοχή.
__Πάνο, εκείνη την άσπρη στολή την έχεις; Ο Πάνος δεν κατάλαβε τι τον ρωτούσε ο Γιάννης.
__ Τι μου τσαμπουνάς ; Για ποιά στολή μιλάς ;-- Του είπε.
__Αυτή την άσπρη στολή που μας δωρίσανε στο εργοστάσιο , όταν αγοράσαμε τα πολλά χρώματα.
__Εννοείς αυτή που μας δώσανε για να βάφουμε;
__Ναι, για αυτή σου μιλά τόση ώρα.
__ Την έχω Γιάννη. Αλλά αυτή είναι για γιατρούς όχι για μπογιατζήδες..
__Εμείς Πάνο, τι είμαστε; Πώς θα παρουσιαστούμε στα χωριά; Φάρμακα πάμε να πουλήσουμε!.
__Δεν έχεις άδικο !.. Πρέπει να φορέσουμε τις άσπρες μπλούζες , να φαινόμαστε σαν γιατροί, σαν φαρμακοποιοί. Έτσι θα πείσουμε τους ανθρώπους να κάνουν αγορές από το… φάρμακό μας.
Μ’ ένα κλειστό φορτηγάκι, καλογυαλισμένο, χρώματος ασημί που είχαν, έφθασαν στην πλατεία του χωριού, στον Πεντάλοφο. Άπλωσαν την πραμάτεια τους σε ένα τραπεζάκι και με τις άσπρες μπλούζες τους, περίμεναν τους χωρικούς να ψωνίσουν.
__Τι άνθρωποι να είναι τούτοι;-- Είπε κάποιος Πενταλοφίτης στους γύρω του. Την ίδια στιγμή ο Γιάννης φώναζε:
__Θάνατος στα κουνούπια και τις μύγες!. Τέρμα τα τσιμπήματα από τα κουνούπια!.
Ο Πάνος δεν μπορούσε να κρατηθεί από τα γέλια και παρά λίγο να καταλάβουν οι Πενταλοφίτες την απάτη.
Ο Γιάννης συνέχιζε να φωνάζει: «Τέρμα οι μύγες , σκοτώστε τα κουνούπια». Το νέο γρήγορα μαθεύτηκε και όλοι έτρεχαν να αγοράσουν φακελάκια με το… θαυματουργό φάρμακο!.
__Κύριε, κύριε; --Ρωτάει τον Πάνο μια γυναικούλα.—« Το πίνουνε το φάρμακο;»
__Γιαγιά, το διαλύουνε σ’ ένα ποτήρι και μετά κάνουν έντριβή. Αν πιείς και λίγο δεν κάνει κακό. Θέλει προσοχή γιατί είναι δηλητήριο! Μην πάει στα τρόφιμα.-- Αυτά της είπε και προσπαθούσε να δώσει πληροφορίες και σε άλλους πελάτες. Ο Γιάννης συνέχιζε να φωνάζει: __Χωριανοί, γλυτώστε από τα κουνούπια, που σας ρουφάνε το αίμα.
__Γιάννη, δεν συνεννοηθήκαμε από την αρχή, να λέμε, πώς θα χρησιμοποιούν το φάρμακο.
__Όπως και να το χρησιμοποιήσουν δεν έχουν πρόβλημα οι άνθρωποι εδώ. Έχουν καταπιεί και το σώμα τους έχει απορροφήσει, του κόσμου τα δηλητήρια, από τα πολλά ραντίσματα. Θα τους ενημερώνουμε , ότι μπορούν να χρησιμοποιούν τη σκόνη σαν κατάπλασμα, σαν εντριβή και επάλειψη. Ακόμη μπορούν να ραντίζουν όλους τους χώρους και να.. πίνουν το πρωί μικρές ποσότητες, σαν τσάϊ!... Εσύ πες τα όλα και ας διαλέξουν αυτοί ό,τι θέλουν!...
__Καλά είναι να επιμείνουμε να ραντίζουν τις επιφάνειες, όπως είναι το σωστό.
__ Γιάννη, ότι και να λέμε με το δικό μας φάρμακο δεν ψοφάει τίποτα!. Ούτε οι άνθρωπο θα πάθουν τίποτα με το.. αλευρόζουμο, και το ζυμάρι, ούτε τα ζώα!.
Οι μπογιατζήδες για τρείς ώρες πούλαγαν τα φάρμακα και έβγαλαν κέρδος να καλύψουν τα έξοδά τους πάνω από είκοσι ημέρες. Είχαν για προορισμό να επισκεφθούν δυο χωριά ακόμη. Έβαλαν το τραπεζάκι μέσα στο αυτοκίνητο και γελώντας ξεκίνησαν. Δύο κυρίες πιο κάτω, βλέποντας τους να φεύγουν, σήκωσαν το χέρι τους και τους σταμάτησαν. Πήραν οχτώ φακελάκια(!) και ζήταγαν οδηγίες. Τώρα ήταν εύκολα να δίνουν ότι πληροφορίες θέλανε, μιας και κανένας κίνδυνος δεν υπήρχε για την υγεία τους.
Ο Γιάννης ανέλαβε να τους εξηγεί.
__Σ’ ένα δοχείο να κάνετε την σκόνη πολτό και μετά τη δύση του ηλίου , σε μικρές ποσότητες μέσα σε ποτήρια, σε βάζα, σε πιάτα αφήστε τα σε διάφορα σημεία του σπιτιού.
Αν θέλετε πασαλειφτείτε κιόλας και δεν θα πλησιάζει ούτε αρσενικός γάτος…--Τους είπε-- και έφυγαν γελώντας.
Στη Γουριά, που έφθασαν δεν τόλμησαν να σταματήσουν . Ένα τροχαίο είχε σαν συνέπεια να βρίσκονται αραγμένα δυο περιπολικά με αστυνομικούς και φοβήθηκαν να απλώσουν την πραμάτεια τους.
Τράβηξαν απ’ ευθείας για το κεφαλοχώρι, την Κατοχή.
Οι άνθρωποι εδώ, με την δύση του ηλίου, κλείνονταν στα σπίτια τους. Οι δυο Γορτύνιοι άρχισαν να διαφημίζουν το φάρμακο. Οι πρώτοι που έφθασαν κοντά τους έδειχναν το μολυσμένο δέρμα, τις κοκκινίλες , και τα εξανθήματα από τα τσίμπηματα των εντόμων.
Ο Γιάννης φώναζε: «Θάνατος στα κουνούπια!. . Με τρείς επαλείψεις πλήρης θεραπεία από τα τσιμπήματα. Πάνε τα βουβουνίσματα των κουνουπιών από τ’ αυτιά σας».
__Ας πάνε στο διάολο!--Είπε ένας Κατοχιανός-- . Να ζουζουνίζουν και να μην μπορείς να τα πιάσεις!. Να έρχονται να τσιμπάνε, και συ « να ντουφεκάς με το δίκανο» και να μην κάνουν πέρα να φύγουν, με τίποτα».
__Ελάτε κύριοι!. Η θαυματουργή σκόνη. Τέρμα το τσίμπημα από κουνούπια, μύγες, σκνίπες, μέλισσες! -- Φώναζε ο Πάνος.
__Δεν μου λές κμπάρι Πάνου, η σκόν κάν για γρούνια;
__Κάν κμπάρι, και για σκιλί και για γιλάδ. --Του είπε ο Γιάννης γελώντας.
__Μπας και κάνει και για αιμοροίδες Πάνου; --Ρώτησε ο μπάρμπα Μάκης. Δεν τον άφηναν, τον καψερό, ούτε στιγμή να ησυχάσει . Όποιον ξένον έβλεπε στο χωριό, ρώταγε για πραχτικά, μιας και με την επιστήμη και τους γιατρούς δεν τα πήγαινε καλά. Ευκαιρία ήταν… . Το θέμα και την ενημέρωση ανέλαβε ο Γιάννης. Τράβηξε το γέρο Μάκη πιο πέρα, να μην ακούει ο κόσμος, και του είπε:
__Πονάς μπάρμπα Μάκη, πονάς πολύ;
__Πνά πδίμ και καίγουμ ούλος.
__Μπάρμπα, το μυστικό θα το ειπώ μόνο σε σένα!. Άκου λοιπόν: Βράσε σπάρτο, ρίγανη, μάραθο και δυόσμο με μπόλικο αλάτι και ξύδι. Πίνε όσο ζουμί μπορείς και το πηχτό βάλτο στις αιμοροίδες για δυο ώρες. Αυτό να γίνεται το πρωί. Μετά ρίξε στις αιμοραϊδες μπόλικη σκόνη και άστηνε μέχρι το βράδυ. Θέλει κουράγιο όμως, γιατί πονάει. Σε τρείς ημέρες θα εξαφανισθούν, οι άτιμες. Αν ιδείς μπάρμπα και δεν περάσει ο πόνος, κάνε μπόλικη αλοιφή, βάλε την επάνω και θα φύγει , η καούρα, το τσούξιμο .
-- Πήρε από το γέρο ένα πενηντάρικο και έμειναν και οι δυο ευχαριστημένοι….

Κόντευαν να ξεπουλήσουν . Μια ομάδα με δέκα πέντε Κατοχιανούς στα δεξιά του αυτοκινήτου, άκουγαν τον Γιάννη που τους εξηγούσε τον τρόπο χρήσης του φαρμάκου.
__Ανακατέψτε καλά την σκόνη με λάδι σε ένα βάζο. Κλείστε το αεροστεγώς και βάλτε το στον ήλιο για δύο εικοσιτετράωρα. Με το μείγμα, άφοβα, αλείφτε το πρόσωπό σας και τα ακάλυπτα μέρη του σώματός σας και τέρμα τα τσιμπήματα.
Στο άλλο μέρος του αυτοκινήτου ο Πάνος με καμιά εικοσαριά πελάτες, έλεγε τον δικό του τρόπο χρήσης.
__Σε μισό μπουκάλι νερό ρίχνετε δυο φακελάκια σκόνη. Ανακατεύετέ την καλά, μέχρι να διαλυθεί και να ασπρίσει. Ψεκάστε όλους τους χώρους, που θέλετε να προστατέψτε από τα κουνούπια. Για πλήρη προστασία, λουστείτε δυο φορές την εβδομάδα!.
Τις τελευταίες οδηγίες στους συγκεντρωμένους έδωσε ο Γιάννης , όταν πλέον είχαν ξεπουλήσει και έμειναν απόλυτα ευχαριστημένοι από την είσπραξη.
__Ακούτε Κατοχιανοί,-- Είπε--. Η σκόνη είναι άοσμη και εξολοθρεύει όλα τα έντομα. Αρκεί να ακολουθήσετε σωστά τις οδηγίες. Ειδικώς για τις μύγες και τα κουνούπια να έχετε υπ’ όψιν σας τα πιο κάτω:
Για τις μύγες καλά είναι να έχετε μυγοσκοτώστρες . Όταν τις χτυπάτε και πέφτουν κάτω σαν ψόφιες, παίρνετε μια πρέζα σκόνη με τα δάχτυλά σας και τις ρίχνετε επάνω στο στόμα της για να επέλθει πνιγμός. Για τα κουνούπια είναι πιο δύσκολη περίπτωση. Μετά το χτύπημα να τα γυρίζεται ανάποδα με τα πόδια ψηλά. Αυτά ανοίγουν το στόμα τα πασπαλίζετε και ψοφάνε!.
Ο Λάκης, ένας έξυπνος Αγρινιώτης, που κατάλαβε το πάθημα των
Κατοχιανών,ρώτησε γελώντας:
__Τί εγγύηση έχει το φάρμακο;
__Μετά την πώληση -- είπε ο Γιάννης-- δεν υπάρχει ούτε ευθύνη, ούτε εγγύηση.
Καλή επιτυχία!.
Είχαν ερευνήσει από ποιο δρόμο θα έφευγαν! Έβαλαν εμπρός το αυτοκίνητο και «έγιναν καπνός!»
Οι Κατοχιανοί, με τα τελευταία λόγια που άκουσαν, έμειναν με τα φακελάκια στο χέρι και με το στόμα ανοιχτό.
Ο Λάκης ο Αγρινιώτης, ρώτησε τους Κατοχιανούς: Μήπως ρωτήστε πότε θα… ξανάρθουν;
Καμία απάντηση, ακόμη περιμένουν!...

B Girakas




3 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

lllllllllllll

Ανώνυμος είπε...

ok nis twta mporw

Ανώνυμος είπε...

fovera ta sxolia