Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

Ο Τούρκος

Απο το βιβλίο του Θ. Γιαννόπουλου
Γιώργος Πολύδερας του Χαραλάμπη-Σταμίρη. Ένας από τους πιο ιδιόρρυθμους τύπους του χωριού. Ατημέλητος στην εξωτερική του εμφάνιση, βωμολόχος, βλάσφημος, παμπονηρότατος, δουλευτής ακούραστος, οικονόμος «στο έπακρον» και συμφεροντολόγος, τερτίπης σ’ ότι καταπιάνεται, ευφυέστατος, φιλοπρόοδος στα κοινά κι ετοιμόλογος από τους λίγους. Κι αποπάνω κάνει και το σπουδαίο κυνηγό, αλλά εδώ και κάμποσα χρόνια δεν τον είδανε να βαρέσει ούτε τσιροπούλι. Στην αρχή μου διακαιολογιότανε πως τα ζούδια πονηρέψανε κι άμα ιδούνε ντουφέκι από μακριά, κρύβονται. Τώρα προσθέτει πως δεν υπάρχουν πια λαγοί, γιατί τους τρώνε οι αλεπούδες που πληθύνανε πολύ.
- Σκέψου, ξάδερφε, μου λέει μια μέρα, που τον πείραζα για κυνηγετική αδεξιότητα, μπαίνουνε μέσα στο χωριό οι άτιμες και ρημάζουνε τις κότες.
Η αλήθεια είναι πως τώρα δεν υπάρχουν ούτε λαγοί, ούτε πέρδικες, ούτε φάσες, ούτε πολλά από τα πιο μικρά πουλιά. Τα φάγανε τα φυτοφάρμακα κι η αλόγιστη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος.
Ας ξαναγυρίσω όμως στον Τούρκο.

Λένε πως ενώ ο Τούρκος θέλει να κάνει τον παλικαρά, από μέσα του είναι πολύ φοβιτσιάρης. Στο δεύτερο αντάρτικο, άμα άκουγε αεροπλάνα να περνάν απάνω από το χωριό, χωνόταν άλλοτε κάτω στο υπόγειο του σπιτιού του Παπαπάνου κι άλλοτε μέσα στην εκκλησία. Υπολόγιζε πως όσο άθεοι κι αν ήταν εκείνοι που ρίχνανε τις μπόμπες, την εκκλησία θα τη φυλάγανε. Για να γλιτώνει ακόμα τότε τις αγγαρείες, έκανε το μουρλό. Κούρεψε δηλαδή με την ψιλή μηχανή το κεφάλι του, σήκωνε το ένα μπατζάκι του παντελονιού του ως το γόνατο, δε μίλαγε, κοντολογίς έκανε μουρλά σκέρτσα. Και τα κουτσοπέρναγε.
Μια φορά όμως σωθήκανε τα ψέματα. Τον πήραν είδηση τ’ αποσπάσματα και τον παίρνουν μαζί μ’ άλλους και με το ζο του στην Κατσουλιά γι’ αγγαρεία. Οι δουλειές εκεί δεν ήτανε κουραστικές κι ο Τούρκος δεν είχε παράπονο. Είχε όμως σοβαρά παράπονα και συνέχεια διαμαρτυρότανε, γιατί οι στρατιώτες τους αφήνανε νηστικούς. Πήγαινε ο μαύρος κοντά στο καζάνι, όταν γινότανε διανομή στο συσσίτιο, αλλά ποτέ δεν του δίνανε φαΐ. Προφασίζονταν πως οι μερίδες ήταν μετρημένες από την επιμελητεία κι έρχονταν ίσια-ίσια με τους άντρες.
Μια μέρα κάτι στρατιώτες, ύστερ’ από προδοσία, πήγανε και πήραν ένα βόδι κάποιου Κατσουλαίου. Το σφάξανε και το βάλανε στο καζάνι.
- Τώρα, λέει μέσα του ο Τούρκος, θα σπάσει ο διάβολος το πόδι του και θα μου δώκουνε λίγο κρέας.
Παίρνει δυο-τρεις καραβάνες – φρόντιζε, βλέπεις, και για τους συντρόφους του – και μπαίνει τελευταίος στη σειρά των αντρών που παίρνανε συσσίτιο. Φαντάσου τώρα την απογοήτευσή του, άμα έφτασε μπροστά στο καζάνι και το είδε αδειανό. Τον έπνιξε το δίκιο του και λέει στον επικεφαλής αξιωματικό:
- Καλά, κυρ λοχαγέ, τα μακαρόνια ‘ρχονται απουπάνου μετρημένα, το ρύζι το ίδιο, τα φασόλια πάλε μετρημένα… Αμ και το βοΐδάκι του χριστιανού μετρημένο ήταν κι εκείνο;

Την ίδια εποχή, την επόμενη μέρα από τη μάχη της Δημητσάνα, όπου στρατός και χωροφύλακες διαλύσανε τους αντάρτες, ο Τούρκος, ο Γιόβας κι άλλοι δουλεύανε στο Κάτου Νερό. Κάποια στιγμή φάνηκε από ψηλά ένα αεροπλάνο, που κατόπτευε την περιοχή, για να επισημάνει τυχόν αντάρτικες κινήσεις. Ο Τούρκος κατουρήθηκε από την τρομάρα του! Έπεσα χάμου σ’ ένα πουρνάρι κι είπε να κάνει το ίδιο κι ο Κυριάκος. Εκείνος όμως όχι μόνο δεν έπεσε χάμου ούτε έμενε ακίνητος, αλλά κούναγε το σακάκι του στον αέρα και χοροπήδαγε, εκδηλώνοντας έτσι τη χαρά του για το αποτέλεσμα της μάχης της Δημητσάνας. Ο Τούρκος έχασε την υπομονή του και ξεστόμισε έξαλλος από οργή:
- Μην κουνιέσαι, ρε Μουρλογιόβα! Λες από κει ψηλά σε γνωρίζει τ’ αεροπλάνο εσένα, αν είσαι χίτης;

Όλοι ξέρουμε πως μαζί με τις άλλες του ενασχολήσεις ο Τούρκος έχει ανοίξει και το «μαγαζάκι», το διαφθορείο των ανηλίκων, όπως το λέω εγώ. Γιατί εκεί μέσα μαζεύει όλα τα παιδαρέλια, παίζει χαρτιά μαζί τους και τους παίρνει και την τελευταία δεκάρα, ξοδεύοντας έτσι τα λουκούμια και τα μπισκότα του.
Μόνο που τον εκδικήθηκε μια μέρα ο Παύλος του Μπρουκλόγιαννη. Κι ακόμα το φυσάει το Τούρκος και δεν κρυώνει.
Ήτανε κάποτε που το παιδί έχασε ό,τι είχε και δεν είχε στα χαρτιά. Και πείσμωσε, γιατί νόμισε πως το παιγνίδι δεν ήτανε τίμιο. Πάει κρυφά τη νύχτα, τραβάει μια σωλήνα τη σόμπας του μαγαζιού, τη στουπώνει με παλιοεφημερίδες και τη βάνει στη θέση της.
Ανάβει το πρωί τη σόμπα ο Τούρκος και το μαγαζί μπούχλωσε από τον καπνό. Ψάχνει από δω, ψάχνει από κει να βρει την αιτία, πού να τη βρει; Αρχίνησε τις βρισιές και τις βλαστήμιες.
Ο Παύλος, που τον παρακολουθούσε από την Παναγιά κι έκανε χάζι, παίρνοντας την εκδίκησή του, δεν κρατήθηκε και του φώναξε:
- Δεν τηράς, ρε μπάρμπα, μην είναι βουλωμένη καμιά σουλήνα;
- Άι, παλιομπαγάσικο, ξεφυσάει ο Τούρκος, που κατάλαβε τι του είχε σκαρώσει. Δε θα σε πιάσω;… Άι… άι… θα σε κάνω να ξεράσεις μπομπότα!
Την άλλη μέρα έκανε την ανάγκη φιλοτιμία και παρακαλούσε το παιδί να ξαναπάει με τους φίλους του στο μαγαζί, για να μη χάσει τους πελάτες.

Στην αρχή, για να προκόψει η επιχείρηση, ο Τούρκος έπρεπε να κάνει αιματηρές οικονομίες. Τόσες οικονομίες, που δεν έδινε σε κανέναν είδος χωρίς πληρωμή, ούτε στο ίδιο το σπίτι του. Ένα βράδυ η γυναίκα του Τριαντάφυλλη έστειλε το μικρό τότε γιο τους Μπάμπη στον πατέρα του να του δώσει λίγο πετρέλαιο, για ν’ ανάψουν τον τσιμπλή.
- Έφερες λεφτά, Μπάμπη, να σου δώκω πετρέλαιο; ρωτάει ο Τούρκος.
- Όχι, πατέρα, αποκρίνεται το παιδί.
- Τότε δεν έχει πετρέλαιο. Άι στη μάνα σου να σου δώκει λεφτά.
Φεύγει το παιδί, πάει στη μάνα του και γυρίζει δειλά-δειλά κρατώντας στο χέρι του έν’ αυγό. Το βλέπει ο Τούρκος και λέει:
- Φτωχέ μου Μπαμπίσκο, τι να σου δώκω μ’ ένα αυγό;

Στην εποχή της Χούντας πρόεδρος στο χωριό ήταν ο Βασίλης ο Μαγαζάς. Τότε πάρθηκε οριστικά η απόφαση να περιμαντρωθεί κανονικά το νεκροταφείο που βρισκότανε σ’ άθλια κατάσταση. Αλλά, για να γίνει έργο της προκοπής, έπρεπε πρώτα να φύγει το ζιγκ-ζαγκ της παλιάς μάντρας κι η καινούργια να ευθυγραμμιστεί. Εδώ όμως χρειαζόταν η προσφορά του Τούρκου, γιατί η έκταση, που περιβάλλει γύρω-γύρω το νεκροταφείο, είναι δική του. Κι ο Τούρκος δεν παραχωρούσε ούτε σπιθαμή, όχι γιατί δεν ήθελε το έργο, αφού στην πραγματικότητα είναι φιλοπρόοδος και το όμορφο του αρέσει, αλλά για να εκδικηθεί τον πρόεδρο λόγω επαγγελματικής αντιζηλίας, μαζί και το χωριό, που περνοδιάβαινε όλη μέρα έξω από το μαγαζί του και μέσα δεν έμπαινε. Πολλοί μάλιστα δεν του λέγανε ούτε καλημέρα.
Ξύπνιος και πραχτικός ο Βασίλης επωφελήθηκε από την παρουσία μου ένα Σεπτέμβρη στο χωριό και με παρακάλεσε να πάμε μαζί στον Τούρκο, μήπως και τον πείσουμε ν’ αποσύρει την άρνησή του.
- Αν είναι γι’ αυτό, του λέω, ας το σε μένα. Γιατί, αν πάμε μαζί, θα χαλάσει η δουλειά. Ξέρεις τον Τούρκο τι τζιαναμπέτης είναι.
Πηγαίνω στο «μαγαζάκι», χαιρετάω εγκάρδια τον Τούρκο, λέμε κανά δυο αστεία, παίζουμε τη δηλωτή μας, αφήνω το εικοσάρι μου και κάνω πως θα σηκωθώ να φύγω.
- Κάτσε λιγουλάκι ακόμα, ξάδερφε. Πού στο διάβολο θα πας; Τον βλέπεις κι αργότερα τον παπάκο μας (Παπαπάνο). Δεν σου πάει πουθενά το ζιπούνι του. Κάτσε, επιμένει.
- Καλά λες μωρέ, να κάτσω, αφού το θες. Και τώρα που θυμήθηκα κάτι, τι λες, θα μου κάνεις μια χάρη που θα σου γυρέψω;
- Τι χάρη θες εσύ από μένα, ρε; Άιντε, να μη σε στείλω…
- Θέλω πραγματικά μια χάρη, αλλά δε στη λέω, αν πρωτύτερα δε μου υποσχεθείς πως θα μου την κάνεις.
- Λέγε στα ίσια, ρε, κι άσε τις περικοκλάδες.
- Και βέβαια θα ειπώ, αλλά πρώτα θ’ ακούσω το ναι.
- Ρε, σάμπως είσαι τζιερεμές. Λέγε που να πάρει ο διάβολος!
- Θα ειπώ, αφού επιμένεις. Ας περάσει το δικό σου. Αν όμως μου χαλάσεις το χατίρι, δεν ξέρω πώς θαν το πάρω.
Η περιέργεια του Τούρκου είχε φτάσει στο αποκορύφωμα.
- Θα ειπείς, ρε, ή θα με σκάσεις;
- Να, ρε ξάδερφε, δεν είναι και τίποτα σπουδαίο… Να, λέμε πως είναι καιρός να γίνει εκείνη η παλιόμαντρα του νεκροταφείου…
Ο Τούρκος μπήκε αμέσως στο νόημα. Έβγαλε βαθύν αναστεναγμό, με κοίταξε λοξά, κούνησε το κεφάλι κι αποφάνθηκε:
- Άι, τους σκατοπούσ(ι)τηδες… μου τη σκάσανε. Στείλανε σένα που δεν μπορώ να σου ειπώ όχι… αλλιώς θαν τους έσιαζα γω…
Αυτό ήταν. Η υπόσχεση δόθηκε. Και κάμποσα χρόνια αργότερα ταχτοποιήθηκε η μάντρα, ένα χρόνιο πρόβλημα του χωριού.

Ό,τι και να πεις, όσα και να γράψεις, τα σκέρτσα και τα κατορθώματα του Τούρκου δεν έχουν τελειωμό. Ωστόσο θα προσθέσω κι άλλα δύο:
Μετά την τελευταία κυβερνητική μεταβολή ο Τούρκος τον πήρε πολύ ψηλά τον αμανέ. Ξεκίνησε, ήρθε στην Αθήνα κι επισκέφτηκε τον ξάδερφο υπουργό. Τον καλοδέχτηκε ο υπουργός, έκανε πέρα του φακέλους που είχε μπροστά του και το ‘ριξε στη συζήτηση. Σε κάποια στιγμή ο Τούρκος αξίωσε να τον πάει ο υπουργός στο Καστρί.
- Στο Καστρί; Τι θες εσύ στο Καστρί; Πολύ ψηλά δεν τον τραβάς; ρωτάει γλεντώντας το ο υπουργός.
- Τι θέλω γω στο Καστρί, ρωτάς, ξάδερφε; Να, να ειπώ δυο λόγια σ’ εκείνο το παλιόπαιδο, τον Αντρέα, αν θέλει στα σωστά να πάει η Ελλάδα μπροστά…

Στις εκλογές του 1982 ο Τούρκος έβαλε υποψηφιότητα για να πάρεδρος του χωριού με αντίπαλο στον ίδιο συνδυασμό το Στέλιο. Χωρίς να το περιμένει, πλειοψήφησε με μεγάλη διαφορά ψήφων κι ανακηρύχτηκε επίσημα πάρεδρος. Το πήρε απάνω του κι άρχισε να δουλεύει ψιλό γαζί τους αντίθετους και περισσότερο το φίλο του τον Παπαντώνη. Ώσπου κάποιος μια μέρα, για να τον πειράξει, του λέει:
- Και τι νομίζεις πως έγινες, ρε Τούρκο; Ο πάρεδρος δεν έχει καμιά αξία. Υπερέτης των αλλουνών έναι και τίποτα παραπάνω.
Κι ο Τούρκος:
- Τι καταλαβαίνεις εσύ, χαϊβανάκι μου. Πάρεδρος, ρε, θα ειπεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Γλανιτσιάς! Άι, να χαθείς από τα μάτια μου!

39 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Όταν ο υιός με κερδίζει στη "δηλωτή", λέει πάντα : " Ε, τι νόμισες δηλαδή; Εγώ έχω πάρει μάστερ από το πανεπιστήμιο του Τούρκου!"
Αβαδαίος.

Ανώνυμος είπε...

Άστραψε μπουμπούνιξε απε που είναι η γίδα πατέρα...........Αλήθεια πόσο θα ήθελα να μάθαινα ιστορίες του ανέκδοτα και οτι άλλο γύρ απο την ζωή του. Τα παιδιά του ξέρουν μπορούν και όποιος άλλος.Στολίστε αυτούς τους ανθρώπους με την ομορφιά του λόγου και του μυαλού.
BG

Ανώνυμος είπε...

Επέμενε όταν περνούσα από τα "στενά" του :
-- Κάτσε, ρε ζαγάρι, να σε παίξω μία.
-- Τι να παίξεις, ρε Τούρκο, εσύ ούλο κερδίζεις.
--Κάτσε, δεν θα κερδίσω αυτή τη φορά...

Αβαδαίος

Ανώνυμος είπε...

και ποσοι δεν εχουν ορκιστει στην ....γκλορια!!!!!!!!!!!!!!!

Ανώνυμος είπε...

την ..παναγιτσα σας ψευτοτουριστες...μη λετε και πολλα γιατι θα ξαναφανει απο το κατου νερο φορτωμενη τη γαιδουρα .....gerolykos

κούκος είπε...

αστραψε βροντηξε σε ειδοποιησε ο θεούλης την... τι περιμενες.-κακομοιρε...τι να παρεις μ ενα αυγο. ελα δω ρε γιατρε, ελα δω ρε δικηγορε ελεγε εξεταζοντας τον αντιστοιχο συνομιλητη,που να ξερες οτι θα βγαλεις απ ολους αυτους ΑΘΑΝΑΤΕ ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΗ ,αγωνιστη της ζωης και της αντιστασης

Ανώνυμος είπε...

Τόσες και τόσες γενιές δασκάλεψε στα παιχνίδια της κολιτσίνας και έβγαλε ισάξιους μαθητές. Εγώ δεν είχα την τύχη να μαθητέψω κοντά του ,γι αυτό έμεινα και μπουμπούνας . Όλοι οι άλλοι απόφοιτοι της σχολής του σίγουρα θυμούνται πολλά από τον Μπάρμπα –Γιώργη και πρέπει να τα γράψουν εδώ
Nis

Ανώνυμος είπε...

Για τον Τούρκο, όλες οι γενιες του χωριού θα είχαν να γράψουν κάτι εδώ , αν ήξεραν απο κομπιούτερ . Αλλά όποιος βρεί( κατά προσέγγιση )το χαρακτηρισμό που θα έδινε ο μακαρίτης στο διαολομηχάνημα αυτό του αιώνος των αιώνων, κερδίζει χρυσουν ωρολόγιον Κίνας και μια κανιστρούλα ντοματίτσες από το περιβόλι του στο Κάτω Νερό ... Αβαδαίος.
Αβαδαίος.

Ανώνυμος είπε...

τσιγκινο κουτι με μυαλο μωρε παιδι μου..gerolykos

Ανώνυμος είπε...

Σατανα ,θα ελεγε

Ανώνυμος είπε...

Από το ΑΡΧΕΙΟ του Σόλωνα.
'' Άνδρα μοι έννεπε, μούσα, πολύτροπον...''
Τον Τούρκο τραγούδησε μας και περίγραψέ μας
Α β α δ α ί ε, όπως εσύ ξέρεις.

Περιγραφή Τούρκου από Αβαδαίο
σε έμμετρο και πεζό λόγο,το 1980.

''ΜΗ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΔΡΟΜΟ......
Αν πωπώ πρωί πρωί
τσιμπλιασμένον με σκουφί
τον δεις στο μαγαζάκι
---μη παίρνεις δρόμο αδερφέ
πέστου να φέρει έναν καφέ
και τήρα τον λιγάκι.
.-.
΄Έχει τα φρύδια αγριωπά
τα τσίνορά του αγκαθωτά
ας είν΄ ερυθρογένης
---μη παίρνεις δρόμο, ρε παιδί
σταμάτα πίνε μια ρακή
δεν είν΄ ο ''σκατογένης...''
.-.
Είναι στη κρίση δυνατός
ελεύθερος πολιτικώς
τα λέει τσεκουράτα
---μην τον σνομπάρεις, ρε χωριό
ποτέ δεν είδες το σωστό
πάντα τσιάτρα-πάτρα...
.-.
Είναι αψής, είναι γλυκύς
είναι ωραίος κι ευγενής
ας είναι σαν Ιμάμης
--- μη παίρνεις δρόμο μωρή γριά
ψώνισε, δώστου δυο φιλιά
τι έχεις και τι χάνεις...
(Μαυρούούούούλα... τον Μπραϊμη
δεν με καίτε σα ρετσίνι...)

ΜΕΡΙΚΑ ΔΙΣΤΙΧΑ
Μαγαζάτωρ... Χαρατσής
κυνηγός πού ατσίς
αρκεί:
βερεσέ να μη του πεις
και μπροστά του μη βρεθείς.

Αφ΄ ενός Ελληνιστής
αφ΄ ετέρου Τουρκιστής
ανάλογα:
αν μαζί του συμφωνείς
ή στιγμιαίως διαφωνείς
μαγαζάκι αν πατείς
ή τους ''πέρα'' προτιμείς.
.-.
αν κερδίζει της ...''ξερής''
ή αν χάνει προς στιγμής.
.-.
Εις την πλεύρα αν ουρείς
ή σοκάκι του ...τιμείς.
κτλ κτλ κτλ...
Δεν θα αναλύσουμε τώρα όλο το Ελληνοτουρκικό πρόβλημα.
Θα περιμένουμε να γίνει Αγιαντολλάχ, διότι κατά κει πάει.
΄Έχει κυκλοφορήσει πολλά σοφά λόγια τύπου Χομεϊνί ''μην ουρείτε, ας πούμε, προς την Μέκκα'' ή κάτι τέτοια.
Όπως ''χτίστε, χτίστε την π...ίτσα σας πολυκατοικίες, να δούμε ποιός θα σας φέρει ντοματίτσες να φάτε...''
Να εύχομαι να μην έχω...στραβοουρήσει-πέστε-απέ θα τα ξαναπούμε... ΄Αλλά συνεχίζουμε με τη βοήθεια του Αλλάχ! Πάντοτε...''

ΣΟΛΩΝ

ΚΟΥΚΟΣ είπε...

ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΛΩΝ.ΜΑΛΑΚΙΤΣΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΩΤΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ ΖΑΓΑΡΑΚΙΑ ΜΟΥ......ΕΤΣΙ ΝΟΜΙΖΩ ΘΑΛΕΓΕ

ΜΠΟΒΙΣΙΟΣ είπε...

ΓΡΑΨΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΗ ΑΛΛΑ ΟΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΚΡΑΙΟΣ ΒΑΛΤΕ ΑΠΟΣΙΩΠΗΤΙΚΑ......

Ανώνυμος είπε...

γιατι εβαζε αποσιωπιτικα ο τουρκος??????gerolykos

Ανώνυμος είπε...

Aς ήξερα τα διάφορα του τούρκου ,και δεν θα έβαζα κανένα αποσιωπητικό. Εκεί ειναι ολο το ζουμί
ΚΠ

Ανώνυμος είπε...

ηθελα ναξερα ρε ΣΟΛΩΝΑ ποσα αρχεια εχεις και απο ποιους??????gerolykos

ΚΟΥΚΟΣ είπε...

GEROLYKE ΔΕΝ ΤΑΛΕΓΕ ΜΕ ΑΠΟΣΙΩΠΗΤΙΚΑ.ΤΑ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΛΕΓΕ ΣΤΟ ΚΕΦΙ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ. ΑΝΤΕ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΜΠΑΝΑΓΙΑ, ΟΠΟΤΕ ΞΕΦΩΛΙΑΖΕ ΚΑΙ ΚΑΤ ΙΔΙΑΝ.ΕΔΩ ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ Σ ΕΝΑ ΣΥΝΝΕΦΟ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ ΟΥΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ.ΠΟΥ ΝΑ ΕΙΠΟΥΜΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΙΕΣ ΓΙΑ ΜΑΓΑΖΙΑ, ΓΙΑ ΟΡΟΥΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ ΚΛΠ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΟΦ ΔΗ ΡΕΚΟΡΝΤ Ο ΜΑΚΑΡΙΤΗΣ

ΜΠΟΒΙΣΙΟΣ είπε...

ΡΕ ΣΚΑΤΟΥΛΙΑ!ΑΠΟΒΛΑΚΩΘΗΚΑΤΕ ΡΕ;ΕΤΣΙ ΘΑΛΕΓΕ..

Ανώνυμος είπε...

κουκος υπηρξα σοβαρος μαθητης της σχολης.gerolykos

ΚΟΥΚΟΣ είπε...

ΑΤΥΧΗΣΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΧΑΡΤΙΑ ΛΟΓΩ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΩΝ ΤΟΥ ΓΕΡΟΥ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΛΟΓΩ ΑΥΤΟΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΩΝ .ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟ ΜΠΑΡΜΠΑ ΓΙΩΡΓΗ ΗΜΑΣΤΕ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΕΣ ΕΠΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ.ΗΜΟΥΝ Ο ΜΟΝΟΣ ΘΑΜΩΝΑΣ ΧΩΡΙΣ ΤΡΑΠΟΥΛΑ.ΟΤΑΝ ΔΗΛ. ΔΕΝ ΑΠΑΣΧΟΛΙΟΤΑΝ ΜΕ ΣΑΣ.

Ανώνυμος είπε...

λοιπον αυτο το διαβολομηχανημα πιθανον να το ελεγε ζουδι

Ανώνυμος είπε...

ΧΑΖΟΚΟΥΤΙ ΕΛΕΓΕ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ Γ.ΜΠΟΥΡΕΚΑΣ

Ανώνυμος είπε...

Θα το έλεγε -τζιερεμέ -
Αβαδαίε κέρδισα εγώ ο εισαγγελέας ο πκ η γερόλυκος?
Nis

Ανώνυμος είπε...

ΝΙΣ ΜΗ ΜΕ ΛΕΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ. ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΗΜΟΥΝΑ.Γ.Μ

Ανώνυμος είπε...

Ολοι έτσι σε λένε.
Νις

Ανώνυμος είπε...

ποιός σε βάφτισε ομως ετσι?
Νις

Ανώνυμος είπε...

Ο ΤΟΥΡΚΟΣ ΓΜ

Ανώνυμος είπε...

xaxaxaxa

Ανώνυμος είπε...

Θα στα κόψω εγώ τα αρχεία σου, Σόλων - τα κακογραμμένα και κακοαντιγραμμένα.Τουλάχστον, θα σού κόψω το ένα να μείνεις...μονάρχειος.

Αβαδαίος

Ανώνυμος είπε...

Θα στα κόψω εγώ τα αρχεία σου, Σόλων - τα κακογραμμένα και κακοαντιγραμμένα. Θα σου κόψω τουλάχιστον το ένα να μείνεις... μονάρχειος.
Αβ.

Ανώνυμος είπε...

Δεν ήθελε με τίποτα το διαολομηχάνημα τούτο να καταχωρήσει το παραπάνω σχόλιο για τον Σόλωνα και αναγκάστηκα να το ξαναγράψω. Μα όλα τα δαιμόνια με το μέρος του είναι; Παπαντώνη, κάνε κάτι. Βάλε το πετραχήλι επι της κεφαλής του και άρχισε τα μουρ μουρ περί εξορκισμού. Ανιψούδι σου είναι, λυπήσου το. Λυπήσου μας...
Αβ.

Ανώνυμος είπε...

σιγα μην μπλεξει ο παπαντωνης με το σολωνα ..gerolykos

Ανώνυμος είπε...

Επερωτά ο άλλος τηλεφνικώς: Δεν φτάνει που μας κόβει τον κω... η Τρόικα καθημερινώς, πρέπει να κόψουμε και τα...αρχεία του Σόλωνα ;
Απαντώ: Όχι, αναβάλλεται. Έρχονται οσονούπω καλύτερες μέρες και υπάρχει περίπτωση να νυμφευθεί.
Αβ.

ΚΟΥΚΟΣ είπε...

ΠΟΙΟΣ Ο ΣΟΛΩΝ;;ΜΟΝΟ ΚΑΛΟΜΑΓΕΙΡΕΜΕΝΗ ΚΑΤΣΙΚΑ.ΣΙΓΑ ΜΗ ΣΠΑΣΕΙ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΤΟΥ ΜΕ ΚΑΜΙΑ.

Ανώνυμος είπε...

του δινω την δικη μου αμα θελει και τζιαπα....

Ανώνυμος είπε...

Επανέρχομαι στον ΤΟΥΡΚΟ και στην εξυπνάδα του.
Το 1940-41όπου κάθε λίγο διέσχιζαν τον ουρανό του χωριού μας τα γερμανικά ΣΤΟΥΚΑΣ,ο μακαρίτης έτρεχε και κλεινόταν στην εκκλησιά από υπερβολικό φόβο δήθεν.και έδινε την όψη ανθρώπου...σαλεμένου! Πολλοί γελούσαν με τα καμώματά του. Άλλοι σχολίαζαν πικρόχολα:Το κάνει για να αποφύγει την επιστράτευση.Εγώ δεν έχω εξήγηση.Πάντως τα κατοπινά πολλά χρόνια που έζησε ήταν μια χαρά και με τον τύπο του άφησε εποχή!

Ανώνυμος είπε...

οταν γενηθηκε μια κορη του τουρκου..τον ειδοποιεισαν τηλεφωνικα..πηρε ευχες κλπ στο τηλεφωνειο του βασιλη..και γυρισε στο μαγαζακι οπου ανακοινωσε το νεο στη μανα του,παει η γρια λοιπον πιανει τον κοκκορα να τον σφαξει για το καλο νεο..το βλεπει ο τουρκος και χυνεται βριζοντας απανου στην γρια ....μη γρια μη ...εγω και ο κοκκορας ειμαστε σερνικοι δωμεσα..αστον ναχω παρεα ....αργοτερα αποχτησε σπυρο και μπαμπη gerolykos

Ανώνυμος είπε...

πολυ καλο!!μπραβο ανωνυμε

ΚΟΥΚΟΣ είπε...

ΜΠΡΑΒΟ ΓΕΡΟΛΥΚΕ