Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΣ ΕΣΥ;

  

Περίμενα εγώ ποτέ να δω τη Γλανιτσιά μέσα από αυτή τη μηχανή του σαϊτάν, όπου με ένα κουμπί μπορούν να τη δουν συγχρόνως Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Καταριανοί του Καττάρ και δύο δισεκατομμύρια καπιταλοκόκκινοι Κινέζοι;
Η μόνη μηχανή που υπήρχε στο χωριό τω καιρώ εκείνω ήταν του μπαρμπέρη.
 –Να πας να κουρευτείς , ρε .
 –Μα ρε πατέρα...
-Με τη μηχανή, κερατά. Γιόμωσες ψείρες.
 Και τι δεν μου θύμισε η ιστοσελίδα τούτη, τα οποία είχα βάλει στην πάντα για να μη θυμάμαι. Δεν ήθελα να θυμάμαι, και δεν ξέρω αν το θέλω τώρα. Έπαθα ένα είδος συγκινησιακού τραμπάκουλου και δεν θέλω να το ξανά πάθω.
Εν πάση περιπτώσει, συγχαίρω τον «αρχιμηχανικό» της ιστοσελίδας Γιώργη Γιαννόπουλο του Νικόλα και τον ευχαριστώ που με «περίμενε με ανυπομονησία». Αλλά εμείς γεράσαμε πλέον – τι να πούμε και τι να λέμε τώρα στα απότρυγα... Φύγανε, πάνε αυτά που συγκινούσαν και ενέπνεαν. Πάει ο κόσμος, πάει ο ντουνιάς, πάει ο Βάγκνερ και ο Πουτσίνι, κανένας δεν έχει μείνει. Προσωπικώς, μόνο την τρόικα εκ τριών κυριών ξέρω σήμερα στο χωριό : την Αρέσμω του Στέλιου, την Πλουμπούδω του Πουλακίδα και τη Γιωργιά του παπά  (του κ. Μπρουκλόγιαννη λένε οι Αθηνομυγδαλαίοι). Γίνεται δουλειά μόνο με τρείς γυναίκες; Εμ δεν γίνεται.
Αλλά ας αναφωνήσουμε ομού με τους νέους το ελπιδοφόρο : Αμυγδαλέα, προχώρα, άνευ εσού είναι λειψή η χώρα κι όλα αυτά που λέγονται είναι μια μπόρα . Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλες Βρυξελλιώτες - μας δυναμώνει το Πνεύμα του ουρανού και το άλλο του Κατωνερού ( στοιχειωμένη ρεματιά προς Λάδωνα).

                              Αβαδαίος (3.10.10)
 ΥΓ . Χαιρέτα μου, ρε Γιώρη, τις Κατωράχες και την ψηλή Κουκούλα

2 σχόλια :

G.G. είπε...

Αβαδαίε Με δυο αράδες είπες πολλά!! Αποθηκευμένα στο σκληρό είναι όλα,
ανακαλούνται και υποτροπιάζουν με την παραμικρή αφορμή. Είχα την προαίσθηση ότι κάποιος από το tim της Λιασκοβας θα σου απαντούσε για το χρονολογικο σου Πρόλαβε η Γιάννα η αρχισυντάκτης της Λιασκοβας Είμαι βέβαιος ότι θ ακολουθήσει και ο Διευθυντής Λίγο- πλάτη Αβαδαίε (οχι μόνο στον Γιώργο )μήπως και πάρουμε καμιά διαφήμιση από την cosmote

Βασίλης Αθ. Γιαννόπουλος είπε...

Θυμίζει … “Λιάσκοβα”

Ο ιστότοπος που δημιούργησε ο συμπατριώτης μας Γιώργος Ν. Γιαννόπουλος, έφερε συνειρμικά στη μνήμη μου το περιοδικό του Συλλόγου μας “Λιάσκοβα”, το οποίο, ως γνωστό, έχει καταξιωθεί στη συνείδηση όλων των πατριωτών.
Η έκδοση εκείνη, που την ονομάσαμε “Λιάσκοβα”, σαν μεταφορική έννοια πνευματικής δημιουργίας από τη γνωστή μας πηγή ύδρευσης στην ομώνυμη τοποθεσία του χωριού μας, περιώρισε την αποξένωση που είχε επιβάλει ο ρυθμός ζωής της Αθήνας και δημιούργησε δυνατότητες επικοινωνίας των μεταξύ μας σχέσεων.
Ξεκίνησε με πρωτοβουλία του υποφαινομένου, πλαισιώθηκε στη συνέχεια με άριστη ομάδα συνεργατών και με το λαογραφικό περιεχόμενό του, αλλά και με θέματα γενικότερου ενδιαφέροντος αναγνωρίστηκε απ’ όλους μας σαν η πιο ευγενική “πατριωτική” προσπάθεια με συγκινησιακά συναισθήματα.
Η σημερινή προσπάθεια του Γιώργου, χωρίς ν’ αξιώνει εκείνες τις υψηλές προσδοκίες της “Λιάσκοβας”, όπως ο ίδιος λέει, αποτελεί μια άριστη επικοινωνιακή πρωτοβουλία, σε ηλεκτρονική έκφραση, με επιδίωξη ίδιων σκοπών μαζικοποίησης και περιορισμού της αποξένωσης μ’ ένα πλεονέκτημα που δεν είχε η “Λιάσκοβα”, τη δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας μεταξύ μας.
Αξίζουν, λοιπόν, συγχαρητήρια στο Γιώργο, που έστησε μόνος του αυτή τη σελίδα και παλεύει να την καταξιώσει στη συνείδησή μας με γνώμονα μόνο την αγάπη του για το χωριό μας, να το κρατήσει ζωντανό.
Χρειάζεται όμως τη συμπαράσταση όλων μας, για να προσφέρει αυτά που έχει οραματιστεί, όπως ο “Αβαδαίος” που τον απολαμβάνουμε και πάλι.

Βασίλης Αθ. Γιαννόπουλος
Εκδότης της “Λιάσκοβας”