Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Είμαι άραγε σ’ εντεταλμένη υπηρεσία;

Δεν θυμάμαι να έχω δει ποτέ στη ζωή μου τόσες πολλές διαψεύσεις δημοσιευμάτων*, όσες στις μέρες μας. Ένας πραγματικός καταιγισμός από δήθεν αναλυτές, «έγκριτους δημοσιογράφους» κ.τ.λ. που διαψεύδονται πανηγυρικά, κάθε φορά που παρέρχεται ο χρόνος στον οποίο προέβλεπαν ότι θα επισυμβεί η καταστροφή κ.τ.λ. κ.τ.λ., και μάλιστα με άπειρη βεβαιότητα!
Μετά, όμως, από την εκ των πραγμάτων διάψευση των προβλέψεών τους, κανείς δεν δίνει πλέον σημασία στο ποιος είχε προβλέψει τι. Ξεχνάει ο αναγνώστης… Και ξαναδίνει βάση στο επόμενο υποβολιμαίο δημοσίευμα. Δίνει βάση, κι ας είναι ζήτημα χρόνου να διαψευστεί και αυτό, όπως το προηγούμενο. Η μπάλα είναι έτσι κι αλλιώς χαμένη. Το κλίμα μετράει.
Ομοίως και με τ’ αμέτρητα δημοσιεύματα που κάθε τρεις και λίγο επικαλούνται ανώνυμες πηγές «υψηλόβαθμων αξιωματούχων», πηγές «παραγόντων που είναι σε θέση να γνωρίζουν» και τέτοια. Λίγες ώρες μετά τη δημοσίευσή τους διαψεύδονται και αυτά, ευθέως μάλιστα από τα πιο επίσημα χείλη.
Διαβάστε τη συνέχεια

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

Η σημερινή κρίση των αξιών και η οικονομία

Αν οι άνθρωποι νομίζουν ότι η σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση είναι πραγματικά οικονομική, τότε κάνουν λάθος. Πίσω από όλες τις κρίσεις, εκτός από τις φυσικές, αλλά και τότε ακόμη υπό όρους, υπάρχει μία κρίση αξιών. 
Η τωρινή οικονομική κρίση δεν έγινε ξαφνικά. Προετοιμαζόταν επί πολλά χρόνια και βοηθήθηκε από όλους, όχι μόνον από τους ισχυρούς. Οι άνθρωποι, βυθισμένοι στην ανάπτυξη και τις προσδοκίες υλικής ευημερίας, δεν παρατήρησαν - και δεν ενδιαφερόντουσαν καν γι’ αυτό - ότι προετοιμαζόταν το οικοδόμημα της ασύδοτης κερδοσκοπίας που οδήγησε τα πράγματα σε αυτή την κατάσταση. Αλλά, και να το ήξεραν, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα το απέτρεπαν, εφόσον από αυτό είχαν να κερδίσουν πρόσκαιρα και υπήρχε η ελπίδα ότι η κρίση θα ξεσπούσε σε άλλη γενιά.

Διαβάστε τη συνέχεια

Κυριακή, 12 Απριλίου 2015

ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ Από το βιβλίο του Κώστα Π. Μαρίνη

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟΒΔΟΜΑΔΟ
ΙΙΙ.  Η   ΑΓΑΠΗ

Μεσημέρι. Η καμπάνα ξαναχτυπάει για να πάνε στην Αγάπη. Τρέχουν ούλοι στην εκκλησιά. Ανάβουνε τις λαμπάδες τους κι ανασπάζουνται σε μι’ «Ανάστη» που κρατεί ο παπα Δημήτρης.
Στερνά ένας ένας με τη σειρά, όπως ανασπάζουνται, αγκαλιάζουνται και φιλιόνται λέγοντας «Χριστός ανέστη» - «Αληθινώς!» και φτειάνουνται γραμμή ο ένας δίπλα στον άλλονε, γίνεται δέφτερη αράδα, άλλη παραπίσω κι ο καθένας μετά τον παπά διαβαίνει από όλους, αρχίζοντας από τον πρώτο ως που φτάνει στον τελεφταίο και στέκει δίπλα κοντά του.
Όμοια κάμανε χωριστά οι γυναίκες κι άμα τελειώσανε και κείνες, βγήκανε ούλοι έξω και πιάσανε το χορό. Χορέβανε ως που νύχτωσε και το ίδιο κάνανε πάσα μέρα ούλη τη Λαμπροβδομάδα.
Την Κυριακή, στις οχτώ της Λαμπρής, πηλαλήσανε τις κουλούρες : τρία παιδιά του σκολειού με τρεις κουλούρες πήγανε στον καρσινό λόφο, ως οχτακόσια μέτρα μακριά από την πλατέα του χωριού. Τα παληκάρια, που θα πηλαλήγανε, μπήκανε στη γραμμή και ξεκινήσανε με το σύνθημα που έδωκ’ ένας από τους γέρους. Τρέχανε σαν αστροπή. Φαινότανε πως δεν πατάγανε χάμου, πως πετάγανε στον αέρα.
Διαβάστε τη συνέχεια

Σάββατο, 11 Απριλίου 2015

ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ Από το βιβλίο του Κώστα Π. Μαρίνη

ΙΙ. Ο  ΚΑΛΟΛΟΓΟΣ

Νύχτα βαθειά… Κάπου κάπου κανένα σκυλί βαδίζει σε καναν ακαθόριστο θόρυβο και πάλε πάβει γκρινιάζοντας.
Ούλα τα έμψυχα κοιμούνται και μόνο η ανοιξιάτικη φύση γύρο ξαγρυπνάει κ’ ετοιμάζεται για μια νέαν ανάσταση και γιάνα φανέρωμα καινούριο…
Αέρας δε φυσάει… Ούτε φύλλο δεν κουνιέται…. Κι όμως, σαφτή την πλαστή σιγαλιά, νομίζει κανείς πως ακούει έν’ αλαφρό σούρσιμο, σαν του φιδιού το πέρασμα ανάμεσα στα χορτάρια, ένα τρίξιμο σιγανό, σαν αλαφραναστέναγμα πολίωρο, που βγαίνει από τα δέντρα, τα κλαδιά, τα φύλλα, από χορτάρια που τραναίνουνε, κι από τη γής ακόμα π’ ανοίγει τους κόρφους της για να βλαστήσει, να ξεφυτρώσει κι άλλα βλαστάρια καινούρια….
Κι άξαφνα ο πρώτος κόκορης : κικίκου!.... που τον ακολουθήσανε και οι άλλοι, με μυριόηχες ψιλότερες ή χοντρότερες φωνές, κι αποτελέσανε μιαν άκανόνιστη θορωβώδια συναυλία. Ο παπάς πετάχτηκε αμέσως, ντύθηκε κ’ έτρεξε στην εκκλησιά. Από τη σάπια σκάλα, που έτριζε σα να πήγαινε να σπάσει, ανέβηκε στην αχλαδιά που ήτανε κρεμασμένη ή καμπάνα, έπιασε το γλωσσίδι και ντάν… ντάνν… ντάννν… σκρόπισε τον ψιλόηχο!...
Διαβάστε τη συνέχεια

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2015

Μια φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου! – Καζαντζάκης

Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. 
Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή· ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός· κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος.
Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή· κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.
Στα πρόσκαιρα ζωντανά σώματα τα δυο τούτα ρέματα παλεύουν:
α) ο ανήφορος, προς τη σύνθεση, προς τη ζωή, προς την αθανασία·
β) ο κατήφορος, προς την αποσύνθεση, προς την ύλη, προς το θάνατο
Διαβάστε τη συνέχεια

Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

Από τις αναμνήσεις μου

 Συνέχεια απο το προηγουμενο  
 της Ρίτας Μακρή 
            Ας γυρίσω όμως πάλι τότε που ήμασταν παιδιά και ζούσαμε στο χωριό, που έσφυζε από ζωή. Τότε που γεμίζαμε τις γειτονιές και τ' αλώνια με τις χαρούμενες φωνές μας.
            Οι δυο δάσκαλοι στο σχολείο δεν έφταναν, για να δουλέψουν σωστά. Πολλοί οι μαθητές. Τώρα κανένας και το σχολείο κλειστό.
            Τη ζωντάνια των παιδιών είχαν και οι μεγάλοι. Μπόλικοι άνθρωποι οι Γλανιτσιώτες, εξωστρεφείς, ανοιχτόκαρδοι, γλεντζέδες, με χιούμορ, σωστά πειραχτήρια. Η μεγάλη φτώχεια δεν κατάφερε να τους στερήσει το κέφι και το χιούμορ. Έξυπνοι, δραστήριοι και εργατικοί.
            Όπου υπήρχε μεροκάματο ήσαν πάντοτε παρόντες: Στη Βόχα για το σκάψιμο ή το μάζεμα της σταφίδας, στο Αίγιο, στον Πύργο, στην Ακράτα για διάφορες αγροτικές δουλειές, από όπου έφερναν και το λάδι της χρονιάς και κάθε καλοκαίρι στο Μαίναλο.
            Βλέπεις αυτός ο ευλογημένος τόπος – όπου γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε – έχει μόνο πέτρες και πουρνάρια.
            Πιο παλιά μέχρι το 1955 πριν γίνει η λίμνη του Λάδωνα που σκέπασε το μοναδικό ποτιστικό κάμπο, είχαμε κάποια κηπευτικά: αμπελοφάσουλα, κολοκύθια, αγγούρια, ντομάτες. Αλλά και τα χωράφια που βρίσκονταν κοντά στο ποτάμι ήσαν πιο εύφορα κι ας μην ποτίζονταν. Αφού έγινε η λίμνη κι όλα αυτά τα σκέπασε, η φτώχεια μεγάλωσε.
Διαβάστε τη συνέχεια

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015

ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ Από το βιβλίο του Κώστα Π. Μαρίνη

(Λαογραφική  Μελέτη)
Αθήνα   1929 
Β΄  ΤΑ ΠΑΣΚΑΛΟΓΙΟΡΤΑ

Ι.  ΤΟ ΜΕΓΑΛΟΒΔΟΜΑΔΟ

Πήρανε τη βάγια σήμερα στην εκκλησιά! Μπαίνει το μεγαλοβδόμαδο κ’ έφτασε και η Λαμπρή. Ούλη τη βδομάδα δεν ξαναφτειάσανε τυρί το γάλα το πήζανε γιαούρτι.
Στο σπίτι του μπαρμπα Φώτη έχουν πολλές ετοιμασίες αφτήν τη βδομάδα : θα βάψουνε ταβγά την Πέφτη, θα καθαρίσουνε καλά, θα ξεκαπινίσουνε, τη μεγάλη Παρασκευή, θα φτειάσουνε τα γλυκίσματα και τις γαλόπητες το μεγάλο Σάββατο, όπως και τάλλα χρόνια, μα εφέτο έχουνε κι άλλες δουλιές ακόμα : θα φτειάσουνε καινούρια ρούχα για το Δήμο, τα Λαμπριάτικα, και θα κεντήσουνε και την κουλούρα, που θαν τα στείλουνε ούλα το Σάββατο, σα θα φέρουνε το Λαμπριάτικο φόρτωμα του γαμπρού.
Την Πέφτη το βράδι ήσαν έτοιμα τα ρούχα. Εργαστήκανε η Χρυσάνθη με τη νύφη της τρείς ημέρες. Την Παρασκευή καθαρίσανε μόνο, ξεκαπινίσανε το σπίτι και ταπόγιομα πήγε η Χρυσάνθη για να στολίσουνε τον Επιτάφιο με τα’άλλα κορίτσια.
Διαβάστε τη συνέχεια

Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

Γιατί κάθε ιστορία έχει δύο πλευρές!

Η ιστορία της Κοκκινοσκουφίτσας από την πλευρά του Λύκου
Το δάσος ήταν το σπιτικό μου. Ζούσα εκεί και νοιαζόμουν γι' αυτό.
Προσπαθούσα να το διατηρώ τακτικό και καθαρό. 
Κάποτε, μια ηλιόλουστη μέρα, ενώ προσπαθούσα να συμμαζέψω κάτι σκουπίδια που κλασικά παράτησαν δυο εκδρομείς, άκουσα βήματα.
Πήδηξα πίσω από ένα δέντρο και είδα μια μικρή κοπέλα να έρχεται, κρατώντας ένα καλάθι.
Μου φάνηκε ύποπτη από την αρχή, γιατί φορούσε αστεία κατακκόκινα ρούχα και το κεφάλι της ήταν καλυμμένο με κουκούλα σαν να μην ήθελε να την αναγνωρίσουν. 
Φυσικά τη σταμάτησα για να ερευνήσω το ζήτημα.
Τη ρώτησα ποια ήταν, από πού ερχόταν κ.τ.λ.
Μου είπε μια ιστορία για κάποια γιαγιά που έμενε λίγο πιο κάτω και της πήγαινε φαγητό.
Βασικά, μπορεί να ήταν και έντιμο άτομο, αλλά βρισκόταν στο δάσος μου και έδειχνε πολύ ύποπτη μ' αυτά τα ρούχα.
Έτσι αποφάσισα να της δείξω πόσο σοβαρό ήταν να εισβάλλει χωρίς ειδοποίηση, ντυμένη περίεργα
Διαβάστε τη συνέχεια

Παρασκευή, 3 Απριλίου 2015

ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΑΚΟΚΤΟΝΙΑΣ ΕΤΟΥΣ 2015 ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟ ΑΡΚΑΔΙΑΣ‏

 Αθήνα, 3 Απριλίου 2015
Αναφορά προς τον Υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας:
«Οι καλλιέργειες των ελαιοπαραγωγών της Αρκαδίας βρίσκονται σε κίνδυνο, λόγω δραματικής μείωσης των πιστώσεων για την δακοκτονία.»
Αναφορά προς τον Υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας κατέθεσε χθες, στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου, ο Βουλευτής Αρκαδίας του ΠΑΣΟΚ Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, με θέμα: «Κατανομή πιστώσεων για το πρόγραμμα δακοκτονίας έτους 2015 για το Νομό Αρκαδίας».
Στην αναφορά του, ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ επισημαίνει πως, με βάση απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, η κατανομή πίστωσης για την εφαρμογή του προγράμματος δακοκτονίας στην Αρκαδία έχει μειωθεί κατά 75% από το 2014. Περιορίζεται δηλαδή στα 82.970 ευρώ, από 322.507 ευρώ το 2014
Διαβάστε τη συνέχεια

Κατώτεροι των περιστάσεων και επικίνδυνοι

 Γιώργου Η. Παπαηλιού
Δικηγόρου-Διδάκτορα Νομικής        

Εδώ και χρόνια, το θέμα των απορριμάτων απασχολεί την Τρίπολη, και όχι μόνον, απασχολεί την Αρκαδία, την Πελοπόννησο και τη χώρα γενικότερα. Προτάσεις έχουν διατυπωθεί πολλές. Όμως λύση δεν έχει δοθεί και δυστυχώς δεν διαφαίνεται ότι θα δοθεί. 
Η πρόταση για ένα σύστημα ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμάτων από τους δήμους, που να προβλέπει τη διαλογή στην πηγή, την επαναχρησιμοποίηση, την ανακύκλωση, την κομποστοποίηση, την οικονομική εκμετάλλευση και την υγειονομική ταφή των υπολειμμάτων, είναι η εγγύτερη προς τους πολίτες, οικολογικά και οικονομικά δίκαιη και εν τέλει βιώσιμη. Και αυτό διότι και η καθαριότητα εξασφαλίζεται και το περιβάλλον προστατεύεται και πλούτος  από την αξιοποίηση των απορριμάτων παράγεται, προς όφελος των πολλών και όχι μεγάλων συμφερόντων που θέλουν να τον ιδιοποιηθούν. Για την υλοποίηση της πρότασης, απαιτείται η αλλαγή του σχετικού θεσμικού πλαισίου και η συμμετοχή των πολιτών στο εγχείρημα. 

Διαβάστε τη συνέχεια

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

ΤΕΧΝΗ: πλάθουμε ένα δικό μας μικρό σύμπαν ή απλά βγάζουμε τα ψυχολογικά μας;

 Τι φταίει που η Ελλάδα δεν έχει σήμερα Ελύτη, Σεφέρη ή Ρίτσο;
Γιατί δεν παράγει σήμερα Θεοδωράκη, Λοΐζο, Χατζηδάκι, Πλέσσα ή Τσιτσάνη;
Γιατί δε βγάζει νέο Ελευθερίου, Παπαδόπουλο, Ρασούλη ή Πάνου;
Πού είναι ο νέος Σακελλάριος, Δαλιανίδης, Τζαβέλλας ή Τσιφόρος;
Γιατί δεν υπάρχει άλλος Χορν, Βέγγος, Ηλιόπουλος, Μακρής ή Τσαγανέας; 
Ή μήπως υπάρχουν και απλώς δεν τους βλέπουμε;
Σ' αυτό το ερώτημα μπορώ να απαντήσω με βεβαιότητα ότι δεν τους βλέπουμε, επειδή απλώς δεν υπάρχουν. 
Δεν μπορεί να κρύβεται η καλή τέχνη.
Κάθε γνήσια και υψηλού επιπέδου τέχνη σε σύντομο διάστημα καθίσταται λαϊκή.
Δεν υπάρχει καλή τέχνη για λίγους.
Η καλή τέχνη είναι για τους πολλούς.
Γίνεται πάντοτε δημοφιλής. 
Διαβάστε τη συνέχεια

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

Από τις αναμνήσεις μου!!

Γράφει η Ρίτα Μακρή
  Τα τελευταία χρόνια δεν πολύ - πηγαίνω στο χωριό, αν και το νοσταλγώ τόσο πολύ. Τις λίγες φορές που πήγα γύρισα απογοητευμένη και στενοχωρημένη.
  Όλοι αυτοί που με περίμεναν και μ' αγαπούσαν δεν ήταν εκεί. Η μάνα μου, ο πατέρας μου, η θεια Γεργούλα, ο θείος Θανάσης, η θεια Βασίλω, η θεια Διαμάντω. Μετά από το σπίτι μου το μαγαζί της θειας Γεργούλας ήταν το αγαπημένο μου στέκι. 
    Θυμάμαι όταν φτάναμε στο χωριό, πριν καλά καλά αράξουμε το αυτοκίνητο στην πλατεία, έτρεχε η θεια Γεργούλα με τις τσέπες της γεμάτες καραμέλες να μας προϋπαντήσει και να φιλέψει τα παιδιά, ενώ ο θείος Θανάσης έφτιαχνε τον καφέ για μας. Στην ίδια πάντα θέση έξω από το μαγαζί καθόταν ο πατέρας μου. Αυτός δε σηκωνόταν να μας υποδεχτεί. Τα πόδια του δεν βοηθούσαν και τόσο. .. Έβλεπα όμως την ευτυχία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του. Στο μεταξύ είχε καταφτάσει και η μάνα μου, γιατί γνώρισε το αυτοκίνητο όταν ξανάφανε στις Ράχες.  
Διαβάστε τη συνέχεια

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Στα... πλοκάμια του Σόρος το μεταναστευτικό και ο αφανισμός των Ελλήνων

                                       ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗ ΜΑΣ
 Συγχαίρουμε το συμπατριώτη μας Βασίλη Βασιλόπουλο (γιο του Θανάση του μαγαζά) ο οποίος αποφοίτησε πρώτος από τη σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου με βαθμό 9,40 και έγινε δεκτός με υποτροφία για διδακτορικό από το πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, στον τομέα της ρομποτικής, από τον παγκοσμίου φήμης καθηγητή ρομποτικής Ντάνιελ Κόντιτσεκ. Συγχαρητήρια στο λαμπρό επιστήμονα και συμπατριώτη μας. .
ΤΟ «ΓΕΡΑΚΙ» ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΤΠ ΜΑΣ ΘΕΛΕΙ... ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ
Σαν... μανιτάρια ξεφυτρώνουν οι ΜΚΟ στην Ελλάδα που έχουν ως βασικό χρηματοδότη το «γεράκι» της παγκόσμιας κερδοσκοπίας και της νέας τάξης πραγμάτων, Τζορτζ Σόρος και αντικείμενο... δράσης, την «τακτοποίηση» των μεταναστών στην πατρίδα μας και τον «αφανισμό» των Ελλήνων.
Ενα σχέδιο... δράσης που ως απότερο σκοπό δεν μπορεί να έχει κάτι διαφορετικό, απ' το να διαμορφωθούν σε βάθος ετών τέτοιες συνθήκες στην Ελλάδα, όπου οι Ελληνες θα τείνουν να μετατραπούν σε μειονότητα στην ίδια τους την πατρίδα.
Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα...
Η πιο σκληρή πραγματικότητα για την Ελλάδα, μια χώρα που αντιμετωπίζει οξύτατο πρόβλημα υπογεννητικότητας. Μια χώρα που δέχεται ανεξέλεγκτα σε καθημερινή βάση έναν τεράστιο -για τις ανύπαρκτες υποδομές απορρόφησης, φιλοξενίας και προώθησής τους στην υπόλοιπη Ευρώπη- αριθμό μεταναστών, αφού κανένα απολύτως σχέδιο αντιμετώπισης του οξύτατου προβλήματος δεν υφίσταται.
Διαβάστε τη συνέχεια

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Όλα όσα θέλετε να γνωρίζετε για τη θερινή ώρα

Γεγονός που σημαίνει ότι οι κάτοικοι της Ευρώπης πρέπει να προχωρήσουμε τα ρολόγια μας μία ώρα μπροστά, αν και στην Αμερική θα περιμένουν μία ακόμη εβδομάδα αφού εκεί η Θερινή Ώρα αρχίζει την πρώτη Κυριακή του Απριλίου. 
Ο θεσμός της θερινής ώρας καθιερώθηκε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 όταν τα οξυμένα ενεργειακά προβλήματα μας ανάγκασαν να βρούμε τρόπους εξοικονόμησης της ενέργειας.

Σύμφωνα δηλαδή με τον θεσμό αυτόν την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου προσθέτουμε μία πλασματική ώρα στις κανονικές ώρες κάθε ωριαίας ατράκτου την οποία αφαιρούμε και πάλι την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου. 
Μ’ αυτόν τον τρόπο όταν έχουμε θερινή ώρα ο Ήλιος δύει μία ώρα αργότερα (σύμφωνα με τα διορθωμένα ρολόγια μας) οπότε ελαττώνεται και ο χρόνος που περνάει ανάμεσα στην δύση του Ήλιου και της ώρας που πάμε για ύπνο. Αυτό σημαίνει ότι καταναλώνουμε λιγότερο ηλεκτρικό ρεύμα για τις διάφορες δραστηριότητές μας απ’ ότι αν αφήναμε την ώρα όπως έχει
Διαβάστε τη συνέχεια

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Ελλάδα: μετά την οικονομική χρεοκοπία έρχεται και η δημογραφική…

του Αναστάσιου Λαυρέντζου
Την τελευταία πενταετία η ελληνική κοινή γνώμη ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με το ζήτημα της οικονομίας, ξεχνώντας
τα άλλα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Αυτό έως έναν βαθμό είναι δικαιολογημένο. 

Ωστόσο, θα πρέπει να τονίσουμε ότι το οικονομικό ζήτημα είναι μεν το αμεσότερο, αλλά δεν είναι το σημαντικότερο ελληνικό πρόβλημα. Το κύριο και μέγα ελληνικό ζήτημα για τις επόμενες δεκαετίες θα είναι το δημογραφικό. Ας δούμε γιατί.  

Η Ελλάδα και προ της κρίσης που ξέσπασε το 2010 ήταν μια χώρα με σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα, αφού ήδη από τη δεκαετία του 1980 ο αριθμός των γεννήσεων σημείωσε ραγδαία πτώση, φτάνοντας για πρώτη φορά το 1996 να εξισωθεί με τους θανάτους. Έκτοτε και για μια περίπου δεκαετία οι γεννήσεις ήταν περίπου ίσες με τους θανάτους
Διαβάστε τη συνέχεια

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

Το Στρες της Υπερπληροφόρησης

Στην σημερινή εποχή τα πάντα γύρω μας κινούνται με ταχύτητες που συχνά μας «ξεπερνάνε» και νοιώθουμε ότι δεν μπορούμε να ανταπεξέλθουμε. Η επικοινωνία μας σήμερα είναι πολυεπίπεδη και ταυτόχρονη σε διαφορετικούς τομείς, π.χ. προσωπικό, επαγγελματικό κλπ. Πλέον οι κλασικοί τρόποι πληροφόρησης κι ενημέρωσής μας έχουν αντικατασταθεί από νέους τρόπους με κυρίαρχο μέσο το διαδίκτυο.

Από τις ειδήσεις, που σήμερα τις διαβάζουμε μέσα από 2-4 sites της επιλογής μας που εμπιστευόμαστε, ως την αλληλογραφία μας, ο καθένας μας έχει τουλάχιστον 2 λογαριασμούς email (προσωπικό κι επαγγελματικό), και ως την επικοινωνία μας μέσω κοινωνικών δικτύων, ο καθένας μας συμμετέχει σε τουλάχιστον δύο (π.χ. facebook, twitter κλπ).
Διαβάστε τη συνέχεια

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΝΕΝΕΚΟΣ

    Η  ΦΡΑΣΗ « ΦΩΤΙΑ  ΚΑΙ  ΤΣΕΚΟΥΡΙ  ΣΤΟΥΣ  ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ»

                         ΤΟΥ  ΘΑΝΑΣΗ  Β. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ
                                  (Επίκαιρο άρθρο  λόγω  της  εθνικής  εορτής  της  25ης  Μαρτίου)
   
 Οι Πελοποννήσιοι το 1827, όταν ο Ιμπραήμ λεηλατούσε  τη  Πελοπόννησο, συνέχιζαν τη συγκινητική τους αντίσταση εξαντλημένοι, πεινασμένοι και άοπλοι οι περισσότεροι, παρόλο που ο Ιμπραήμ εφήρμοσε τη μέθοδο του προσκυνήματος σε μεγάλη κλίμακα, ιδιαίτερα μετά την επιστροφή του από το Μεσολόγγι. Προσκύνημα ονομαζόταν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας η δήλωση υποταγής μεμονωμένων ατόμων η ολόκληρων ομάδων ή και περιοχών προς τον κατακτητή, εναντίον του οποίου είχαν εξεγερθεί. 

Διαβάστε τη συνέχεια

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης 2015

              ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ 
                       ΝΙΚΗ 
Θέλτε ν’ακούστε πόλεμο, θέλτε να ιδείτε μάχη;
Βγάτε ψηλά στην Ήπειρο, δίπλα στο Τεπελένι,
Που πολεμάνε γοι Έλληνες να διώξουν τους φασίστες
Και κει θ’ ακούστε πόλεμο και θα ιδείτε μάχη!
Πέφτουν οι μπόμπες σα βροχή και οι όλμοι σαν τη μπόρα,
Τα βόλια από τα μάλιγχερ λες κι είν’ πυκνό χαλάζι…
Κι αναταράζετ’ όλη η γης και τα βουνά φουγιάζουν!...
Κι απ’ το βαρύ τον τρανταγμό κι απ’ την πολλήν αντάρα,
Ανάδωσαν οι κουρνιαχτοί και πύκνωσαν τα πούσια.
Θολούριασαν τα διάλελα κι οι κάμποι σκοτεινιάσαν
Και στις βαθιές τις λαγκαδιές σαν πίσσα κατακάθι.
Κι ένας στον άλλο λέγανε, στόμα στ’ αυτί οι φασίστες:
Καιρός να τους ξεφύγουμε με τούτα τα σκοτάδια!
Διαβάστε τη συνέχεια

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Τα πάντα ρει

 Ο αγέρας έξω ακόμα φυσά και η πόλη ακόμα βρέχεται σαν να θέλει να λυτρωθεί από τα κακά της ασφάλτου και να δώσει πνοή σε κάθε τι που πρόκειται να μαραζώσει. Τι κι αν είναι εποχή Μαρτίου; Πάντα ο άνθρωπος έχει ανάγκη από ανανέωση και πόσο μάλλον από λύτρωση. Η βροχή απροσδόκητα εκπληρώνει τον άθλο της σε κάτι τέτοιες στιγμές ολικού μαρασμού αρκεί και μόνο να το πιστέψει κανείς. Άλλωστε, είναι αμέτρητες οι φορές που η φύση λειτουργεί ευλαβικά και καλεί τον άνθρωπο σε συνεργασία, με τις δυνάμεις της να συνωμοτούν για το καλό του και την εξέλιξή του, ασχέτως του πώς μεταχειρίζεται αυτό το κάλεσμα ο ίδιος
Διαβάστε τη συνέχεια

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015

Ο ταβερνιάρης κι ο καπετάνιος

Εκείνη την εποχή ήταν ένας καπετάνιος με καράβι. Μια φορά έφτασε σ’ ένα λιμάνι και πήγε σε μια ταβέρνα για να φάει. Μπαίνει μέσα και ρωτάει τον ταβερνιάρη:
– Έχεις τίποτε φαΐ να φάω;
– Δεν έχω κακόμοιρε! Μου σώθηκαν τα φαγητά. Εδώ δα έχω τρία τέσσερα αυγά τηγανισμένα. Σου κάνουν; να σου τα βάλω να φας;
Δέχτηκε ο καπετάνιος κι έκατσε κι έτρωγε.
Κει που έτρωγε, νά κι έρχεται ένας ναύτης, και του λέει που τραβούσαν τις άγκυρες του καραβιού, γιατί επήρε αέρας!
Παρατάει ο άνθρωπος το φαΐ και τρέχει ίσια στο καράβι του. Μπαίνει μέσα, τραβούν τις άγκυρες πάνω και δεν μπορούν να σιγουρέψουν το καράβι. Βοήθησεν ο Θεός κι ο Άι-Νικόλας και γλίτωσε το καράβι από τη φουρτούνα.
Έκαμε πέντε έξι χρόνια νά ’ρθει πάλι σ’ αυτό το λιμάνι.

Διαβάστε τη συνέχεια