Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

ΑΒΑΔΑΙΟΣ 2000 μ.Χ.Μέρος ΣΤ΄ (τελευταίο)

 Λούης : Αρχιτέκτων, εργολάβος, οικοδόμος, τέως πρόεδρος.
• Τσιριμόγιαννης: Αναπληρωτής αρχιτέκτονα, αναπληρωτής εργολάβου, αναπληρωτής οικοδόμου, τέως γανωματής. Δεν παίρνει άλλο γάνωμα, Θοδώρα, κράτα τον για '' έχα’.'
• Καριούσης: Παρά τω Δημάρχω ανεπίσημος σύμβουλος επί θεμάτων Σόλωνος και Σοφοκλέους Όχι στις '' φούσκες'' του πρώτου, ναι στα «βαριά χαρτιά» του δεύτερου.
• Μπαζόγιαννης: Παρά τω Δημάρχω εποχιακός αναλυτής των πολιτικών πραγμάτων.
• Δημητράκης: Επίσημος σύμβουλος του Δημάρχου επί θεμάτων Αγιοθανάση. Είναι η πιο σοφή τοποθέτηση προς επίλυση του δημογραφικού προβλήματος. Ακούει ο άλλος ότι στο ''πάνω χωριό'' κάνει κουμάντο ο Δημητράκης και προτιμά χίλιες φορές να ζήσει.
• Υπηρέτησε χρόνια την Κοινότητα ο Θανάσης από την ταπεινή παράγκα του , ώστε να έχουμε σήμερα στο Μέγαρο τον παίδαρο που τον είπαν Διαμαντή.
• Δεν είναι λίγο να κουβαλιέται στην Έδρα ο Ολομαδεύς ή ο Μπουλιαρεύς δι υπόθεσίν του και να του λέμε ''έλα αύριο»; Βαδίζουμε προς το αύριο με δυναμική και προοπτική.
• Καλύτερα να το παίζουμε Ευρωπαίοι ελπίζοντας σε περισσότερα Παραλίμνια Ολοκληρωμένα Προγράμματα, παρά να είμαστε μια ζωή...του Σχεδίου Μάρσαλ. Θυμάμαι εκείνο το θεριακωμένο ραδιόφωνο της ΒΟΗΘΕΙΑΣ (με τα μεγάφωνά του κρεμασμένα στον πλάτανο ) όπου μας «ομιλούσε» τις καθημερινές εθνικοπατρι ωτικώς και να μας «έψελνε» τις Κυριακές εκκλησιαστικώς (εκ της Μητροπόλεως Αθηνών). Και όταν οι χειριστές-ραδιοφονιάδες (Μπουρεκόπανος, Ντουσιοδήμος, Μαρούτας, Ντουσιοχρήστος κ.α. τεχνολόγοι) δεν τα κατάφερναν να «τραγουδήσει» δημοτικά τραγούδια , τότε οι μπαρμπάδες αντικαπιταλιστές της μίνι Μόσχας ζητούσαν επιμόνως να λάβουν τη βίδα που τους ανήκει. «Θα το καταφέρεις , ρε Πάνο, να τραγουδήσει σήμερα ;». « Δεν παίρνει μπρος το μοτέρ, μπάρμπα ». «Του ΄βαλες μπεζίνα; Βάλ΄ του μπεζίνα» «Α, ξεφορτώσε μας και συ, ρε μπάρμπα!» .
• Το καθεστώς Κομπόλη-Θανάση είχε υποστεί ο Κοκκαλιαρεύς Σίλης και αποφάσισε να πάρει εις χείρας του τη διακυβέρνηση της Κοινότητας, με έδρα την Περαμεριά. «Σφραγίς, Κολόστρα και Ξινόγαλο», ήταν το σύνθημα που έδωσα τότε, όντας νεαρός.
• Γκάλοπ λέει. Μαρέτζες λέω! Μόνο ο Κομπόλης έδινε αξιόπιστα γκάλοπ στο λαό. Γνώριζε επακριβώς ποια από τις θείτσες θα στραβοκατούραγε στην κάλπη και ποια θα παρέμενε δέσμια της πολιτικής του γοητείας. Στον πόντο έβγαζε τα κοινοτικά αποτελέσματα ο Γιωργάκος. Χωρίς εξιπόλ και άλλες τρίχες .
• Τι πιο επίκαιρο να γράψω ο κακομοίρης; Ρώτησα τον Νίκολα, αν έχει κανένα νέο από το χορό του Συλλόγου και μου είπε εν θριάμβω ότι τραγούδησε ο Φουρνόδαυλος. Και σπεύδω να το μεταφέρω αυτούσιο, για να μη λέτε ότι αποσιωπώ τα καινούρια και προβάλλω τα παλιά. Απ τη βιασύνη μου μάλιστα δεν ρώτησα καν ποιος Φουρνόδαυλος.
• Πάντως, εγώ, αν ήμουν της φιλολογίας, θα τραγουδούσα εκείνο το ελληνιστικό σουξέ: «Ω υμείς πεπαιδευμένοι, όθεν είσθ΄ εσκορπισμένοι, συναχθήτε βαθμηδόν''.
• Τελικώς, είμεθα άνθρωποι των ασμάτων, των γραμμάτων και των τεχνών. Και αν, ειδικότερα, μας προκύψει και κανένας της εικαστικής, κλείνουμε ως χωριό της κατσιφάρας και των πρωτοκόλλων. Θα ανακηρυχτούμε Πολιτισμική Έδρα του Φωτός.
• Είδες Βασιλάκο, τι θαύματα κάνει η ωραία θέα από την ΠαΣοΚάρα; ( ΠAνω ΣΟύδα- ΚΑτω ΡΑχες). Λευτέρης Παπαδόπουλος κοντεύεις να γίνεις ώστε να χαρεί και η μάδερ σου η Χρυσιάφω (Γιεεε... μου, δεν άκουσες τη δόλια σου τη μάνα. Γιέ μου, γιε μου... ).
• Τα νεότερα από το χορό είναι ότι εκφώνησε ένας, αντιφώνησε άλλος, χαιρέτισε ο Δήμαρχος, αντιχαιρέτισε ο Πρόεδρος και... χαιρετίσματα από έναν εύζωνα, μάνα. (Ρώτησε ένας εύζωνας, άλλον εύζωνα: ''Σε ποιόν γράφεις, συνάδελφε;''. ''Στη μάνα μου, γράφω''.«Γράψ΄ της χαιρετίσματα και από μένα. Από έναν εύζωνα, πες της'').
• Πάντως επί είκοσι χρόνια ( για να επανέλθουμε στα ουσιώδη) ψηφίζαμε όλοι με ξεσκέπαστη την κάλπη μήπως και ΑΛΛΑΞΕΙ κάτι. Και άλλαξαν πολλά, ζωή να ΄χουμε.. Κλειδώθηκαν όσα σπίτια είχαν μείνει ξεκλείδωτα και γίναμε δήμος, γίναμε έδρα, γίναμε δημότες. Άσε που έχουμε και παπά δικό μας. Δεν είναι λίγο να σε πηγαίνει τον ανήφορο του Τζιράκα δικός σου παπάς, ψέλνοντας α...ι...οοο... κι όχι ξένος, δανεικός.
ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ ΜΙΑΣ ΘΕΙΤΣΑΣ
• Γιάτρα γιάτρα γιάτρα... Γιάτρα δημαρχίες, γιάτρα μέγαρα, γιάτρα μεγαλεία! Πωπώ παιδιά! Πώπώ και θα μας ματιάσουνε!
• Και δηλαδή τώρα με δήμαρχο θα περνάμε καλύτερα από τότενες με τον Σίλη; Δεν νομίζω. Βέβαια , ο Λεωνίδας, έχει έναν ίσκιο κάπως και γκαρδιώνεσαι.
• Τα πολλά σκουπίδια, λέει, δείχνουν πλούτο. Α, στο διάβολο και πού να τα πετάξει κανείς... Γιόμωσε η Πλέυρα, στόμωσε και το Κοκολαγκάδι...
• Κάπου κονόμησε ο Δήμαρχος δυο κάδους σκουπιδιών και τους έβαλε σύριζα στην πλατεία. Να βάνω δηλαδή η δόλια τα γιορτινά μου, για να παγαίνω τα σκουπίδια στην πλατεία. Μας καζάντισε, το έκανε ρόιδο! Να μου ΄λειπε τέτοιο δημαρχιλίκι ...
• Τι να σου κάνει τρομάρα μου, κάθε αρχή και δύσκολη γλέπεις. Για να δούμε, τι θα δούμε... Να δω να φτιάχνει χωριό ο Λεωνίδας και ποιος να μου το ΄λεγε... Πωπώ κόσμε! Απέ πλια δεν ξέρεις και καμιά βολά... Από κει που δεν το περιμένει κανείς.
• Απέ δεν είμαι μόνο η αφεντιά μου για τον Δήμαρχο. Είναι η Συριαμιώτισσα ,η Κατωκαλιβιώτισσα, ένα σωρό θείτσες που πρέπει να φροντίζει. Έγινε δήμαρχος των πέντε χωριών και των δεκαπέντε οικισμών. Των γέρων και των γριών, Παναγία μου.
• Απέ να το βουλώνω καλύτερα, γιατί πες ο ένας, λέγε ο άλλος, δεν το ΄χει σε τίποτα να πάρει τη σφραγίδα παραμάσκαλα και να πάει στον Μπρόντολο, στα Κάτω Καλύβια! Δυο αδερφάδων παιδιά είναι με το Σίλη, τον πρόεδρο Περαμεριάς και Κοκκαλιάρας.
• Σαν πρόεδρος ο Κομπόλης, και αβγό χωρίς κορκό να σου ΄δινε το ευχαριστιόσουν. Είχε το καταφερτικό του. Ο Κομπόλης έπρεπε να γίνει Σημίτης κι όχι ο Σημίτης ο ίδιος.
• Θα σε ψηφίσω, Γιωργάκο, του έλεγα, μη με ντριβελίζεις. Απέ μ΄ άφηνε ο Γιώργης και με έπιανε η Γιωργούλα. Αφού το ΄ταξα, μωρ προεδρίνα, γιατί με πονοκεφαλιάζεις;
• Τώρα με τη Δημαρχία, ο Γιωργάκος έγινε ''αναπληρωτής άνευ χαρτοφυλακίου'', λέει κείνο το τομάρι ο Αβαδαίος. Δηλαδή κάτι σαν τρανότερος από πρόεδρος που ήταν.
• Ρε Γιωργάκο, ρε παιδάκι, ρε καλόσμουτο, καμία θεσούλα και για μας, ρε μάτι, εκεί στη Δημαρχία που ορμηνεύεις. Απέ ποτέ δε χαλάει χατίρι. Θα μιλήσω στον Δήμαρχο, λέει.
• Με πρόεδρο τον Λούη - καλά περάσαμε δε λέω- φιλότιμο παιδί. Άλλαζε τις ασφάλειες του ηλεκτρικού, πέταγε και καμιά ψόφια γαϊδούρα στο Κοκολαγκάδι. Είχε το κάτι τις μέσα του, αλλά ίσια που να το ξωτερικέψει , σου ΄σκαγε τη μπάκα. Τήραγε σαν άγαλμα.
• Ρε Λούη, ρε παιδάκι, ρε καλόσμουτο, τήρα λιγούλι και κατά δω, ρε μάτι . Απέ πέρασε που λες η εποχή του μάστορα που έφτιαχνε τα καταπράσινα παπούτσια και το ξαναβρήκαμε το παιδάκι. Ναι, όπως ήτανε σκεδόν. Ναι,δηλαδή, όχι ταμάμ. Σκεδόν.
• Επί Μπρουκλόγιαννη είχε φάση, που λένε και τ΄ αγγόνια μας. Στην αρχή ο Γιάννης, νόμιζε ότι το προεδριλίκι ήταν πανηγύρι να κουρντίζει ντρίγκι ντρίγκι τα όργανα. Όταν, όμως, αρχίσανε για καλά τα όργανα ( εδώ Γιάννη -εκεί Γιάννη- πού είσαι Γιάννη- να πάρει ο διάβολος το χωριό που έβγαλε πρόεδρο Γιάννη) σοβάρεψε για καλά ο Γιάννης και έγινε σοβαρός. Παράγοντας, που λέμε. Τρανός.
• Ρε Γιαννάκο, ρε παιδάκι, ρε καλόσμουτο! Πες και σε μας καμιά ιστορία να γελάσουμε, ρε μάτι, όχι μόνο σε υπουργούς και τέτοιους τρανούς. Χαμπήλω λίγο, ρε Γιαννάκο.
• Ε, τι άλλο να πούμε τώρα... Για τα παλιά θα πούμε, πού να βρεθούνε τα νέα; Τα νέα βγαίνουν από νέους και νέοι δεν υπάρχουν σήμερα . Μονάχα κείνος ο Πανάγος έμεινε εδώ, αλλά και τούτος κοντεύει να γεράσει. Αλήθεια, στα πόσα περπατάει ο Πανάγος;
• Μόνο κείνος ο Σολέων, πώς διάολο τον λένε, δεν παρεξηγιέται με τίποτα και ας ακούει τα χίλια δύο από τον κόσμο. Έχει μια μπάκα, που ούλο το χωριό χωράει μέσα!
• Είναι, γλέπεις, ούλοι τους ξανακάτωτοι και τους ανακατέβει ο Σολέωνας. Εμένα, δε μου ΄κανε τίποτα, τρομάρα μου.. Γεια σου, θεια - γεια σου, του λέω. Ούτε ανακάτωμα ούτε τίποτα. Ξεμείναμε δυο γριές στα παπαδέϊκα, δυόμισι στα Γιαννέϊκα , τρεις στα Πολυδερέϊκα και μας φταίει ο Σολέων που ρήμωσε ο τόπος. Α, το παιδάκι τώρα...
• Ποιές νέες και ποιες μεσόκοπες, μου λες τώρα... Βγάζει ο παπάς «τα άγια των αγίων'' και δε γονατίζει καμιά τους κάτω στην πλάκα. Πονάει το γόνατο άμα είσαι με μίνι.
• Είναι κάτι μπαρμπάδες, Παναγίτσα μου, που δεν τους βλέπεις ούτε ζωγραφιστούς στην εκκλησιά. Ψέλνει ο παπάς '' τα σα εκ των σων'' και κείνοι λιάζονται του καλού καιρού κει πέρα στου Θανάση. Μάιδε ντροπή μάιδε στράτα οι παλιόεροι. Να τους αφορίσεις, είπα του Παπαντώνη και κείνος ακόμα γελάει. Το βρήκε αστείο ο Αντώνης.
• Απέ κάτι άλλοι γέροι, πιάνουν από μπονόρα το στασίδι και αποκοιμιούνται ένα καλά σαν να είναι στο παραγώνι τους. Γεράσαμε που γεράσαμε σου λέει, ας πάμε και λίγο στην εκκλησιά. Πολιτικήηη... . Αλλά, έννοια σου, τα καταλαβαίνει κάτι τέτοια ο Θεός.
• Τους σκουντάω καμιά βολά με τη μαγκούρα : « ρε γέρο, ρε παλιόγερε, ξύπνα ρε και μοιράζει αντίδωρα ο παπάς». Ροχαλητόοο... του καλού καιρού! Ντιπ για ντιπ τσίπα.
• Και κείνα που ψέλνει ο κακομοίρης ο Χαραντρέας πάνε στο βρόντο, κανένας γέρος δεν τ΄ ακούει. Συχώρα με, Θεούλη μου, αλλά θα κοπανήσω κανέναν καμιά μέρα στο κεφάλι με τη μαγκούρα και θα πάω φυλακή να φρίξει ο κόσμος.
• Μιλένιουμ λέει. Δεν ξέρω τι είναι ακριβώς, αλλά μας ζαλίσανε τελευταία με αυτό το πράμα. Ζήσαμε λέει εκατό χρόνια και θα ζήσουμε άλλα εκατό. Πριτς πρις πρις ....
• Απέ κάθουμαι η δόλια και γλέπω στο γυαλί διάφορα χωρίς να βγάνω κουβέντα. Σκαστή θα πάω. Λένε, λένε, λένε κι εμείς ακούμε και βλέπουμε μόνο . Ά ,στο καλό σου!
• Πλιά όπως βρήκες νύφη, όχι όπως τα ήξερες. Υπομονή, τι να κάνουμε... Όμως κάνει κανείς υπομονή για καλύτερες μέρες, όχι για χειρότερες. Ας πάει στο διάτανο!
• Πωπώ λαχτάρα μου και φτάσαμε στο δι ευχών, στο τσάκα τσάκα του παπά. Σκιάχτηκα η δόλια μη και δεν τελειώσει ποτέ τούτο το κορκοσούρι που αρχίσαμε από την αρχή του Μιλένιουμ. Φου να μη βασκαθούμε, τελειώσαμε. Φτού φτού...
• ''Ξένος στη στράτα κι ορφανός και που να ξεδιψάσω''... Ουίχ ωχ ωχ... και πάλε ωχ!

ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ Τ Ω ΔΟΞΑ Άντε καλώς εσμίξαμε, καλώς τα είπαμε και καλώς τα κογιονάραμε εμείς οι ντερτιλήδες. Και όσοι παρέλασαν από τον Αβαδαίο τούτο είναι πρόσωπα αξιόλογα και αγαπητά . Αλλά μη ρωτήσει κανείς το πότε θα τα ξαναπούμε, διότι υπάρχει μια ρήση που λέει « τώρα και στα απότρυγα» . Για να μην πούμε την άλλη που λέει «χαιρέτα μου τον πλάτανο με τα κουρδουμπούλια του και Νικολό καρτέρει»...
Εν Ελλάδι τη 2000 μ.Χ.

9 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Ο επίλογος με συγκίνησε !
Ο Αβαδαίος με δυο λεξεις ξεχώρισε δυο εποχές με τα πρόσωπα τους, που έχουν τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά. Και πράγματι έτσι είναι!Έχουμε μπει σε μια εποχή που δεν θα αναθρέψει πάλι τέτοια πρόσωπα η τους μικρούς Μήτσους του Αβαδαίου .
Και τώρα τι κάνουμε με το εν Ελλάδι 2011?
Γ.Γ

Ανώνυμος είπε...

τι διαολο με το γκαστρονς καν ασχολιοσαστε ολοι χαθηκατε

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ Αβαδαίε,
Χαίρομαι διαβάζοντας τα ευθυμοσατυρικά σου και η χαρα μου μεγαλώνει,όσο πρωταγωνιστές σου είναι άνθρωποιτου χωριου που έφυγαν.
Τα κείμενά σου μου θυμίζουν, περασμένα και αξέχαστα, σκηνές,καλαμπούρια,ιστορίες, σκηνές όμορφες, που λίγο πολύ άλλοι έχουμε απο το χωριό καο άλοι δεν έχουμε.
Κάτι που ιδαίτερα θ'έπρεπε να ξέρουμε είναι, μια ιστορία, ένα βιογραφικό,μια φωτογραφία για τον:
ΠΑΠΑ-ΚΩΤΣΙΩ
Τον σεβάσμιο Παπαδάσκαλο που δίδαξε γενιέςκαι όλοι μίλαγαν με θαυμασμό.
B Girakas

Ανώνυμος είπε...

λαικη απαιτηση ο αββαδαιος να συμετεχει γιατι αν περιμενουμε απο τον σολωνα να γεμιζει το μπλογκ......το λεγε ο γεροδιαμαντης....να κατεβασει η λιασκοβα να αλεσει ο μυλος του μπογατσα ..gerolykos

Ανώνυμος είπε...

στον σολωνα να ανατεθει η στηλη της πολιτικης gerolykos

Ανώνυμος είπε...

Gerolyke,ο Αβαδαίος του 2000 μ.Χ. είναι προσφορά του Σόλωνα. Ο Σόλωνας τον έστειλε στο Νις για δημοσίευση.

Ανώνυμος είπε...

Το έγραψα στο 1ο μέρος του Αβαδαίου ότι είναι προσφορά Σόλωνα Αλλά Σόλωνα την έκανες με μικρά πηδηματάκια με τον κουκουλοφόρο.Σε παίζει Χ3 μου είπε δηλ σου δίνει περιθώριο για 3 ονόματα.
Θέλει να φάει γίδα της Παναγιάς από σένα
Nis

Ανώνυμος είπε...

δεν απανταει τωρα ....εχει δουλειες.ρε λες ναναι ο σολωνας ο κουκουλοφορος και δεν το λεει...αλλιως δεν εξηγειται .παντως σοβαρα τωρα τους ευχαριστουμε για την προσφορα..ΑΒΒΑΔΑΙΟ ΚΑΤΑ ΒΑΣΗ και ΣΟΛΩΝΑ βεβαιως βεβαιως gerolykos

Ανώνυμος είπε...

Ευχαριστώ ,παιδιά και Βαγγέλη G.
Εσείς οι νεότεροι τώρα τη σκυτάλη.
Αβ.