Πέμπτη 18 Ιανουαρίου 2024

Σίγησε το κλαρίνο του Μπρουκλόγιαννη Φτωχότερος ο τόπος μας και το δημοτικό τραγούδι

Έφυγε για το μεγάλο ταξίδι ο Γιάννης Μπρουκλόγιαννης
Η  κηδεία του  θα γίνει στον αγαπημένο του τόπο, στο χωριό, το Σάββατο στις 11 η ώρα το πρωί 
 

Εκ μέρους όλων μας ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη κληρονομιά που μας άφησες!!!

Μισό και πλέον αιώνα  ο μαγευτικός ήχος του κλαρίνου σου άγγιζε  την ψυχή μας και ταξίδευε τον καθένα μας , στον μοναδικό μας θησαυρό των αναμνήσεων και των αισθήσεων , που δεν πρόκειται να θολώσουν ποτέ 

Το κλαρίνο σου άγγιξε κάθε πτυχή της ζωής μας ,ξεδίπλωσε  τη σκέψη μας , δρομολόγησε  συνειρμούς,  επιστρέφοντας στον τόπο που αφήσαμε  τη νιότη μας , εκεί  που πεινάσαμε παίξαμε, γλεντήσαμε  ,μάθαμε και κλάψαμε

Ακολουθούν οι επικήδειοι 

Πολυαγαπημένε μου παππού,

 

Με θλίψη στέκομαι μπροστά σου, αδυνατώντας να πιστέψω,

ότι ξεκίνησες για το μεγάλο ταξίδι, αν και φεύγεις πλήρης ημερών.

Αυτό μπορεί να το νιώσει έντονα όποιος σε γνώρισε, είτε σαν άνθρωπο,

είτε σα φίλο, είτε σαν καλλιτέχνη. Αυτό μπορεί να νιώθει και ο αετός σου, που τριγύριζε, στης Ζήρειας τις ραχούλες, μες του Χελμού τα έλατα και τα βουνά της Πιάνας.

Δεν τα’ τρωγες, δεν τα΄πινες, παρά επιδίωκες πάντα να προσέχεις και να φροντίζεις την οικογένειά σου. Δε θα λησμονήσουμε το πόσο άξιος, δίκαιος και στοργικός ήσουν.

Για την αγάπη και τη δεξιοτεχνία σου στο κλαρίνο, θα μπορούσα να μιλάω για ώρες. Άλλωστε, συνέδεσες άρρηκτα το επώνυμο ‘’Μπρουκλόγιαννης’’ με τη γλυκιά φύσα και το μοναδικό σου παίξιμο.

Ηχούν έντονα στα αυτιά μου οι ιστορίες που μου ΄λεγες για τα πρώτα σου βήματα,

καθώς ανεβαίναμε στο Αγιολιά για να βοσκήσουν τα πράματα.

 

Σαν αυτή, που ξυπνούσες μέσα στο άγχος κάθε βράδυ, έπιανες το κλαρίνο μες το σκοτάδι, γιατί τότε δεν είχατε ρεύμα, και προσπαθούσες να παίξεις το σκοπό που άκουσες στο πανηγύρι, γιατί φοβόσουν να μην τον ξεχάσεις. Τέτοιο ήταν το πάθος σου για κλαρίνο.

 

Με αυτό το πάθος, τη σκληρή δουλειά και την αφοσίωση σου, έφτασες να υπηρετείς και να γλεντάς τον κόσμο σε όλα τα γύρω χωριά. Όμως, δεν σταμάτησες εκεί. Ταξίδεψες στην Γερμανία, την Αμερική, έως και τον Καναδά έφτασαν ο Σκάρος σου, η Ιτιά, τα καμπίσια σου κ.α.

 

Αν και κλαριντζής με διεθνές εκτόπισμά, δε λησμόνησες πότε το χωριό σου την Γλανιτσιά. Και όπως ήθελες, ξαναεπέστρεψες σήμερα εδώ, στον τόπο που τόσο αγάπησες και τόσα του πρόσφερες για να οδηγηθείς στην αιώνια κατοικία σου.

 

Για αυτό εμείς σήμερα, είμαστε εδώ μαζεμένοι: η οικογένειά σου, συγγενείς και φίλοι για να σε συνοδεύσουμε στο ταξίδι αυτό.

 

Σε ευχαριστούμε που υπήρξες ο παππούς και ο πατέρας μας. Σε ευχαριστούμε για την τεράστια κληρονομιά που άφησες στη δημοτική μουσική, με τη διαχρονική αξία των τραγουδιών σου.

 

Όπως αναφέρει ένα από τα πολλά σου τραγούδια <<Να είχε ο ουρανός σκαλιά κι ο Άδης μονοπάτια, να είχε κι ο παράδεισος ελεύθερη τη στράτα….>> Για σένα άνοιξαν οι στράτες και έτσι σε αποχαιρετώ.

 

Καλό παράδεισο παππού μου, ο εγγονός σου ο Γιάννης.

 

                                                                                         Καλή ανάπαυση παππού.

Γιάννης Π. Μπρουκλόγιαννης

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αγαπητέ φιλε Γιάννη ,αγαπητέ συμπατριώτη

Υποκλινόμαστε όλοι σήμερα στο μεγαλείο της ψυχής σου .Υποκλινόμαστε στην ιστορία σου και στην προσφορά σου. Υποκλινόμαστε  στο  μεγαλείο του ευαίσθητου  μουσικού σου ταλέντου Υποκλινόμαστε στον γίγαντα του κλαρίνου, στο πολυβόλο , όπως σε αποκαλούν φίλοι γνωστοί και θαυμαστές σου Υποκλινόμαστε στο μεγαλείο ενός ανθρώπου που σημάδεψε τις ζωές μας με το κλαρίνο του

Γιάννη δεν μεγάλωσες  μόνο τα δικά σου  παιδιά ,με τη δουλειά σου σαν αγρότης και σαν μουσικός ,μεγάλωσες δυο γενιές παιδιά στο χωριό στην ευρύτερη περιοχή και παντού δίνοντας δύναμη για ζωή με τη μουσική του κλαρίνου σου και με τα τραγούδια που ο ιδιος έγραφες κι ακούστηκαν από μουσικός και τραγουδιστές σ ολη την Ελλαδα σε δύσκολες εποχές, σε εποχές στέρησης και κακουχίας , Αυτά τα ακούσματα και τα τραγούδια μας έδωσαν δύναμη ,μας εμψύχωσαν, να ζήσουμε και να προχωρήσουμε

Γέμισε  το μυαλο μου από σκέψεις ,εικονες  και συναισθήματα  και  δεν παίρνει κανένα σειρά να βγει μπροστά για να τα εκφράσω να τα περιγράψω  Χίλια συναισθήματα και μύριες λέξεις δεν μπορούν να  περιγράψουν όσα νιώθουμε για όσα μας χάρισες Μια φράση  μόνο μπορώ να ειπώ πανεύκολα και ας είναι τόσο σκληρή 

 Τέλος εποχής !

Μιας εποχης  από το 1954  που από  πατάρι σε πατάρι γέμιζες  με την μουσική σου πανδαισία το μέσα αυτών αυτών που σε ακουγαν  

Μιας εποχής που σφράγισες με την παρουσία σου  από το χωράφι στην μπαλιζού ,στην πλατεία του χωριού ,στα χωριά της Γορτυνίας ,της Αρκαδίας και ολης της Ελλάδας μέχρι την Αμερική και την Αυστραλία

Πήγαινα πρώτη δημοτικού και κάθε ημέρα πρωί και μεσημέρι πέρναγα μπροστά από το σπίτι σου  για να πάω σχολείο Σε έβλεπα μέσα από το παράθυρο και ας είχε εκείνες τις άσπρες δαντελωτές κουρτίνες, που δεν κρύβανε τίποτα τελικά, μπροστά στον καθρέφτη στην σάλα ,  να παίζεις  πεισματικά κλαρίνο Κοντοστεκόμουν  και σε παρακολουθούσα  Τώρα που έχω αυτή την εικόνα  ,βλέπω ακόμη καλύτερα με την πρεσβυωπία της μνήμης μου  κι ας μην υπάρχει σπίτι, παράθυρο και κουρτίνες.  Βλέπω ότι τότε είχες μια αμφίδρομη  σχέση με το κλαρίνο, άλλοτε το  βασάνιζες και άλλοτε σε  βασάνιζε.  Ήταν σαν να του έλεγες δεν περάσει το δικό σου αλλά το δικό μου

Στο τέλος όμως  τα βρίσκατε

Θυμάμαι ακόμη την 10ετια του 70 στην ταβέρνα του Κάβουρα στις Κουκουβάουνες  ,που δούλευα, μάζευες εκει ολη την Γορτυνία το Σαββατοκύριακο,  πλούσιους εμπόρους συνήθως  από Μοναστηράκι Κοντοβάζαινα ,Βούτσι κλπ  Όλοι πρώτα ερχόντουσαν να σε χαιρετήσουν και μετά καθόντουσαν στο τραπέζι Αν και μικρός τότε μου είχε κάνει εντύπωση που πολλές φορές περίμεναν σε ουρά ,όπως περιμένουν κάποιοι να κοινωνήσουν, για μια γρήγορη χειραψία και δυο λόγια.  Εκεί είδα την λατρεία του κόσμου για σένα και αναρωτιόμουν γιατι?  Την απάντηση την έδωσα μόνος μου μεγαλώνοντας  ηταν πανεύκολη ,δύσκολη όμως για τότε που ήμουν μικρός

 Είχες ένα προτέρημα που σπάνια το συναντάει κανείς  Ο συνδυασμός του μεγάλου κλαριντζή και το απλού προσιτού ανθρώπου  ,που το πρωι έφευγε από το χωράφι και τα πρόβατα  και το βράδυ έπαιζες σε γάμους σε  αίθουσες και κέντρα πολυτελείας

Εσυ ήσουν Γιάννη που μεταμόρφωνες  όλους  εμάς στα πανηγύρια ,και μας έκανες αγνώριστους , φτερό στον άνεμο,  παραδομένους  στα τραγούδια σου    Ένα ντου από το κλαρίνο σου και ανατριχιάζαμε με το δεύτερο κλαίγαμε  και μεχρι να τελειώσεις το τραγούδι είχαμε απογειωθεί.  Τόση μεγάλη δύναμη είχες !!!

 Δεν ξεριζώνονται οι αυτές οι νύχτες από μέσα μας

Δεν θα ξεχαστούν  ποτέ τα άσματα που έπαιζες την κονταυγή

Γιάννη !!!Ακόμη και για τον  καλύτερο συγγραφέα  ένας ταλαντούχος μουσικός, ένας   πληθωρικός  και με αφηγηματική δεινότητα  Μπρουκλόγιαννης δεν χωράει  μεσα  σε 2,3,5 και 10 σελίδες  Θα αφήσει το γράψιμο ανοιχτό ,  χωρίς επίλογο να το συμπληρώσει η ιστορία Το ίδιο θα κάνω κι εγώ σε αυτό τον σύντομο χαιρετισμό 

Έφυγες ευχαριστημένος έχοντας ταχτοποιήσει όλα τα οικογενειακά σου θέματα και την υστεροφημία σου Εκεινο που σε στενοχώρησε  είναι που πρόλαβες και είδες το σύνδρομο της αλλοτρίωσης της κοινωνίας  και ιδίως του δημοτικού τραγουδιού να  επεκτείνεται σε βαθμό που συμπαρασύρει διαχρονικούς θεσμούς και αρχές που διέπουν τη ζωή μας και προσδιορίζουν την ταυτότητά μας

Σου υποσχόμαστε όλοι εμείς που μεγαλώσαμε με τα τραγούδια σου θα διατηρήσουμε  οσο ζούμε διαχρονικά αλώβητη την  μουσική σου κληρονομιά και ο ηχος του κλαρίνου σου θα ταξιδεύει μαζι με τον χρόνο  περνώντας παλι ωκεανούς  και θα φωλιάζει στην ψυχή όλων αυτών που αγαπούν το δημοτικό τραγούδι

Σε ευγνωμονούμε Γιάννη για όλα αυτά τα ακούσματα που χαράχθηκαν στα κύτταρά μας

Καλό σου ταξίδι, στην αιωνιότητα  και στο άγνωστο  σύμπαν

Γιώργος Γιαννόπουλος (Νις) 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Τον παρακάτω  αποχαιρετισμό τον είχε γράψει ο μακαρίτης ο Γιώργης του Καγιά , πριν φύγει απο την ζωή,  έφυγε όμως πρώτα αυτός 

Για σήκω ρε Μπρουκλόγιαννη και πιάσε το κλαρίνο,

σπινά σπινά ξεκίνα το σαν τον καιρό εκείνο.

Παίξε ΄να σκάρο όμορφο και ΄να γλυκό μπεράτι,

να σηκωθούν και οι νεκροί να μπούνε σε μεράκι.

Παίξε τους και ΄να κλέφτικο με το δικό σου τρόπο,

όλοι να το χορέψουνε αργά αργά στον τόπο.

Παίξε και μια Ντρουλιέηκη του γάμου μαντινάδα,

βάλε και το μεράκι σου, να΄χει τη νοστιμάδα.

Παίξε και μη το σταματάς κι ο χάρος να δακρύσει,

να έρθει ρε Μπρουκλόγιαννη συγνώμη να ζητήσει.

Όλο τον κόσμο γλέντησες και όλους τους πατριώτες,

πάντα θα σε θυμόμαστε εμείς οι Γλανιτσιότες.

Καλό ταξίδι φίλε μου

Γιώργος Γιαννόπουλος (Καγιάς)



24 σχόλια :

  1. Σίγησε το κλαρίνο σου, μα θα παραμείνει στις καρδιές όλων μας και θα το ακούν γενιές και γενιές.
    Καλό σου ταξίδι και καλό παράδεισο.
    Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος18/1/24 15:26

    Ζωή σε εμάς . Ο θεος να τον ανάπαυση . καλο ταξίδι στην αιωνιότητα . Γιώτα Καριουση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος18/1/24 15:34

    Nis μπράβο για τη αφιέρωση σε ευχαριστούμε !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ιωάννης Παππάς18/1/24 16:55

    Καλό ταξίδι να έχει....! Γιώργο εύγε για την βιογραφική συνέντευξη πού σου έδωσε 🏇🦅🏇

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΙΟΥΣΗ ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΞΑΔΕΡΦΕ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ανώνυμος18/1/24 17:38

    Γιάννη,εγώ σε θυμάμαι σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής σου ,απο τα πανηγύρια στη Γλανιτσιά και τα γλέντια με τον πατέρα μου ,που σου είχε ιδιαίτερη αγάπη,'οπως και η μάνα μου,αλλά και για την προσφορά σου στο χωριό μας ,όταν ήσουνα πρόεδρος.Το κλαρίνο σου θα το έχω για πάντα στα αυτιά και την καρδιά μου.Τα θερμά συλλυπητήρια απο εμένα και τη γυναίκα μου στην αγαπημένη μου Γεωργιά ,τα παιδιά και τα εγγόνια σου.καλό σου ταξίδι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος18/1/24 17:45

      αυτη η ανάρτηση είναι απο το θόδωρο Κομπόλη που κατά λάθος δεν έγραψα όνομα.

      Διαγραφή
  7. Το κλαρίνο σου σίγησε για πάντα... Ο ήχος του θα συνεχίσει να μας μαγεύει και να γεμίζει τις ψυχές μας με χαρά και κέφι και κάποιες στιγμές με νοσταλγία, καημό και πόνο λυτρωτικό, όπως τότε που έπαιξες για τον αδικοχαμένο αδελφό σου, τον Βασίλη .
    Όμως ,τώρα , θα ήθελα να πω δυο λόγια για τον Γιάννη.
    Τον Γιάννη που είχε πάντα ανοιχτό το σπιτικό του στη Γλανιτσια , που "θύμωνε", όταν πηγαίναμε κάπου αλλού να μας φιλοξενήσουν, τον Γιάννη που πλημμύριζαν τα μάτια του όταν αναφερόταν στα χρόνια της στέρησης ή σε αγαπημένα του πρόσωπα, τον Γιάννη που έλεγε "Έλα να ειδωθουμε να ξεπονεσουμε".
    Αυτός ο Γιάννης ο δοτικός, ο χαρισματικός , ο χείμαρρος στη κουβέντα, ο έξω καρδιά και ταυτόχρονα πεισματάρης θα μου λείψει πολύ...
    Εκεί που πας σε καρτερούν πολλοί με ανοιχτή αγκαλιά.
    Θέλω να δώσεις ένα φιλί στον πατέρα μου που σε υπεραγαπούσε!
    Καλό σου ταξίδι, θείε, στη μουσική γειτονιά των αγγέλων

    Θερμά συλλυπητήρια θεία, Βάσω, Πάνο, Παύλο, Χρήστο, Σωτήρη.

    Γιάννα Πολυδώρου
    Συλλυπητήρια από την μάνα μου και τον αδελφό μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ανώνυμος18/1/24 20:40

    Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του

    Οικογένεια Βασίλη Κουλουρά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ανώνυμος18/1/24 21:53

    Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια. Καλό ταξίδι στην αιωνιότητα. Οικογένεια Νίκου Πολυχρονοπούλου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ανώνυμος18/1/24 22:09

    Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια Καλό παδεισο να έχει Ήταν μερακλής σε όλα Οικογένεια Γιώργου Ροζη (ΓΑΓΑΤΣΟΥ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Με θλίψη πληροφορηθήκαμε την εκδημία του αγαπημένου μας Μπρουκλόγιαννη. Να έχει καλό ταξίδι. Τυχεροί όσοι δικοί μας τον περιμένουνε. Να τους δώσει φιλιά και χαρετίσματα.
    Θερμά συλλυπητήρια στη συζυγό του, στα παιδιά του, τις αδερφές του και στους υπόλοιπους συγγενείς του.
    Νίκη και Γιώργος Πανουτσόπουλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Στη Γιωργιά , τα παιδιά κι εγγόνια του θερμά συλλυπητήρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ανώνυμος18/1/24 22:46

    Μεγαλώσαμε στο χωριό με τα ακούσματα της μουσικής σου, καμαρώναμε ως μαθητές στα Λαγκάδια στα Μαζέικα, στα Τρόπαια, όταν λέγαμε την καταγωγή μας και μας απαντούσαν όλοι '' είστε από το χωριό του Μπρουκλόγιαννη,"
    φεύγοντας για την Αθήνα μας συντρόφευαν στο μαγνητόφωνο οι μοναδικές μελωδίες σου.
    Καλό σου ταξίδι, θα σε περιμένει στη πόρτα η Φιλιώ και τόσοι άλλοι καλλιτέχνες να στήσετε τα όργανα εκεί ψηλά.
    Τα θερμά μας συλλυπητήρια στην σύζυγο τα παιδιά και τα εγγόνια.
    Οικογένεια: Κων/νου Αθαν. Σταθόπουλου (Μπουρνά)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ανώνυμος18/1/24 23:11

    Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του.θα τον θυμόμαστε με αγάπη για το υπέροχο κλαρίνο του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ανώνυμος18/1/24 23:11

    Φωτεινή Γιαννοπούλου Ντρούλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια Γιωργια,Βασιω, Πάνο, Παύλο, Χρήστο, Σωτήρη εγγόνια και λοιπούς συγγενείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ανώνυμος19/1/24 00:24

    Γιώτα Α. Γιαννοπούλου (του Ξούρια Αργύρη)
    Θερμά συλλυπητήρια σε όλη την οικογένεια!
    Καλόν παράδεισο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Ανώνυμος19/1/24 10:31

    καλο δρομο...ευχαριστω για καμποσες νυχτες αξημερωτες και τις διηγησεις σου gerolykos

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Ανώνυμος19/1/24 12:07

    Ο χρονος ειναι αδυσωπητος.ομως ο σπουδαιος ανθρωπος αφηνει τη σφραγιδα του στο σπιτι του,στον τοπο του,στην πατριδα,στην ανθρωποτητα.ευτυχησες καλε φιλε και και πατριωτη ν αφησεις ενα μεγαλο ονομα και μια οικογενεια απο λαμπρους απογονους απο καθε αποψη παρα τις δυσκολιες που προωρα σε φορτωσε η ζωη.ετσι δοξασες και το χωριο σου που ευδοκιμα υπηρετησες σαν επικεφαλης τοπικος αρχοντας,κυριολεκτικα αρχοντας με απλοτητα και μεγαλοσυνη.τι να πρωτοθυμηθω απο την παρουσια σου απο μικρο παιδι.το τρομερο κλαρινο,την εργατικοτητα σου,την παραλληλη απασχοληση με την καθημερινοτητα του χωριου ,το νοικοκυριο σου;αφηνεις ενα μεγαλο κενο παντου..τι να ξεχασουμε.τον πονο και τη δυσκολια της ζωης που μαλακωναμε με τα τραγουδια σου;την συμβολη σου στη συνθεση δημοτικων τραγουδιων,την απολαυση του πανηγυριου με τα καλυτερα τραγουδια στις 5 τα ξημερωματα.και θα τελειωσω με τη συνομιλια που ειχες με τον πατριωτη μας Γιωργο Γιαννο- πουλο (Νις)κι ειναι ανεβασμενη παραπανω σε βιντεο.εκει τα ειπες ολα οπως η ζωη στα διδαξε με τη σοφια της ηλικιας σου.Προσωπικα ειμαι υποχρεωμενος απο τη φιλια σου.την ιδια που συνεχιζουν τα αριστα απο καθε αποψη παιδια κι εγγονια σου.Θερμα συλλυπητηρια στην εξαιρετη συντροφο σου Γεωργια,στα παιδια σου, στα εγγονια σου και σ ολους τους συγγενεις.
    θα ζεις παντα μεσα στο νου και την ψυχη μας
    Γιωργος Μπουρεκας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ανώνυμος19/1/24 15:06

    Ρίτα Μακρή
    Στη Γιωργιά στα παιδιά της και στα εγγόνια της τα πιο θερμά μου συλλυπητήρια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Ανώνυμος22/1/24 21:52

    Μπρουκλόγιαννη, σε προπέμπω με την αφιέρωση των στίχων του παρακάτου δημοτικού τραγουδιού, που το Πρωτάκουσα να το τραγουδάς πριν από πενήντα χρόνια στις αρραβώνες της αδερφής μου Γιαννούλας. Είχε έρθει το συμπεθεριό από το Παρόρι της Τρίπολης. Το πρωτάκουσα τότε, μου άρεσε τόσο πολύ, αλλά δεν έτυχε να το ξανακούσω....... το είχα ξεχάσει ....... το θυμήθηκα τώρα:

    Με σένα, συμπεθέρα μου,
    κάτι κακό θα γίνει.
    Θ' ανάψεις καμιά - πυρκαγιά
    και ποιός μετά την σβήνει.

    Μοιάζεις με αγριολούλουδο,
    που ευωδιά σκορπίζει
    και το ζηλεύει η μέλισσα
    κι όλο το τριγυρίζει.

    Καλό σου Ταξίδι ............

    Συλλυπητήρια σ' όλους τους δικούς σου.

    Οικογένεια Κώτσιου Μαγκόγιαννη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Ανώνυμος22/1/24 22:25

    Σ' ευχαριστούμε για όσα μας προσέφερες,,, καλό σου ταξίδι ,,,, συλλυπητήρια στην οικογένειά σου Χρήστος πλιαμικα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
• Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
•Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
•Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα διαγραφής σχολίων χωρίς καμία προειδοποίηση.