Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014

Η ζωή είναι ένας λαβύρινθος, όχι μαραθώνιος

Φανταστείτε τη ζωή σαν ένα μαραθώνιο. Υπάρχει η αφετηρία, το τέρμα, και όσο πιο γρήγορα τρέχουμε, τόσο μεγαλύτερη απόσταση διανύουμε. Συγκεντρωνόμαστε στον στόχο μας, βάζουμε όλες μας τις δυνάμεις μας, και τρέχουμε διαρκώς μπροστά.
Οι περισσότεροι ζούμε κάπως έτσι, αλλά η πραγματικότητα δεν είναι τόσο απλή. Η πραγματική ζωή δεν αποτελείται μόνο από ευθείες γραμμές, ούτε έχει σήματα που μας κατευθύνουν στο σωστό δρόμο. Αντίθετα, βρισκόμαστε μέσα σ' ένα λαβύρινθο που αποτελείται από πολλές επιλογές :
Κάποια μονοπάτια, όπως και κάποιες επαγγελματικές μας επιλογές, απαιτούν πολλαπλάσιο χρόνο για να μας οδηγήσουν εκεί που επιθυμούμε. Κάποια άλλα μονοπάτια, όπως και κάποιες σχέσεις στην ζωή μας, οδηγούν σε αδιέξοδα .
Αν προγραμματίζαμε ένα ρομπότ να βρει την έξοδο σε ένα λαβύρινθο , δεν θα δίναμε εντολές να κινείται πάντα προς τα εμπρός. Θα το προγραμματίζαμε να καταγράφει την πορεία που έχει ακολουθήσει, και όταν 'κολλήσει' σε κάποιο σημείο, να πηγαίνει πίσω και να δοκιμάζει μια διαφορετική πορεία .
Οι άνθρωποι, είμαστε πολύ καλοί στο να κινούμαστε προς τα εμπρός. Αλλά απεχθανόμαστε- και φοβόμαστε - να υποχωρούμε. Την κίνηση προς τα πίσω την εκλαμβάνουμε ως αποτυχία, ότι η απόφαση μας ήταν λανθασμένη, ότι ο χρόνος που δαπανήσαμε πήγε χαμένος. Και πράγματι, όλα αυτά  είναι συνήθως αλήθεια. Αλλά δεν είναι κακό αυτό. Έτσι συμβαίνει μέσα σ' ένα λαβύρινθο. Έχουμε δύο επιλογές, είτε να επιστρέψουμε πίσω και να δοκιμάσουμε κάποιο άλλο δρόμο, είτε να μείνουμε 'κολλημένοι' στο λάθος μέρος .
Κανείς δεν γνωρίζει αν η επόμενη στροφή που θα επιλέξει, θα αποδειχτεί η σωστή. Είναι αναμενόμενο ότι θα χαθούμε κάποιες φορές και ότι θα χρειαστεί να επιστρέψουμε πίσω. Όμως, πολλές φορές αρνούμαστε να αποδεχτούμε ότι κάναμε λάθος επιλογή, ενώ άλλες φορές μας προκαλούν σύγχυση οι επιλογές που κάνουν οι γύρω μας.
Δύο τρόποι υπάρχουν  για να προχωρήσουμε στη ζωή μας :

Είτε να προχωρούμε μπροστά για όσο διάστημα μπορούμε, είτε να κάνουμε βήματα προς τα πίσω και να δοκιμάζουμε άλλη διαδρομή, όταν διαπιστώνουμε ότι πήραμε λάθος δρόμο . Το μεγαλύτερο λάθος είναι να μένουμε ακίνητοι σε κάποιο αδιέξοδο .

20 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Γ ΣΕΦΕΡΗΣ
Άρνηση

Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
διψάσαμε το μεσημέρι.
μα το νερό γλυφό.

Πάνω στην άμμο τη ξανθή
γράψαμε τ’ όνομά της..
ωραία που φύσηξε ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή.

Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας.• λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή

Ανώνυμος είπε...

Η ζωή είναι ενα αγγούρι κλπ

Ανώνυμος είπε...

Μιά γυναίκα κι ένας ΓΑΠ μπορεί να την κάνουν και παλούκι.

Ανώνυμος είπε...

Μια ζωη την εχουμε ρε Κι αν δεν την γλεντισουμε ...

Ανώνυμος είπε...

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Με ένα άκρως εμπεριστατωμένο άρθρο ο παλαίμαχος και πολύ γνωστός Τούρκος αρθρογράφος και αρχισυντάκτης της τουρκικής εφημερίδας Milliyet, Sami Kohen, παραθέτει τα μεγάλα οφέλη που θα υπάρχουν αφ’ ενός για το ψευδοκράτος της βόρειας Κύπρου και αφ’ ετέρου για την ίδια την Τουρκία η αναμενόμενη «επίλυση» του Κυπριακού. Οι Τούρκοι δεν κρύβουν τον ενθουσιασμό τους μαζί με τους πάτρωνες της προδοσίας Αμερικανούς, αλλά και Ευρωπαίους ιθύνοντες που έσπευσαν να εκδηλώσουν την μεγάλη τους χαρά για την επικείμενη κατάργηση της
Κυπριακής Δημοκρατίας. Το άρθρο έχει τον άκρως ενδεικτικό τίτλο, «Bu fırsat kaçmalı», δηλαδή, «Δεν πρέπει να χαθεί αυτή η ευκαιρία», φυσικά για τους Τούρκους και όχι για την ελληνική πλευρά που πρόθυμη παραδίδει όλα τα μέχρι σήμερα κεκτημένα. Επειδή κανείς δεν θα σας ενημέρωνε γι’ αυτά τα οφέλη, τα παραθέτουμε παρακάτω όπως ακριβώς το ομολογεί η τουρκική εφημερίδα.

Σύμφωνα λοιπόν με τον κ Sami Kohen, τα πραγματικά μεγάλα οφέλη της τουρκικής πλευράς από την συμφωνία για την επίλυση, (βλέπε παράδοση της Κύπρου ), του Κυπριακού, θα είναι τα εξής :
1) Θα αναγνωριστεί για πρώτη φορά διεθνώς το ψευδοκράτος, που μέχρι σήμερα κανείς δεν το αναγνώριζε, σαν ισότιμος συνέταιρος του νέου κρατικού μορφώματος και θα μετέχει ισότιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 2) Θα καταργηθεί το εμπάργκο που μέχρι σήμερα ίσχυε για τα κατεχόμενα και φυσικά με όλα αυτά θα υπάρξει ευημερία και αγαλλίαση για το κατοχικό κράτος.
3) Θα σταματήσει το μπλοκάρισμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξ αιτίας της σκανδαλώδης εμμονής της Άγκυρας να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία που είναι ισότιμο κράτος μέλος της. Η δημιουργία της λεγόμενης «Ενωμένης Κύπρου», θα αντικαταστήσει την Κυπριακή Δημοκρατία στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
4) Θα πάψουν να υπάρχουν τα χρόνια προβλήματα που δημιουργούσαν στην τουρκική εξωτερική πολιτική το Κυπριακό, (που έχει φάει πολλά «χαστούκια» τελευταία), και η Τουρκία αποδεσμευόμενη από το χρόνιο αυτό πρόβλημα θα «ανακουφιστεί» και θα πάρει δύναμη για τις νέες «εξορμήσεις» της.
5) Αλλά φυσικά το πιο σημαντικό από όλη αυτή την ιστορία, (που για πολλούς εξ αιτίας του γίνεται), είναι η ισότιμη συμμετοχή του ψευδοκράτους στα οφέλη και στα κέρδη από τα τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα της κυπριακής ΑΟΖ. Από εδώ και στο εξής και αφού φυσικά καταργηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία, το ψευδοκράτος και φυσικά και η Τουρκία θα έχουν πρώτο λόγο για την εκμετάλλευση και για τα μεγάλα κέρδη που έχουν ήδη αναγγελθεί από τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της κυπριακής ΑΟΖ. Έτσι θα δοθεί τέλος και στα σενάρια για κατασκευή ενεργειακών αγωγών που θα περνούν από την Ελλάδα, αφού πλέον η Τουρκία θα γίνει το κομβικό σημείο για τους ενεργειακούς αγωγούς που θα μεταφέρουν το φυσικό αέριο της Κύπρου στην Ευρώπη αλλά και το φυσικό αέριο του Ισραήλ που τώρα χωρίς το πρόβλημα το Κυπριακού θα έρθει πιο κοντά την Τουρκία για μια μεγάλη ενεργειακή συνεργασία. Με την μεγάλη συμβολή μας λοιπόν, ξανακτίζεται σταδιακά ο περίφημος άξονας Τουρκίας –Ισραήλ. Εύγε μας!

Δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα. Ο ίδιος ο Τουρκοεβραίος δημοσιογράφος τα είπε όλα. Εκείνο βέβαια που δεν έχουμε ακόμα συνειδητοποιήσει, είναι ότι να μην νομίζουμε ότι δεν έπεται συνέχεια. Η τουρκική «βουλιμία» δεν έχει όρια και τα νεοοθομανικά τερτίπια της Άγκυρας αφού ελευθερωθούν από το Κυπριακό θα μας βλέπουν τώρα σαν ένα ώριμο «ορεκτικό». Η Ελλάδα και τα ενεργειακά κοιτάσματα του Αιγαίου έχουν συνέχεια και θα ακολουθήσουν την «επίλυση» του Κυπριακού. Θα μου πείτε τώρα ποιος ενδιαφέρεται για όλα αυτά ; Ενδιαφέρονται οι ένστολοι, οι ρασοφόροι, οι γραβατωμένοι πολιτικοί; Άραγε αυτή η χώρα υπάρχει ακόμα, ή ζούμε μοναχά στις απατηλές ψευδαισθήσεις μας ;

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Ανώνυμος είπε...


.... αλλά και Ευρωπαίους ιθύνοντες που έσπευσαν να εκδηλώσουν την μεγάλη τους χαρά για την επικείμενη κατάργηση τηςΚυπριακής Δημοκρατίας.

Ε.Ε. ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗ ΚΑΤΑΡΓΕΙ!

ΗΤΑΝΕ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΕΔΙΝΕ ΧΡΥΣΑ ΚΟΥΤΑΛΙΑ !

Ανώνυμος είπε...

ΑΠΟΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Κλεισθένης είπε...

Φαίνεται πως το Κυπριακό πρόβλημα δεν ενδιαφέρει πλέον τους Έλληνες και τους Κύπριους. Διαφορετικά δεν θα πήγαιναν να διαπραγματευτούν κάτω απ' αυτές τις δύσκολες και αντίξοες συνθήκες. Σε διαπραγματεύσεις συμμετέχει κάποιος που είναι δυνατός η που έχει κερδίσει σε πόλεμο. Αλλιώς είναι μοιραίο να του υπαγορεύουν οποία η λύση επιθυμούν εκείνοι που τον ανάγκασαν να συμμετέχει στη διαπραγμάτευση και αυτοί που έχουν νικήσει σε πόλεμο. Σε εμάς δεν συμβαίνει ούτε το ένα ούτε το άλλο και γι' αυτό πρέπει σύντομα η Ελλάδα και η Κύπρος να απεμπλακούν από τις διαπραγματεύσεις αυτές.

Ανώνυμος είπε...

Η Συμφωνία της Βάρκιζας… (12-2-1945) Φεβ

Το “παιχνίδι” ήταν στημένο από την αρχή….Οι Αγγλοι εμμένουν στη συντριβή του ΕΑΜικού κινήματος και βρίσκουν έναν απρόσμενο …σύμμαχοΑμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας στο υπουργείο Εξωτερικών: Διακρίνονται στην πρώτη σειρά, από αριστερά προς τα δεξιά, ο στρατηγός Στ. Σαράφης, ο Γ. Σιάντος, ο Ηλ. Τσιριμώκος, ο Ι. Σοφιανόπουλος, ο Ν. Ασκούτης και ο Μ. ΠαρτσαλίδηςΗ λήξη των εχθροπραξιών ανάμεσα στον ΕΛΑΣ και τους Εγγλέζους, με την υπογραφή στρατιωτικής συμφωνίας ανακωχής, εκ των πραγμάτων, οδηγούσε στην αναζήτηση πολιτικής συμφωνίας που θα έθετε και το οριστικό τέλος στις πολεμικές σύγκρουσης. Οι σχετικές βολιδοσκοπήσεις άρχισαν αμέσως μετά την έναρξη εφαρμογής της ανακωχής. Το κράτος των Αθηνών, το “κρατίδιο της Σκομπίας”, όπως εύστοχα το ονόμαζε ο λαός, από την πρώτη στιγμή, άρχισε να βομβαρδίζει το ΕΑΜικό κίνημα με προτάσεις για διαπραγματεύσεις. Ο αντιβασιλέας – αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, με δηλώσεις του στο ραδιόφωνο, αλλά και οι Εγγλέζοι, με προκηρύξεις που έριχναν τα αεροπλάνα τους, εκδήλωναν την πρόθεση ότι ήταν έτοιμοι να δεχτούν ΕΑΜική αντιπροσωπεία για την αναζήτηση πολιτικής λύσης στο ελληνικό ζήτημα. Αλλά και το ΕΑΜικό κίνημα ανταποκρίθηκε, δηλώνοντας την επιθυμία να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις με ευρεία αντιπροσωπεία, στην οποία θα εκπροσωπούνταν όλες οι πολιτικές δυνάμεις που το απάρτιζαν.

Ανώνυμος είπε...

ΩΣ ΕΔΩ ΚΑΛΑ...ΜΕΤΑ ΤΙ ΕΓΙΝΕ;

Ανώνυμος είπε...



Η Συμφωνία της Βάρκιζας υπογράφηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1945 στην παραθαλάσσια τοποθεσία της Αττικής μεταξύ Κυβέρνησης και ΕΑΜ και επιχείρησε να τερματίσει θεσμικά τις πολιτικές και πολεμικές συγκρούσεις, που έμειναν στην ιστορία ως «Δεκεμβριανά».

Οι συγκρούσεις του Δεκεμβρίου του 1944 στην Αθήνα ήταν μια μάχη εξουσίας μεταξύ της πρώτης μετακατοχικής Κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου και των Άγγλων από τη μία πλευρά και του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ από την άλλη. Η Κυβέρνηση, ανίσχυρη και χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, είχε ανάγκη την αγγλική βοήθεια. Το ΕΑΜ με μπροστάρη το ΚΚΕ ήταν πανίσχυρο, λόγω του πρωταγωνιστικού του ρόλου στην Αντίσταση.

Τα «Δεκεμβριανά» άφησαν πίσω τους περίπου 7.000 μαχητές νεκρούς (230 Άγγλους, 3.500 Κυβερνητικούς, 3.000 ΕΑΜικούς) και απροσδιόριστο αριθμό αμάχων. Στις 11 Ιανουαρίου 1945 υπογράφηκε ανακωχή ανάμεσα στους Άγγλους και τον ΕΛΑΣ, με την οποία οι δυνάμεις του υποχρεώθηκαν να εκκενώσουν την Αττική και τη Θεσσαλονίκη.

Στις 2 Φεβρουαρίου 1945 άρχισαν οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της συμφωνίας στο εξοχικό του πολιτικού Παναγιώτη Κανελλόπουλου στη Βάρκιζα. Ο πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας, που είχε διαδεχθεί τον Γεώργιο Παπανδρέου στις 3 Ιανουαρίου, εκπροσωπήθηκε από τον υπουργό Εξωτερικών Ιωάννη Σοφιανόπουλο, τον υπουργό Εσωτερικών Περικλή Ράλλη και τον υπουργό Γεωργίας Ιωάννη Μακρόπουλο. Την αντιπροσωπεία του ΕΑΜ αποτελούσαν ο Γεώργιος Σιάντος (γενικός γραμματέας του Κ.Κ.Ε), ο Δημήτριος Παρτσαλίδης (γραμματέας της κεντρικής επιτροπής του Ε.Α.Μ.) και ο Ηλίας Τσιριμώκος (γενικός γραμματέας της Ε.Λ.Δ).

Αναμνηστική φωτογραφία μετά την υπογραφή
Έπειτα από διαβουλεύσεις δέκα ημερών, η Συμφωνία της Βάρκιζας υπογράφηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1945. Αποτελείτο από 9 άρθρα και προέβλεπε, μεταξύ άλλων, αφοπλισμό όλων των ένοπλων σωμάτων της Αντίστασης, ανασύνταξη του Εθνικού Στρατού, εκκαθάριση του κρατικού μηχανισμού από τους συνεργάτες των Γερμανών, αμνηστεία για τα πολιτικά αδικήματα, δημοψήφισμα για το πολιτειακό ζήτημα και εκλογή Συντακτικής Συνέλευσης για την κατάρτιση νέου Συντάγματος.

Η σημασία της συμφωνίας αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι το κείμενό της δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, προσδίδοντας στο περιεχόμενό της ισχύ νόμου. Στις 28 Φεβρουαρίου ολοκληρώθηκε ο αφοπλισμός του ΕΛΑΣ, ο οποίος παρέδωσε: 100 πυροβόλα, 210 όλμους, 420 πολυβόλα, 1400 οπλοπολυβόλα, 700 αυτόματα, 49.000 τυφέκια και πιστόλια. H υπογραφή της Συμφωνίας βρήκε αντίθετο τον Άρη Βελουχιώτη, οποίος όχι μόνο δεν πειθάρχησε στις αποφάσεις του ΚΚΕ, αλλά επιχείρησε να συνεχίσει τον ένοπλο αγώνα.

Το χάσμα ανάμεσα στις δύο παρατάξεις δεν έδειχνε να γεφυρώνεται εύκολα και σύντομα η Συμφωνία της Βάρκιζας αποτέλεσε γράμμα κενό. Οι εκατέρωθεν παραβιάσεις των όρων της οδήγησαν σε νέα πολιτική πόλωση και στα δραματικά γεγονότα του Εμφυλίου Πολέμου, που διήρκεσε ως τις 30 Αυγούστου 1949.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/210#ixzz2t7HE9l3e

Ανώνυμος είπε...

Παραμύθια μας λέει η πηγή σου Αυτά πρώτη φορά ακουγονται!

Ανώνυμος είπε...

ΜΙΑ ΠΗΓΗ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΥΠΑΡΧΕΙ; ΓΚΟΥΓΛΑΡΕ .

Ανώνυμος είπε...

ΑΠΟ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
Στις 28 Φεβρουαρίου ολοκληρώθηκε ο αφοπλισμός του ΕΛΑΣ, ο οποίος παρέδωσε 100 πυροβόλα διαφόρων τύπων, 81 ομαδικούς και 138 ατομικούς όλμους, 419 πυροβόλα, 1412 οπλοπολυβόλα, 713 αυτόματα τουφέκια, 48.953 τουφέκια και πιστόλια, 57 αντιαρματικά τουφέκια και 17 συσκευές ασυρμάτου.

Ανώνυμος είπε...

Η ιστορία έδειξε ποιος πλήρωσε μετά

Ανώνυμος είπε...

ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΤΑ ΟΠΛΑ

Ανώνυμος είπε...

Αποφάσισαν διαγραφή των χρεών του Μεγάρου Μουσικής που είναι 27000000 ευρώ Δηλ θα τα πληρώσουμε εμείς
ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ

Ανώνυμος είπε...

ειναι κι αυτη μια μεταρυθμιση που χρειαζεται το κρατος!

Ανώνυμος είπε...

ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ ΤΙ..ΤΟ ΞΕΧΡΕΩΣΕ ΚΑΙ Τ ΑΦΗΣΕ ΣΑΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ

Ανώνυμος είπε...

προτασουλα για το θεμα εχεις χψ?