Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

«Νέος Αέναος Πόλεμος», η εξέλιξη του πολέμου στον 21ο αιώνα


«Δια την των χρημάτων κτήσιν πάντες οι πόλεμοι γίγνονται».
Πλάτων

Στο «1984» ο Όργουελ αναφέρεται στον διαρκή πόλεμο, μια αυτοτροφοδοτούμενη και αέναη κατάσταση. Και φαίνεται ότι η δυστοπία του επιβεβαιώνεται ξανά, στο νέο μοντέλο πολέμου του 21ου αιώνα.

Οι πόλεμοι μεταξύ κρατών, μέχρι την αρχή του 20ου αιώνα, ήταν σύντομοι. Οι αντιμαχόμενες πλευρές προσπαθούσαν να οδηγηθούν σε μία αποφασιστικής σημασίας μάχη, της οποίας η κατάληξη θα ήταν η βάση για ακόλουθες διαπραγματεύσεις ειρήνης.

Στον 20ο αιώνα, στους δύο παγκόσμιους πολέμους, πολλά δεδομένα άλλαξαν, όμως οι εμπόλεμοι συνέχισαν να προσπαθούν να «κερδίσουν τον πόλεμο», έστω κι αν η «αποφασιστική μάχη» ήταν η αποτρόπαια επίδειξη της ατομικής βόμβας. 

Όπως γράφει ο Ούγκο Γκρότιους στο «De iure belli ac pacis» δεν υπήρχε κάτι τρίτο, μεταξύ πολέμου και ειρήνης. Ο πόλεμος ήταν χρονικά και με ακρίβεια οριοθετημένος. Στην αρχή υπήρχε η κήρυξη του πολέμου, ενδιάμεσα οι μάχες, και στο τέλος η σύναψη ειρήνης- ή η άνευ όρων παράδοση.

Οι Νέοι Πόλεμοι χαρακτηρίζονται από την απουσία του «πραγματικού κέντρου βάρους του πολέμου» (Κλαούζεβιτς): Την αποφασιστική μάχη. Είναι αέναοι. Είναι πόλεμοι που θρέφουν τους πολέμους. Πόλεμοι χαμηλής έντασης, αλλά συνεχούς παρουσίας. (Αγκόλα: 30 χρόνια – Αφγανιστάν: 24 χρόνια- Σουδάν: 20 χρόνια – Σομαλία: 15 χρόνια)

Και έχουν μεταφερθεί, με την υπερεθνική τρομοκρατία, και στα μέρη, στα κράτη, όπου υποτίθεται ότι υπάρχει ειρήνη.

~~

Ενώ οι αντιμαχόμενοι στους προηγούμενους πολέμους επιζητούσαν την νίκη και την κυριαρχία επί του αντιπάλου, οι φορείς των Νέων Πολέμων έχουν να χάσουν πολύ περισσότερα απ’ την ειρήνη, παρά απ’ τη συνέχιση του πολέμου.

Ο πλούτος και η φτώχεια συνεχίζουν να είναι αιτία πολέμου, όμως ο εν δυνάμει πλούτος συνιστά πολύ σημαντικότερη αιτία πολέμων απ’ ό,τι η οριστική φτώχεια.

Στους Νέους πολέμους τα κέρδη δεν προκύπτουν απ’ τη «θετική έκβαση», την νίκη, αλλά από την αέναη συνέχιση τους. Πέρα απ’ τις βιομηχανίες οπλικών συστημάτων που σίγουρα δεν θα κέρδιζαν τίποτα στην ειρήνη, οι νέοι πολέμαρχοι και η υπερεθνική τρομοκρατία καταφέρνουν χάρη στον πόλεμο να ενταχτούν στην παραοικονομία της παγκοσμιοποίησης.

Ο πόλεμος δεν γίνεται πια για να διασφαλίσει ο κερδισμένος καλύτερες συνθήκες, περισσότερα εδάφη, μεγαλύτερη κυριαρχία, και να λήξει. Ο στόχος, το κέρδος, είναι ο ίδιος ο πόλεμος. Ο πόλεμος καθαυτόν. Ο αέναος πόλεμος.

~~

Για να επιτευχτεί αυτό, ο αέναος αυτοτροφοδοτούμενος πόλεμος, η άσκηση βίας δεν κατευθύνεται (κυρίως) εναντίον των ένοπλων δυνάμεων του αντιπάλου, αλλά εναντίον του άμαχου πληθυσμού.

Στους πολέμους ως τις αρχές του 20ου αιώνα, περίπου το 90% των πεσόντων και τραυματιών ήταν μαχόμενοι. Στους Νέους Πολέμους το 80% των νεκρών και τραυματιών είναι άμαχοι.

Το μέσο της «νίκης» δεν είναι η αποφασιστική μάχη, αλλά η σφαγή αμάχων, ειδικά αν αυτή η σφαγή προβάλλεται στα media. Σκοπός είναι η τρομοκράτηση του πληθυσμού – ακόμα κι εκείνων που πίστευαν ότι είναι ασφαλείς στο θαυμαστό δυτικό τους αυγό. Έτσι παράγεται «περισσότερος πόλεμος», αφού το πρώτο ζήτημα που τίθεται μέσα στο τρομοκρατημένο κράτος είναι: «Ασφάλεια ή ελευθερία;»

Η Υπερεθνική Τρομοκρατία προσφέρει τη δυνατότητα στις κυρίαρχες ομάδες της Δύσης να μετατοπίσουν τη συζήτηση απ’ τα θέματα του κοινωνικού κράτους στο κράτος ασφάλειας.

Έτσι ο πόλεμος παγκοσμιοποιείται, αφορά στους πάντες, αφού γίνεται έρεισμα για να περικοπούν οι δαπάνες υγείας, παιδείας, πολιτισμού, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ειρήνη, προκειμένου να συνεχιστεί ο Αέναος Πόλεμος.


Οι πολέμαρχοι, τα γουρούνια του πολέμου, δυτικά και τριτοκοσμικά, κάθε θρησκείας και απόχρωσης, προσπαθούν να μας πείσουν για την αναγκαιότητα του παραλογισμού χρησιμοποιώντας το σύνθημα του Μεγάλου Αδελφού: «Ο Πόλεμος είναι ειρήνη. Η ελευθερία είναι σκλαβιά. Η άγνοια είναι δύναμη».

6 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Ή ζει σε άλλη χώρα ή έχει πει τόσα πολλά ψέματα που τα πιστεύει...κοινώς ο άνθρωπος είναι για τη μπολέτα......

χάρη της βουλευτικής αποζημίωσης το τσούρμο θα χειροκροτήσει από πάνω...

Ανώνυμος είπε...

κερδάμε ρε!!!!!

Αν δείτε με τι ανακούφιση χειροκρότησαν στο τέλος τα γιδοξούρια, αφού σιγουρεύτηκαν ότι θα συνεχίσει η καταβολή της αποζημίωσης, ούτε που το φαντάζεστε.........

πολιτικά λιγούρια θα σε πεθάνουν της πείνας κυριολεκτικά.....

επόμενο βήμα η αύξηση των συσιτίων, η επάνοδος στη δραχμή....η πείνα......ο εθνικός ακροτηριασμός.....

Ανώνυμος είπε...

Μεταξύ των ακρονεοφιλελεύθερων μονεταριστών και των εθνολαϊκιστών υπάρχουν οι δημοκράτες πολιτικοί που τήρησαν υπεύθυνη και σταθερή στάση όλα τα χρόνια της κρίσης (ενώ οι άλλοι εκεί που πετροβολούσαν έγλιψαν)

Τα λαμόγια του πασόκ πήγαν στο συνονθύλευμα κυρίως....

(ας ρωτήσει ο ταμτάκος σήμερα στην κεντρική επιτροπή τον διευθυντή του πολιτικού γραφείου του Άκη, ας ρωτήσει τους υπουργούς βουλευτές και στελέχη που για πάνω από 30 χρόνια υπήρξαν βαθύ πασόκ κλπ)

Η δεξιά είναι η γνωστή και εξαιρετέα παράταξη....

Η δημοκρατική συμπαράταξη είναι το μόνο κόμμα που μπορεί κανείς να πει ότι έχει τη σοβαρότητα που χρειάζονται οι καταστάσεις.

Υ/Γ βέβαια υπάρχουν και διεκδικητές της βλακείας, του ψεκασμού, του στόκου και της εμμονής, των ηλιθίων, των γελοίων, των νούμερων, των σώρηδων, των ναζί, των γόνων χιτών και ταγμασφαλιτών κλπ όπου το κάθε πικραμένο, το κάθε αγράμματο ανθρωπάκι πάει και ψηφίζει νομίζοντας έτσι ότι αντιστέκεται.......

Υπάρχουν και κόμματα που τα πλαισιώνουν σοβαρές μονάδες, αλλά κατά τη γνώμη μου παίζουν πολιτικά παιχνιδάκια πλασαρίσματος σε μεγάλους κομματικούς σχηματισμούς, που ούτως ή αλλέως είναι τύπου οπορτουνιστές, ότι πιο συχαμερό μπορεί να γεννήσει μια δημοκρατία...

Υ/Γ εθνική ομάδα συνεννόησης και δίκαια μέτρα, αλλά τα ζάπεια και οι αγανακτισμένοι της πάνω και της κάτω πλατείας πετροβολούσαν, λοιδωρούσαν, καθύβριζαν τους γερμανοτσολιάδες και προδότες......και συ, ώ ζούδιον, άφριζες από ελληνίαση.......εσύ ένας ψεύτικος "έλληνας"

Ανώνυμος είπε...

μπα αρχισες να σκεφτεσαι;

Ανώνυμος είπε...

την κορδέλα στα εγκαίνια παράδοσης των αεροδρομίων στην Fraport ποιος θα την κόψει οεοοο???

Ανώνυμος είπε...

Συχνά αγανακτώ με την πολύ βαθιά αμορφωσιά και τη στενοκεφαλιά της αριστεράς. Με τον διανοητικό και κοινωνικό της αναλφαβητισμό.

Αλλά αυτό δεν είναι καινούργιο, δεν σχετίζεται με την κρίση ή με τον ΣΥΡΙΖΑ: οι άνθρωποι αυτοί μιλάνε σαν παπαγάλοι· επαναλαμβάνουν τσιτάτα και ιδέες που έχουν κληρονομήσει, που έχουν ακούσει από τους καθοδηγητές τους, οι οποίοι, με τη σειρά τους, τα έχουν ακούσει από τους δικούς τους καθοδηγητές· ίσως μάλιστα να μην είναι στοιχειωδώς έξυπνοι.

Μερικές φορές, νιώθω ότι, εκτός από την ανεξάρτητη σκέψη που δεν ευνοούμε στην Ελλάδα, μας λείπει το μυαλό. Η σαρωτική επιρροή του ΚΚΕ στην κοινωνία, ήδη από τη δεκαετία του 1930, δημιούργησε γενιές και γενιές ανθρώπων χωρίς ορίζοντα, με τρομακτικές ψευδαισθήσεις, ξεκομμένους από τον παγκόσμιο πολιτισμό, χωρίς καμιά δημοκρατική κουλτούρα. Και τους τροφοδότησε με ψέματα.

Η δεξιά έχει εξελιχθεί (ένα μέρος της...) από την εποχή των βασιλοφρόνων χωρικών και των χουντικών.

Η αριστερά είναι ακινητοποιημένη και παρ’ όλ’ αυτά γνωρίζει επιτυχία γιατί αλλάζει μερικά εξωτερικά χαρακτηριστικά:

οι άνδρες αποκτούν, π.χ. αλογοουρά ή γράφουν πορνογραφικά ποιήματα... μεγάλη ανατροπή!

Η επιτυχία της αριστεράς είναι μια αποτυχία για τη χώρα μας: σημαίνει ότι απουσιάζει η λογική, η ψυχραιμία, ο ρεαλισμός, το πρακτικό πνεύμα, το ομαδικό πνεύμα.