Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Αλήθειες και Μύθοι για την Έξοδο από το Ευρώ


 του Σπύρου Λαβδιώτη   
Το εβδομαδιαίο δελτίο  για την ελληνική οικονομία του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ) σε πρόσφατη έκθεσή του (9 Φεβρουαρίου 2017) (1) χαρακτηρίζει την έξοδο της χώρας από το ευρώ ως αναποτελεσματική, ανεπιθύμητη και ανέφικτη.

Ο αναγνώστης με φοβερή έκπληξη διαπιστώνει ότι οι συντάκτες του δελτίου με περισσή αναλγησία, μεροληψία, παρασιώπηση και δογματισμό σκιαγραφούν ένα οικονομικό τοπίο σουρεαλιστικό όπου κυριαρχεί η παντελής έλλειψη επιχειρημάτων. Κι όλη αυτή η αντιεπιστημονική και αδιάλλακτη συμπεριφορά αναδεικνύεται, ενώ η χώρα βρίσκεται ξανά στο χείλος του γκρεμού και το μεγαλύτερο μέρος του λαού της έχει ήδη χορέψει το χορό του Ζαλόγγου και, δυστυχώς, ένα μέρος βρίσκεται στο κενό. 

Η έκθεση ισχυρίζεται ότι η συζήτηση εξόδου της χώρας από τη ζώνη του ευρώ είναι ανώφελη για να τεθούν «υπό έλεγχο τα δημοσιονομικά μας και η βιωσιμότητα του χρέους». Κατ’ αρχάς, το χρέος που «βαπτίστηκε» δημόσιο χρέος κουβαλά στην πλάτη του τις κολοσσιαίες ζημιές των € 240 δις + των δήθεν ελληνικών τραπεζών. Οι ζημιές αυτές εντάχθηκαν στους κρατικούς προϋπολογισμούς του 2012 και 2013 (2). Η κοινωνικοποίηση τους με το αίολο επιχείρημα, οι τράπεζες είναι πολύ μεγάλες για να αποτύχουν (too big to fail), μετέτρεψε τον ελληνικό λαό σε νέο Σίσυφο του μαρτυρίου της αποπληρωμής του χρέους. Όμως, το επαχθές αυτό χρέος που εκτείνεται μέχρι το 2060, δεν είναι βιώσιμο, ούτε στην παρούσα ζωή, αλλά ούτε στην μετά θάνατον ζωή.

Επιπρόσθετα, η έξοδος από το ευρώ δεν γίνεται για να τεθούν υπό έλεγχο τα δημοσιονομικά, αλλά για να ανακτηθεί η νομισματική κυριαρχία και η ανεξαρτησία της Ελλάδας από τα δεσμά της Ευρωζώνης, που έχουν απολεσθεί με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και την ένταξη στο «σταυρό του μαρτυρίου» του ευρώ. Η ανάκτηση του προνομίου της έκδοσης εθνικού μας νομίσματος και του καθορισμού της δικής μας νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής – χωρίς τα άκριτα και ατελέσφορα μέτρα λιτότητας – αποτελούν την αναγκαία συνθήκη για να εξέλθει η χώρα από τη μεγαλύτερη οικονομική και ανθρωπιστική κρίση που βιώνει μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οφείλουν να γνωρίζουν οι οικονομολόγοι του ΣΕΒ, ότι η επανεκκίνηση της οικονομίας μετά τη συντριβή που έχει υποστεί με το ανεπίγνωστο και επιζήμιο «πάση θυσία στο ευρώ», απαιτεί turbo χρήμα και όχι δανεικά. Χρειάζεται στην πρώτη φάση της αποδέσμευσης, η νομισματοποίηση του χρέους από τη δική σου, εθνική πλέον κεντρική τράπεζα, για να επιτευχθεί η ανασυγκρότηση της οικονομίας, η μείωση της εφιαλτικής ανεργίας, η αποτροπή της μετανάστευσης, η στήριξη της βιομηχανίας, των επιχειρήσεων και των αγροτών. Τότε μόνο οι Έλληνες πολίτες και οι επιχειρήσεις θα έχουν την ελπίδα μέσω μιας νέας σεισάχθειας να δουν το φως στο βάθος του τούνελ.

Οφείλουν επίσης να γνωρίζουν οι οικονομολόγοι του ΣΕΒ, ότι δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο που να παραλληλίζει το θεσμό μιας κοινής αγοράς με ένα ενιαίο συμβολικό νόμισμα (fiat currency) που το εκδίδει μια υπερεθνική κεντρική τράπεζα (3). Ένας θεσμός θεμελιωμένος σε ένα δαιδαλώδες νομικό πλέγμα Συνθηκών και διατάξεων όπου ένας αριθμός ανεξάρτητων κρατών που έτυχε τα περισσότερα να συνορεύουν γεωγραφικώς μεταξύ τους- με διαφορετικά ήθη και έθιμα, γλώσσα, κινητικότητα εργατικού δυναμικού, βιομηχανικό επίπεδο και τεχνογνωσία- να έχουν «συγκολληθεί» με μία ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα (ΕΚΤ) με έδρα τη Φραγκφούρτη!

Όμως, η ΕΚΤ δεν έχει μόνο το μονοπώλιο έκδοσης του ενιαίου νομίσματος και τη χάραξη της νομισματικής πολιτικής των κρατών-μελών, αλλά είναι μια αρχή πλήρως ανεξάρτητη από πολιτική επιρροή: «Ούτε η ΕΚΤ, ούτε καμία από τις εθνικές κεντρικές τράπεζες επιτρέπεται να ζητήσουν ή να δεχθούν οδηγίες από τις κυβερνήσεις τους ή από οιοδήποτε κράτος-μέλος της ΕΕ, και αυτή η αρχή πρέπει να γίνει σεβαστή (4). Και το πιο δεσμευτικό, η ΕΚΤ δεν είναι «δανειστής εσχάτης ανάγκης» των κρατών- μελών, ούτε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, παρά μόνο των τραπεζών του Ευρωσυστήματος (5).

Ως συνέπεια, η ΕΚΤ ασκεί ολοκληρωτικό έλεγχο στη σφαίρα της νομισματικής πολιτικής στη ζώνη του ευρώ έχοντας ως πρότυπο την Deutsche Bundesbank με μια και μοναδική εντολή, τη σταθερότητα των τιμών, χωρίς καμία αναφορά για την απασχόληση. Εν αντιθέσει, η νομοθεσία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Federal Reserve) αναφέρει ότι η νομισματική πολιτική των ΗΠΑ θα επιδιώξει «να προωθήσει αποτελεσματικά τους στόχους της μέγιστης απασχόλησης, σταθερές τιμές, και μέτρια μακροπρόθεσμα επιτόκια» (6).

Όλη αυτή η αίγλη και η νομισματική εξουσία εκχωρήθηκε σε μία υπερεθνική κεντρική τράπεζα από κράτη-μέλη που εντάχθηκαν στη ζώνη του ευρώ, αφού πρώτα απεμπόλησαν την νομισματική κυριαρχία και τον στόχο της μέγιστης απασχόλησης. Και το παράδοξο, πριν την ύπαρξη πολιτικής ένωσης, δημοσιονομικής ομοσπονδίας, τραπεζικής ένωσης και ταμείου εγγύησης τραπεζικών καταθέσεων των πολιτών. Είναι δυνατόν να μη σηκώνεται η «τρίχα της κεφαλής σου» όταν οι οικονομολόγοι του ΣΕΒ διατρανώνουν την πίστη τους σ’ αυτό, το από τη γέννησή του ελαττωματικό σύστημα;

Η σύνεση και η μετριοπάθεια δεν βλάπτουν. Γι αυτό, οι συντάκτες της «Εξόδου από το Ευρώ» οφείλουν να αναθεωρήσουν τις λανθασμένες και ατεκμηρίωτες απόψεις τους. Με παρρησία να αναγνωρίσουν ότι η Ευρωζώνη είναι μια ανάποδη γέννα, ένα κακότεχνο οικοδόμημα, ένα μισοτελειωμένο σπίτι, χωρίς πόρτες, παράθυρα, και χωρίς οροφή και ήταν έτοιμο να καταρρεύσει στην χρηματοπιστωτική καταιγίδα του 2008. Γεγονός, που αναγνωρίστηκε από τους αξιωματούχους της ΕΚΤ (7). Διότι ποτέ δεν επετεύχθη η πολιτική ένωση, η τραπεζική ένωση και η δημοσιονομική ομοσπονδία.

Θα πρέπει να γνωρίζουν οι συντάκτες της «Εξόδου από το Ευρώ» όταν αναφέρουν ότι μια τέτοια ενέργεια είναι ανεπιθύμητη, ότι η ανάλυση της οικονομίας βασίζεται στη λογική, που αποτελεί λειτουργία του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου. Ενώ η επιθυμία είναι συναίσθημα και αποτελεί λειτουργία του ανεξιχνίαστου δεξιού ημισφαιρίου, η πηγή των συναισθημάτων, εμπνεύσεων και δοξασιών του ανθρώπου. Η λογική όμως υποδεικνύει ότι όταν ένα κράτος δεν μπορεί να εκδώσει το δικό του νόμισμα αυτό δεν έχει καμία δύναμη να καθορίσει μια ανεξάρτητη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική και ως φυσική συνέπεια μετατρέπεται σε μια αποικία ενός ιμπεριαλιστικού συστήματος που οι κατευθυντήριες γραμμές και ντιρεκτίβες δίνονται από την Μητρόπολιν· και στη δεδομένη συγκυρία από την πανίσχυρη Γερμανία.

Ως απόρροια της απώλειας της δύναμης ενός κράτους να εκδίδει το δικό του νόμισμα, δεν χάνεται μόνο ο καθορισμός της ελεύθερης νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής, αλλά φθείρεται και η εθνική κυριαρχία του Κοινοβουλίου και ο θεσμός της Δημοκρατίας. Και μαζί, χάνεται η δυνατότητα του καθορισμού της αποτελεσματικής ζήτησης, της παραγωγής και της μέγιστης απασχόλησης του εργατικού δυναμικού του κράτους. Η δε κυβέρνηση μετατρέπεται σε μία απλώς τοπική επαρχιακή αρχή. Και οι τοπικές αρχές όχι μόνο δεν μπορούν να εκδώσουν το δικό τους νόμισμα, αλλά δεν έχουν στην κατοχή τους κανένα από τα εργαλεία της μακροοικονομικής πολιτικής. Η πολιτική τους επιρροή περιορίζεται σε σχετικά ασήμαντα οικονομικής φύσεως έργα.

Άρα, αναποτελεσματική είναι η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, όπου η στασιμότητα της επιχειρηματικής δραστηριότητας και ο οικονομικός μαρασμός ήδη πλήττουν τη χώρα. Η δημόσια περιουσία θα εκποιηθεί (8) για να πληρωθούν οι τόκοι των δανείων και να ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες που έχουν άδεια λειτουργίας από την Τράπεζα της Ελλάδος! Οι φόροι θα αυξηθούν περαιτέρω για να εξυπηρετηθούν οι απαιτήσεις των δανειστών και η φυγή στα ξένα των νέων επιστημόνων θα γιγαντωθεί. Και όλα αυτά εις βάρος του πολύπαθου ελληνικού λαού και των παραδόσεων του.

Είναι φυσιολογικό οι οικονομολόγοι του ΣΕΒ να δίνουν όρκο πίστης στο νομικό κατασκεύασμα του ευρώ, όταν αυτό συνετέλεσε τα μέγιστα στην καταστροφή μιας ολόκληρης οικονομίας και οδήγησε την κοινωνία στην απόγνωση και την απελπισία; Είναι φυσιολογικό το συγκλονιστικό γεγονός οι επιχειρήσεις να κλείνουν η μία μετά την άλλη, η ανεργία να παραμένει σε ανεπίτρεπτα επίπεδα, η φτώχεια να διευρύνεται και η μετανάστευση σε στυλ 1960 να γιγαντώνεται· κι όσοι χάσανε την ελπίδα μέσα στο οικονομικό αδιέξοδο να οδηγούνται σε ακραίες λύσεις δίνοντας τέλος στη ζωή τους;

Όλη αυτή η συμφορά θα μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη αυτών που τη βιώνουν και για τους νεωτέρους που θα τη διδαχθούν, γίνεται, όχι για να σωθεί η Ελλάδα και να τεθεί σε τροχιά ανάπτυξης, αλλά για να σωθεί το είδωλο του ευρώ και μαζί, οι τράπεζες. Ιδίως, η Τράπεζα της Ελλάδος. Μία ανώνυμη εταιρία που η συντριπτική πλειοψηφία του μετοχικού της κεφαλαίου παραμένει άγνωστη στο λαό. Ατυχώς, η Τράπεζα της Ελλάδος επιτέλεσε πλημμελή εποπτεία του τραπεζικού συστήματος με συνεπακόλουθο τη σημερινή τραγωδία. Γι αυτό ωρύεται ο διοικητής της και με απρεπή συμπεριφορά, εκφοβίζει τους πολίτες με αναφορές για σύνορα και Βόρεια Κορέα. Όμως, η πλειονότητα των πολιτών έχει κατανοήσει ότι έχει εξαπατηθεί από την πολιτική ηγεσία του τόπου, καθώς τα συντρίμμια των απατηλών υποσχέσεων της «σωτηρίας» είναι πλέον εμφανή.

Είναι φανερό ότι υπάρχει σύγχυση στην οικονομική σκέψη των συντακτών της έκθεσης, διότι η σκληρή πραγματικότητα καταδεικνύει ότι η υπαγωγή της Ελλάδας στις 10 Μαΐου του 2010, στο Α’ Μνημόνιο της εθνικής υποτέλειας, υπήρξε το άλλοθι για να σωθεί το Ευρώ και οι τράπεζες του Ευρωσυστήματος (9), κυρίως της Γαλλίας και Γερμανίας, που κατείχαν ελληνικά χρεόγραφα αξίας άνω των € 140 δις. Ακολούθησε το Β’ Μνημόνιο με το περιβόητο PSI ή κοινώς «Η Μεγάλη ‘Μπλόφα’ της Σωτηρίας της Ελλάδος από τη Χρεοκοπία» (10) που συνοδεύονταν από τη δανειακή σύμβαση των € 130 δις. Η νέα δανειακή σύμβαση βαπτίσθηκε όπως και η Α’ δανειακή σύμβαση των € 110 δις, ως «βοήθεια χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας», ενώ απέβλεπε στη μετατροπή του χρέους από το ελληνικό δίκαιο σε ξένο. Και κανείς δεν διερωτήθηκε, είναι όντως έτσι τα πράγματα;

Πως είναι δυνατόν να μπαίνει ζεστό χρήμα € 240 δις στην ελληνική οικονομία και το ΑΕΠ της χώρας αντί να αυξηθεί κατακρημνίζεται; Πώς να διανοηθεί ο κοινός νους ότι με απίστευτες μεθοδεύσεις οι αρμόδιοι της ελληνικής κυβέρνησης, με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου περνούσαν σε ΦΕΚ δεκάδες δις ευρώ ως παροχές στις ελληνικές τράπεζες με την εγγύηση του δημοσίου (11); Χαρακτηριστικό δείγμα της αδιαφάνειας των δις ευρώ παροχών προς τις τράπεζες με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου συνιστά η εγγραφή τους σε άσχετα ΦΕΚ, που άλλα αφορούσαν πλοία και λιμάνια, άλλα φορολογικές τροποποιήσεις κι άλλα βοσκοτόπια. Η διεθνής επιβεβαίωση θα έρθει λίγα χρόνια αργότερα. Σε τεκμηριωμένη ανάλυση με τίτλο «Που Πήγαν τα Χρήματα Διάσωσης της Ελλάδος;» (12), η μελέτη παρουσιάζει τη ροή των κεφαλαίων των δανειακών συμβάσεων του Α’ και Β’ Μνημονίου, συνολικού ποσού € 240 δις. Το κύριο συμπέρασμα είναι ότι μόνο € 9.7 δις ή λιγότερο από 5% από το σύνολο των € 215.9 δις, που εκταμιεύτηκαν από τις δύο δανειακές συμβάσεις χρησιμοποιήθηκαν για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Το υπόλοιπο 95.5% πήγε για πληρωμές σχετιζόμενες με το χρέος και τις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών (13)!

Ως επακόλουθο, το αέναο χρέος που επωμίστηκαν να κουβαλούν στην πλάτη τους οι εν ζωή Έλληνες πολίτες και οι μέλλουσες γενεές είναι αθέμιτο, επαχθές και επονείδιστο και πρέπει να διαγραφεί. Και θα διαγραφεί, διότι υπάρχει διεθνής στήριξη και διεθνής κατακραυγή για τα δεινά που αδίκως έχει υποστεί η ελληνική κοινωνία. Παρά ταύτα οι τράπεζες του Ευρωσυστήματος έμειναν ατιμώρητες. Και όπως είδαμε, παραβιάζοντας τα συναλλακτικά ήθη, η ΕΕ συνήνεσε με την ελληνική πολιτική ηγεσία οι τεράστιες ζημιές των κερδοσκοπικών παραγώγων και «τοξικών» επενδύσεων των τραπεζών να μεταβιβαστούν αποκλειστικά στην Ελλάδα. Οι ζημίες όμως αφορούν όλες τις εμπορικές τράπεζες των κρατών -μελών της Ευρωζώνης και συνεπώς έπρεπε να επιμεριστούν. Αντιθέτως, τις επωμίστηκε η αδύναμη Ελλάδα, μια οικονομία που αποτελεί το 1.3% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης, γιατί δεν υπάρχει τραπεζική ένωση.

Ως εκ τούτου, με τί επιστημονικό και ηθικό έρεισμα οι οικονομολόγοι του ΣΕΒ ισχυρίζονται ότι «το ελληνικό χρέος είναι απαιτητό και… δεν υπάρχει κανείς που θα αναλάβει τα χρέη μας και κανείς δεν θα μας διευκολύνει να ζούμε σε βάρος άλλων». Η πλάνη του ισχυρισμού απορρέει από το αναμφισβήτητο γεγονός ότι το χρέος δεν είναι ελληνικό αλλά ευρωπαϊκό και συνεπώς δεν ζούμε σε βάρος των άλλων. Οι άλλοι, οι ευρωπαίοι εταίροι, ζουν εις βάρος των Ελλήνων, με την τοκογλυφία των δανείων, που χωρίς αιδώ, την μετονόμασαν σε αλληλεγγύη. Το χρέος βαπτίστηκε ελληνικό για να συγκαλυφτούν οι τρομερές ατέλειες του μισοτελειωμένου σπιτιού που στεγάζεται το ευρώ. Γι αυτό, ακόμη και ο διάσημος Allan Greenspan, επί 18 χρόνια πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Federal Reserve), δήλωσε ότι «η Ελλάδα είναι αναπόφευκτο να εξέλθει από το ευρώ και δεν βλέπει πως η παραμονή την βοηθάει» (14).

Είναι ευχής έργον ότι κοινή γνώμη μεταστρέφεται υπέρ του εθνικού νομίσματος, της ιστορικής δραχμής, απλώς καθυστέρησε, διότι με το ξέσπασμα της κρίσης χρέους έχει αποτραπεί ο δημόσιος διάλογος και τα ΜΜΕ έχουν εκφοβίσει τον κόσμο. Τώρα όμως γνωρίζει το κοινό ότι έγινε μια φοβερή λεηλασία της Ελλάδας, με αθέμιτα μέσα, παρασκηνιακά, και δεν έχει πλέον τίποτε να φοβηθεί, παρά μόνο τον ίδιο το φόβο.

Οφείλουν λοιπόν οι συντάκτες της έκθεσης να έχουν σύνεση και περισυλλογή και να μην παραπληροφορούν διαστρεβλώνοντας τα γεγονότα. Το δημόσιο χρέος όπως αποδείχθηκε δεν είναι απαιτητό. Και να θυμηθούν ότι υπάρχουν δύο τρόποι για να υποδουλώσεις ένα έθνος. Ο ένας είναι με το ξίφος και ο άλλος είναι με το χρέος. Στη δεδομένη συγκυρία των τριών δανειακών συμβάσεων των Μνημονίων το κεφάλαιο ανέρχεται στο εξωφρενικό ποσό των € 326 δις, ήτοι 186% του ΑΕΠ, χωρίς τους τόκους. Το ανεκδιήγητο και όμως αληθινό, η πολιτική ηγεσία συνέπραξε με τους πιστωτές για να κατακτηθεί η χώρα! Έτσι, πληρώνει ως φόρο υποτέλειας τον τόκο των δανείων με δέλεαρ την ψευδαίσθηση της ανάπτυξης, λόγω της δογματικής ΤΙΝΑ (15) των πολιτικών.

Ο φόρος υποτέλειας, τον οποίο οι δανειστές με αναισχυντία μετονόμασαν σε «αλληλεγγύη», ανέρχεται από την έναρξη των Μνημονίων έως τα τέλη του 2016 στα € 60 δις+. Και τώρα, οι «αλληλέγγυοι» εταίροι μας με την απαίτηση της εκποίησης των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου, συμπεριφέρονται όπως οι αδίστακτοι αργυραμοιβοί και σαν νέοι Shylocks ζητούν να πάρουν μια λίβρα σάρκας δίπλα στην καρδιά του ελληνικού λαού. Γι αυτό, η επιστροφή στη δραχμή δίνει την προοπτική.

Δυστυχώς, το αίσθημα της ευρωπαϊκής προοπτικής υπερνίκησε την οικονομική λογική των συντακτών της έκθεσης του ΣΕΒ, όπως είχε υπερνικήσει τους Έλληνες πολιτικούς, οι οποίοι με περισσή απερισκεψία δεν εκτίμησαν τις επιπτώσεις της «άωρου» ένταξης της χώρας στη ζώνη του ευρώ. Αγνόησαν το γεγονός ότι επρόκειτο για μια ιστορική απόφαση που θα άλλαζε άρδην τη φυσιογνωμία λειτουργίας της ελληνικής οικονομίας. Δεν αντιλήφτηκαν ότι ο μηχανισμός του ευρώ συνιστούσε την εγκαθίδρυση ενός νέου χρυσού κανόνα, πιο αυστηρού. Διότι η Ελλάδα μεταβίβαζε την νομισματική της κυριαρχία στην ΕΕ, που αυτομάτως σήμαινε την απώλεια του εκδοτικού προνομίου του νομίσματος και τη μετατροπή της Τράπεζας της Ελλάδος σε επαρχιακή τράπεζα, η οποία θα ακολουθούσε πλέον τις κατευθυντήριες γραμμές και οδηγίες της ΕΚΤ.

Είναι απορίας άξιον πως οι συντάκτες της έκθεσης αγνοούν το γεγονός ότι η κεντρική ιδέα της Συνθήκης του Μάαστριχτ είναι ότι τα κράτη-μέλη θα βαδίσουν με στόχο την Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ), έχοντας ως θεμέλιο ένα ενιαίο νόμισμα- με την παγίδα της αμετάκλητης ισοτιμίας- που θα εκδίδεται αποκλειστικά από την ΕΚΤ η οποία θα έχει πλήρη ανεξαρτησία στη χάραξη της νομισματικής πολιτικής. Αλλά περιέργως, ποτέ δεν καθορίστηκε ένα νομικό πλαίσιο εξόδου από το ευρώ.

Επιπλέον, η Συνθήκη δεν καθόρισε πώς το υπόλοιπο της οικονομικής πολιτικής θα λειτουργούσε, αλλά ούτε πρότεινε τη δημιουργία νέων θεσμικών οργάνων, πλην της ΕΚΤ. Οι ανάδοχοί της βασιζόμενοι στη θεωρία της laissez-faire είχαν κάνει την ηρωική υπόθεση ότι τίποτε περισσότερο δεν χρειάζεται. Η υπόθεση αυτή μπορεί να είναι σωστή εάν οι σύγχρονες οικονομίες συνιστούν συστήματα που αυτό-προσαρμόζονται και αυτό-διορθώνουν. Αυτό που το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού πρεσβεύει και η σχολή του Σικάγου με τον ιεροκήρυκα του μονεταρισμού Milton Friedman διακηρύττει. Τουτέστιν, με τα «αυτόματα» του Δαίδαλου και τους «τρίποδες» του Ήφαιστου που εκτελούσαν αυτόματα τις εργασίες τους στο εργαστήριο του θεού, κατόπιν διαταγής.

Θα πρέπει επιτέλους να αντιληφθούν οι συντάκτες της έκθεσης του ΣΕΒ, που ασπάζονται τις αρχές του φιλελευθερισμού, ότι η θεωρία της laissez-faire οικονομίας στην οποία στηρίζεται το κακότεχνο οικοδόμημα της Ευρωζώνης είναι λανθασμένη. Κι αυτό, διότι ισχυρίζεται ότι υπάρχει ένας εξισορροπητικός μηχανισμός των αγορών που ακολουθεί τους νόμους της φυσικής του Νεύτωνα και ως εκ τούτου πάντοτε τείνει να προσεγγίσει μια θέση ισορροπίας, το άχρονο equilibrium. Το οικονομικό σύστημα υποθέτει η θεωρία που εκθειάζει τη μεγιστοποίηση του κέρδους, λειτουργεί όπως ένα εκκρεμές που ενώ κινείται μπρος και πίσω πάντοτε τείνει σε ένα σημείο ισορροπίας.

Η εμπειρία καταδεικνύει ότι η οικονομία δεν λειτουργεί ακολουθώντας τους νόμους της φυσικής του Νεύτωνα, ούτε ποτέ λειτουργούσε, αλλά ούτε οι οικονομίες των κρατών είναι ουράνια σώματα που περιφέρονται στις ελλειπτικές τροχιές τους. Το «δικαστήριο του καιρού» έχει επανειλημμένα επιβεβαιώσει ότι το σύστημα της laissez-faire κατά τακτά διαστήματα καταρρέει, όπως συνέβη στη Μεγάλη Κρίση της δεκαετίας του 1930· και στη σύγχρονη Μεγάλη Ύφεση, με τις χρεοκοπίες των τραπεζών και την κατάρρευση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος το 2008.

Οφείλουν οι οικονομολόγοι του ΣΕΒ να σεβαστούν τα διδάγματα της ιστορίας, και ματαίως αναμένουν την εμφάνιση του «αόρατου χεριού» του Adam Smith για να επαναφέρει την κατεστραμμένη ελληνική οικονομία στο equilibrium της αιώνιας ισορροπίας. Γιατί η οικονομία δεν λειτουργεί με τη μεταφυσική, κινείται δια μέσου του χρόνου και όχι στο χώρο, όπου μπορεί να κινηθεί όπως το εκκρεμές μπρός και πίσω, και να προσεγγίζει την επίτευξη ενός σημείου ισορροπίας, το περιβόητο equilibrium. Ο χρόνος όμως κινείται μόνο προς μία κατεύθυνση, από το παρόν προς το μέλλον.

Όσον αφορά την άποψη της έκθεσης ότι η έξοδος από το ευρώ είναι ανέφικτη, για μία ακόμη φορά οι οικονομολόγοι του ΣΕΒ, αντί να τεκμηριώσουν το πόρισμά τους με οικονομικά στοιχεία προσφεύγουν στη ψυχολογία! Και το «δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού», αναφέρει η αρχαία ρήση. Γενικά και αορίστως μιλούν για «όποια πολιτική δύναμη που έχει ‘σώας τας φρένας’ δεν θα επιχειρήσει την έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη». Δηλαδή, αυτοί που σκηνοθέτησαν, παραπλάνησαν και συγκάλυψαν, ίσως ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα οικονομικά «εγκλήματα» εναντίον ενός λαού και ώθησαν την κοινωνία στην εξαθλίωση, την πείνα και τη μετανάστευση, με την επιβολή των άκριτων και σαδιστικών μέτρων λιτότητας έχουν σώας τας φρένας; Και εσείς, χωρίς συστολή, προτείνετε να συνεχιστεί εις το διηνεκές αυτό το μαρτύριο;

Ορθώς λοιπόν έχει ειπωθεί ότι η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο που διοικείται από τους ασθενείς του. Δεν αντιλαμβάνεσθε ότι Ευρωζώνη χωρίς πολιτική και δημοσιονομική ένωση σύντομα θα διαλυθεί όπως διαλύθηκε ο χρυσός κανόνας; Δεν καταλαβαίνετε ότι η ΕΕ συνιστά μια εξαπάτηση (16) ή δεν κατανοείτε ότι η λιτότητα είναι μια επικίνδυνη πολιτική που δεν λειτουργεί; Όπου ‘δεν λειτουργεί’ σημαίνει η μείωση του χρέους και η προώθηση της ανάπτυξης. Αντιθέτως, καταδυναστεύει κοινωνίες και τις οδηγεί στην απόγνωση, χωρίς όραμα και ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον.


12 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Ήττα του εθνολαϊκισμού στην Ολλανδία!!!!!

Άντε και στα δικά μας και γλήγορα....

Ανώνυμος είπε...

ναι να βγει ο κουλης

Ανώνυμος είπε...

ΜΠΑΓΑΣΑΚΟ!!!!!!ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΡΑΤΑΣ ΤΟ ΒΟΥΝΕΥΡΟΝ ΜΟΝΑΧΑ ΕΣΥ??

Ανώνυμος είπε...

Τώρα που είναι σίγουρη η ήττα τους, προπονούνται στις στρακατρούκες....

Νομίζουν ότι θα είναι σαν το 2008, σαν το 2010, 11 και 12 όταν γιαουρτώνανε, βρίζανε, φτύνανε και δέρνανε.......


Θάναι ο μεγαλύτερορς ηλίθιος όλων των εποχών η επόμενη κυβέρνηση αν ανεχθεί όλα τα βαρεμένα, στοκαρισμένα, ψεκασμένα πιθήκια και μυαλοκαμένα ρεντίκολα να το παίζουν "διαδήλωση" "αγανάχτηση" και "αριστερή" διαμαρτυρία.......(οι ξευτίλες αμαύρωσαν την έννοια της αριστεράς...) Συγκεντρώσεις και διαμαρτυρίες κάνει συνέχεια το ΠΑΜΕ, αλλά δεν έκαψε, δεν έσπασε, δεν τραμπούκισε.....

Απόλυτη εφαρμογή του νόμου και ας ουρλιάζουν όσο θέλουν περί "ανθρωπίνων δικαιωμάτων"....Η τρομοκρατία με επίφαση τη δημοκρατία....ΤΕΡΜΑ!!!!!

Βούνευρον και νάναι με ξίγκι αλλοιμένο να διπλαρώνει για τα καλά (η ισχύς του νόμου θα είναι αυτό μεταφορικά)

Έκλεισες το δρόμο (ή απειλείς ότι θα τον κλείσεις) κύριε αγρότη????

Άμεση σύλληψη και άμεση εκδίκαση της παρανομίας σου, φυλακή και αποζημίωση δια της περιουσίας σου.

Έβαλες στουπί και έκαψες???? Δίκη με το κατηγορητήριο της απόπειρας ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως.....(γιατί δεν ήταν η Μαρφίν τέτοια περίπτωση?)

Σπας τις μπάρες στο μετρό, καις τρόλεϋ, απειλείς εργαζόμενους ......ιδιώνυμο!!!!!!

Υ/Γ1 Ο ταμτάκος και ο μπούρδας πρόσφεραν στη χώρα το μεγαλύτερο καλό (μέσα στα τόσα κακά που κάνανε τόσα χρόνια) και αυτό είναι η προσγείωση στην πραγματικότητα και το ρεαλισμό του ΝΟΜΟΥ (του όποιου νόμου) που νιώθει ο κάθε πικραμένος και απογοητευμένος ανθρωπάκος.....τέρμα η παραμύθα!!!!

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ!!!!!! Κ Α Ν Ε Ν Α Σ !!!!!!

Ο λαϊκισμός στο πρόσωπό τους θα ηττηθεί αγρίως και αυτό από μόνο του είναι το μεγαλύτερο καλό που θα έχουν προσφέρει άθελά τους....και στη χώρα και στην ευρώπη ειδικά.

Ο εθνολαϊκισμός στο πρόσωπό τους θα είναι η χολέρα που οι επόμενες γενιές θα εξορκίζουν σαν το διάολο......Θα μείνουν σαν μιάσματα της λογικής και της ευθύνης

Υ/Γ 2 Σας έχω ξαναγράψει ότι η ευρώπη θα βγει πιο ενισχυμένη και όποιος γουστάρει ακολουθεί, όποιος θέλει βούρλα και πολιτικά νούμερα να εκβιάζουν και να το παίζουν πολιτική διαπραγμάτευση, κλωτσιές και ουστ και τότε όταν θα ξυμήσεις, ζούδι, θα τα κυνηγάς και θα εκπληρωθεί το ρηθέν ...."όποιος με πράξεις ή παραλείψεις προκάλεσε τραγωδία στη χώρα θα εισπράξει την ποινή του.....και η ιστορία διδάσκει περί σκληροτάτης ποινής!!!!"

ΣΠΡΩΧΝΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ, εν γνώσει τους και κατόπιν εντολής της ΜΑΦΙΑΣ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ, δεν εξηγιέται αλλιώς, τι δεν καταλαβαίνεις???

Εχθρός της δημοκρατίας είναι ο λαϊκισμός και ειδικά όταν αυτός συναγελάζεται με τον εθνικισμό....κάτι σαν τις αγκαλιές ταμτάκου-μπούρδα!!!!!

(χαφιέδες του καραμανλισμού ήταν μια ζωή....τώρα στα γεράματα θα αλλάξουν???? προδότες της αριστεράς και σπιούνοι ήταν....)

Υ/Γ3 Πόσα χρόνια τώρα σας έγραφα ότι ο κόπρος της ραφήνας τα σιγοντάρει και τα αβαντάρει.....τι δεν καταλαβαίνεις?

χίλιες φορές το μονεταριστικό ακρονεοφιλελεύθερο του μητσοτάκη, παρά αυτό το συνονθύλευμα της ηλιθιότητας.......

η προσπάθειά μας μόνο να μην βγει αυτοδύναμος και να αναγκαστεί να εφαρμόσει μια κοινωνική πολιτική δημοκρατίας και πατριωτισμού.....και αυτό περνά μέσα από τις δημοκρατικές δυνάμεις που μπορούν να είναι ακόμα και αξιωματική αντιπολίτευση.......

Και αυτό θα το πετύχουν αν ΔΕΝ δεχθούν τα αποβράσματα που μουτσιούλισαν σε κορύτο άλλο.....

Στις δύσκολες στιγμές της δημοκρατικής παράταξης λίγοι στάθηκαν όρθιοι και αντιμετώπισαν τη λαίλαπα θυσιάζοντας την πολιτική τους καριέρα και το κόμμα τους για την πατρίδα!!!!!!! σ' αυτός πρέπει τιμή και ψήφος!!!

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΙ ΟΜΩΣ Ο ΣΩΡΑΣ ΗΤΑΝ ΠΙΟ ΗΘΙΚΟΣ

Υποσχέθηκε ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ, πληρώνοντας όμως από τα 600 δις του!!!!!

Όχι τζάμπα, όπως οι πολιτικοί απατεωνίσκοι που με ένα νόμο και ένα άρθρο υποσχέθηκαν ΕΛΠΙΔΑ, σκισμένα μνημόνια και ΣΕΙΣΑΑΑΑΧΘΕΙΑΑΑ

(ούρλιαζε νυχθημερόν στα μίσθαρνα όργανα των ΜΜΕ και της μαφίας της δραχμής ο κύριος ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ.....}

Ας σοβαρευτούμε τώρα....

Δεν είναι τίποτα περισσότερο από συμπλεγματικές μειοψηφίες που πασκίζουν να επιβάλλουν την ανεπάρκειά τους και το μίσος τους στην κοινωνία, γατζωμένα λιγούρια της εξουσίας....

Υ/Γ ΕΛΠΙΖΩ σε σας και τούτο γιατί οι παρακαταθήκες της λογικής είναι οι μόνες επιλογές για το μέλλον σας,

όσο και αν προσπαθούν, όπως είπα συμπλεγματικά σταλινικά απολιφάδια και πιθηκοειδή ναζιστικά αποβράσματα να προωθήσουν την μπαχαλοποίηση, είτε με τη δραχμή, είτε με την πολιτική αστάθεια, είτε με παραπλάνηση και ψέματα......

Η συμμετοχή του λαού είναι ο μεγάλος εχθρός του εθνολαϊκισμού των μπουρδοειδούς και νάρκισου καραγκιόζη......

Υ/Γ Πέρα από τη μαφία της δραχμής, υπάρχουν και οι ηλίθιοι δραχμιστές που νομίζουν ότι θα κάνουν......υποτίμηση στα ....μαρουλόφυλλα και θα περνάμε μια χαρά.........

παράγοντας μαλλί της γριας και ηλιθιότητα.....

Ανώνυμος είπε...

Χψ είσαι πλέον γραφικός και εξαιρετικά προβλεψιμος.
Παρά ταύτα η "κατηγορία" σου αφήνει πικρή γεύση και βαθιά απογοήτευση

Ανώνυμος είπε...

Και συνεχίζω
Για δε μάς λες ξεκάθαρα Ποιος Αυτή τη στιγμή διασφαλίζει την πολιτική σταθερότητα, οεο?
Ποιός?
Όποτε γράφεις, βρίζεις συχαμερα και προκαλείς, παριστάνοντας τον αριστερό.
Οι παρατηρήσεις σου δεν πείθουν.
Πρόταση Δεν έχεις εκφράσει ποτέ.
Το είδος σου είναι επικίνδυνο "εθνικά".

Ανώνυμος είπε...

Μας πατάνε κάτω μέχρι θανάτου, μας κλέβουν ότι έχουμε και δεν έχουμε, αρπάζουν τον δημόσιο πλούτο της χώρας μέχρι και τα πουρνάρια, ξεγράφουν δέκα γενιές Ελλήνων και μόλις τους στείλανε δύο δέματα με εκρηκτικά αυτό εκλαμβάνεται ως τρομοκρατική πράξη που πρέπει να καταδικαστεί. Βρε δε πάτε στο διάολο εσείς και τα τσιράκια σας.

Ανώνυμος είπε...

ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΓΙΑΤΙ ΤΑΧΕΙΣ ΒΑΛΕΙ ΜΕ ΕΘΝΟΠΙΘΗΚΕΣ.ΣΚΙΑΖΕΣΑΙ ΜΗ ΣΟΥ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΟ ΒΟΥΝΕΥΡΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΑΦΗΣΕΙ ΣΤΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΤΟΤΕ

Ανώνυμος είπε...

Ο Σώρας μέσα!!!!!

Ο άλλος που έχει πει πιο απίθανα πράματα πότε?????

Ανώνυμος είπε...

Η αξιοπρέπεια δεν προκύπτει από δηλώσεις, ούτε ακόμα-ακόμα από παραιτήσεις κύριε Γιώργο μας!!!!!!

Την α(κσ)ιοπρέπεια επικαλέστηκε ο "αγωνιστής" ηθοποιός στην παραίτησή του!!!!!!

Σίγουρα αυτή δεν προκύπτει από στήριξη διχαστικών πρακτικών με στόχο "γερμανοτσολιάδες" και "προδότες" συμπατριώτες μας....

Σίγουρα δεν προκύπτει από τις διεθνείς πρακτικές όπου η ανάληψη τέτοιων μεγέθους θέσεων απαιτεί προκήρυξη διεθνούς αξιοκρατικού διαγωνισμού...(σαν αυτό που αυτός πήρε ...διορισμό)

Σίγουρα δεν προκύπτει και απ' αυτό το ίδιο το καταστατικό που θέλει τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο με τουλάχιστον 5ετή εμπειρία σε σημαντική θέση ευθύνης στον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα (να ας πούμε κάτι σαν..... τη δική του θεατρική επιχείρηση....την πολύ επιτυχημένη...)

Η αληθινή αξιοπρέπεια είναι πάντα έμφυτη, υπερβατική και διαχρονική για τον άνθρωπο και τον καλλιτέχνη που σέβεται το κοινό του. Και πάνω απ΄όλα, τον ίδιο του τον εαυτό…

Δεν έπρεπε να την δεχθείς τη θέση μεγάλε "αγωνιστή" της αριστεράς....απλά έπρεπε να την αφήσεις στον άλλο γίγαντα της τέχνης τον διασκεδαστή ...λαλάκη!!!!


Τσου ρε λάκηδες........


Υ/Γ Δυσσέα, τα γλιφτρόνια του κόπρου της ραφήνας έχουν αφηνιάσει μ' αυτό που ζήτησες σήμερα στη βουλή για εξεταστική για την εποχή του εργασιομανούς......

Λιώστε τους.....έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν τέτοιες αβάντες στον ταμτάκο που πλέον όπως διαπιστώνω ο λαός φρίττει με τα καμώματά τους......μην κωλώνεις, μην τους φοβάσαι, κατάγγειλε με σθένος αυτό που όλος ο λαός βοά.........ταμτάκος-μπούρδας και κόπρος υλοποίησαν και υλοποιούν σχέδιο πέραν του ατλαντικού


και να τους πεις κατάμουτρα και το άλλο,

"όσο και να προσπαθούν να δημιουργήσουν εθνικό κεφάλαιο τον εργασιομανή κόπρο, τόσο ο λαός θυμώνει"

Το τσόκαρο δε γίνεται γόβα

Δεν σας φαίνεται παράξενο που υπάρχουν πάρα πολλοί γύρω απ' αυτόν τον άχρηστο κοπρίτη που χτυπούν εσωκομματικά και λυσσαλέα τον Κούλη, τώρα που το συνονθύλευμα που κυβερνίζει πνέει τις τελευταίες του ώρες????

Θέλουν να ανακόψουν την πορεία της νουδούλας??? και υπέρ ποίου????

Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει η πορεία του Κούλη, αλλά η αυλή του κόπρου της ραφήνας έχει ξεπεράσει τα εσκαμένα.....

Ανώνυμος είπε...

Το τσοκαρο πατει γερά στο έδαφος, παρά τον θόρυβο που κάνει κατά τη διάρκεια του βαδίσματος και είναι και ανατομικό _ ξεκούραστο στο πόδι.
Η γόβα καρφώνει_πονάει τη γη και το πόδι που την κυκλοφορεί.
Μπορεί να είναι comme il faut (καθώς πρέπει) αλλά δημιουργεί ανατομικό πρόβλημα σε βάθος χρόνου...
Η πορεία του Κουλη δεν σε νοιάζει,( για το πανελληνίως γνωστό παρελθόν του οποίου δεν έχεις πει ποτέ ούτε μια κακή κουβέντα),αλλά η πορεία του ογκόλιθου σε τσούζει διαχρονικά...