Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Πίσω από την σιωπή

Το ρολόι δεν έπαψε να μετράει δευτερόλεπτα. Τα ίχνη βαφόντουσαν σαν παρελθόν, τα κοιτούσα και χανόμουν σε ένα πέπλο ακαθόριστο και αβάφτιστο ακόμα. Προσπαθούσα να κρατηθώ στις σκέψεις μου και να χαράξω το δέντρο της ζωής με μια γραμμή που θα φωνάζει είμαι εδώ. Μα οι χαρακιές μου τη σημασία έχουν έτσι μόνες. Η ζωή ήταν εκεί πριν από μένα. Βρέθηκα ο ίδιος στο ρόλο του δέντρου, ανήμπορος να περπατήσω εκεί που βλέπουν τα μάτια μου, αφέθηκα να με χαράζουν λογής χέρια, χαρακιές χωρίς νόημα. Σημάδια κραυγής. Φόβος εκδηλωμένος σε ένα φθαρτό κορμό


Η μοναξιά των ανεκδιήγητων σκέψεων. Δέντρο που γέρνει στον άνεμο. Άνθρωπος πόλης. Σχεδόν αριθμός. Γύρω γύρω μου πετάνε πέτρες, μόνο και μόνο επειδή δε μπορώ να ανταποδώσω τις πληγές. Ένας ηλίθιος.

Φωνάζω μα είναι σα να σωπαίνω. Σωπαίνω και είναι σα να φωνάζω.

Σκέφτομαι το τίμημα πίσω από τα όχι μου. Όσες φορές δε θέλησα να το πληρώσω αυτό το τίμημα, άφησα ένα κομμάτι του εαυτού μου στο χθες. Τα αυριανά μου βήματα ανήκουν σε ξένα πόδια. Πρέπει να πληρώσω το τίμημα, να πω αυτό που βγαίνει από μέσα μου, να πληγώσω κάθε αδερφό και φίλο, να δεχτώ αλήθειες που πληγώνουν τον εγωισμό μου. Μα ο χρόνος είναι λίγος. Και λίγα πρέπει να είναι και τα λόγια. Μετρημένα. Γιατί το ρολόι δε σταματά να μετράει λόγια. 

7 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Tο τιμημα των λαθων αλλα και το τιμημα της αληθειας και της τιμιοτητας...ειναι διπλης προελευσηε

Ανώνυμος είπε...

Ένας θεσμός, του ΣτΕ, είχε μείνει και αυτόν πάνε να τον δακτυλιάσουνε.....τα εμμονικά πολιτικά νούμερα και να τον εξευτιλίσουν κι αυτόν!!!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Γιατι ειναι ανεξαρτητος αυτος? δεν ειναι τμημα της διαβρωμενης διακιοσυνης?
Αυτος ο θεσμος ειναι που εβγαλε νομιμα τα μνημονια ενω στην πορτογαλια τα εβγαλε παρανομα?

Ανώνυμος είπε...

15.57 ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΧΑ ΞΕΧΑΣΙΑΡΗ.

Ανώνυμος είπε...

εληνικη δικαιοσυνη Η μια λεξη ντροπιαζει την αλλη

Ανώνυμος είπε...

Οι δικαστικοί είναι που τα βάζουν με τη νοημοσύνη μας και διεκδικούν να βρίσκονται στο απυρόβλητο. Τα γιουσουφάκια της εκάστοτε εξουσίας που παίζουν με τις ζωές μας, την ελευθερία μας και εσχάτως με το ψωμί μας. Κανένα φασιστικό καθεστώς, διεθνώς, δεν επέζησε χωρίς την αρωγή της Δικαιοσύνης. Μην το ξεχνάς ποτέ αυτό.
(Οταν βλέπω δε τον Σακκελαρίου, πρόεδρο του ΣτΕ γιό του στρατιωτικού Κάρολου Σακελαρίου της φρουράς του βασιλιά Παύλου, να επιδιώκει να κάνει το Σύνταγμα σφουγγαρόπανο, τα παίρνω διπλά στο κρανίο

Ανώνυμος είπε...

Τα σχολια πλην του πρωτου ειναι εκτος θεματος