Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

ΤΑ ΜΑΓΙΑ

            Του Κώστα Π. Μαρίνη

{Νύχτα αστρόφεγγη. Μέσα σ’ ένα δάσος σταβρώνουνε, τρείς δρόμοι, τρίστρατο. Δέντρα και κλαριά παλιά, γκουφαλιασμένα, ντυμένα με μόσκλια και κισσό. Τόπο τόπο βουίζει ο αέρας στα γέρικα κλώνια τους.
Στη ρίζα τους τούφες τα νέα κλαριά και φτέρες. Είναι μεσάνυχτα.
Έρχεται η Μαλάμω η πανώρια.....
Έχει λυτά τα μαλλιά της και κρατεί στο χέρι της ένα σταμνάκι. Χύνει από δάφτο ένα ογρό και στα τρία παρακλάδια του δρόμου, ψιθυρίζοντας μυστικούς ξορκισμούς. Μακριά ένα βραχνό αλύχτημα}.
Η Μαλάμω (χύνοντας από τα σταμνί νερό):
Ένα χρόνο στάλα στάλα σύναξα το νερό από σαράντα κεφαλόβρυσα, ώρα του μεσονύχτου, που αναβρύζανε από της γης  την καρδιά, κι από σαράντα βλασταριώνε δροσόσταλες πριν να τους πάρει του ήλιου αχτίδα.  (Αποθέτει το σταμνί και χορέβει).
                                    Απόψε νάν’ καλόγνωμες
                                    και ανοιχτές οι ώρες
                                    να πάψουν της καρδούλας μου
                                    καημοί μαζί και μπόρες…..
(Χύνει στο άλλο παρακλάδι του δρόμου από το σταμνί).
 Εννιά βραδιές ξαγρύπνησε κ’ έταξε στ’άστρια η Μάγισσα να δέσουνε τα μάγια κ’ εγώ  εννιά Σαββάτα έμεινα νηστική να πιάσουνε τα ξόρκια. (Ξαναφήνει το σταμνί και χοροπηδάει σαν ξωτικό:)
                                    Μάγια μου σφιχτοδεμένα
                                    και καλομελετημένα
                                    να μου φέρτε τον καλό μου
                                    τα ματάκια και το φως μου!
(Χύνει στο τρίτο παρακλάδι).
Τώρα είναι χάση Φεγγαριού και σε τρεις μέρες θα γυρίσει καινούριο. Απόψε εδώ θα διαβείς κι όπουθε κάμεις, τα μάγια θα πατήσεις.
(Χύνει παντού κι ογραίνονται κι οι τρείς στράτες.) Και τότε; (Με συνέπαρση:)
Τρείς μέρες θέλει να γυρίσει το φεγγάρι; Σε τρείς ώρες θα είσαι στην αγκαλιά μου!
(Ακουμπάει το άδειο πλιά σταμνί σε μια γριόρριζα και χορεύει ξανά).
                                    Οι μέρες ώρες γίνονται
                                    κι αρνάκι το αγρίμι!
                                    Να λαχταράς για μένανε:
                                    τα μάγια μου προζύμι!....
Τόσον καιρό με τρώει το μαράζι, σαν που το σκουλήκι γκουφαλιάζει τον καρπό.
(Στην νυχτερινή σιγαλιά ακούγετ’ ένας θόρυβος από βήματα που κοντοζυγώνουν ).
Η Μαλάμω παραμερίζει και λουφάζει στη φτέρη. Από το ένα παρακλάδι του τρίστρατου ξαναφαίνει ένας λεβεντονιός. Περπατεί περήφανα και πατάει στέρια.  Στα χέρια του βαστάει ένα ραβδί ίσιαμε το μπόϊ του. (Σαν φτάνει στο βρεμένο τρίστρατο, σταματάει και κοιτάει με περιέργεια).
Ο Νυχτοκόπος: Περίεργο!  Σαν να ‘βρεξε, είν’ ογρό το μέρος εδεπά…. Μην εβγήκε δω το νερό που στέρφεψε στις Ράχες; Μην άνοιξε δω η μήτρα της γης πόκλεισε κει, κι αναβρύζουνε μυστικές βρυσομάνες;
(Οι φτέρες που είναι κρυμμένη η Μαλάμω  κουνιόνται και τρίζουνε σιγά, μα ο Νυχτοκόπος ακούει πως κάποιος είναι.  Ίσως το συνηθισμένο τα’ αφτί του να ξεχώρισε τη βιαστική αναπνοή της Μαλάμως.  Ξαφνιασμένος ρωτάει έντονα:)
__Ποιός είναι;
__Εγώ είμαι! (Τα μάτια του διακρίνουνε τη Μαλάμω καθώς φανερώνεται και γνωρίζει την φωνή της.  Σαν κάτι να καταλαβαίνει, πραγαλιαίνει τον τόνο της φωνής του και ρωτάει γλυκά:)
__Τι κάνεις εδώ Μαλάμω; Τι φιλάς εδώ τέτοια ώρα;
__Εσέναν απαντέχω!
(Ο Νυχτοκόπος μένει ακούνητος για μια στιγμή.  Στερνά, σα να νιώθει καλά καλά, ορμάει κοντά της μ’ άξαφνη κι ασυγκράτητη χαρά, την αγκαλιάζει με πόθο και τη φιλεί με λαχτάρα, πλημμυρισμένος από αβάσταγη εφτυχία.
Χάνονται αγκαλιασμένοι μέσα στο δάσος, ενώ από μακρυά ακούγεται το λάλημα ενού κόκκορα, βραχνό,  άπόμακρο , και ξακολουθάει του σκυλιού το αγουρητιό.
Δια την Αντιγραφήν: Βαγγέλης Κ. Χριστόπουλος

B GIRAKAS πηγη http://www.kourpos.com/

3 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...


Πολλή καλή η σκέψη του Βαγγέλη να παραθέσει ένα (ιδιαίτερο μάλιστα) κείμενο του Μαρίνη για να υπάρξει μια εξοικείωση με τον συγγραφέα καθώς πάμε προς την εκδήλωση. Χρειάζονται νομίζω κι άλλα ερεθίσματα. Μικρά αποσπάσματα από το έργο του και άλλες σχετικές πληροφορίες θα ωφελούσαν γενικά την εκδήλωση.

paradisos είπε...

Που είναι ο χψ να μας πει κάτι για των Κώστα Μαρινη η κάποιοι άλλοι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών η κάποιε ς μάρτυρες για το έργο του. Ευχαριστώ

Ανώνυμος είπε...

ΤΩΡΑ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΙΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΨ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΕΙΠΕΙ ΑΥΤΑ..ΛΟΓΙΟΣ;