Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Που ζούμε?

Ζούμε σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και περισσότερο δυσνόητος όπου οι επιλογές μας είναι απειρες ακριβώς επειδή είναι στην ουσία μη επιλογές. Μεγαλώνουμε με την φαντασίωση της παντοδυναμίας μας, τα social media εντείνουν αυτή την αίσθηση και ξεχνάμε ότι δρούμε σε ένα προκαθορισμένο πλαίσιο όπου ελάχιστα ή και τίποτα δεν μπορούμε να επηρεάσουμε. Η κοινωνία (σε όποια ήπειρο και αν έχεις γεννηθεί) μας ζητάει συνεχώς να κάνουμε τη σωστή επιλογή για να γίνουμε αποδεχτοί άρα ευτυχισμένοι και μας τρομοκρατεί για τις συνέπειες των λαθών μας (απο το λάθος προιον που θα παρουμε και δεν θα φύγουν τα μαύρα στίγματα απο το πρόσωπο άρα δεν θα μας θελει κανείς μέχρι την λάθος στάση απέναντι στον εργοδότη μας που θα μας οδηγήσει στην ανεργία και στο περιθώριο).
Φοβόμαστε να γεράσουμε γιατί έχουμε χάσει το ηθικό νόημα του να γερνάς, μπερδεύουμε την ευχαρίστηση με την ευτυχία και αναλωνόμαστε σε ένα κυνήγι της συνεχούς ευχαρίστησης υιοθετώντας αβασάνιστα ‘νέο γκουρού’ απόψεις για την "ευτυχία στις στιγμές" κλπ κλπ. Στην δημόσια εικόνα ο καθρέφτης μας έχει γίνει πλέον το αντικείμενο και η εικόνα μας. Οι επιλογές μας καθορίζονται από «media influencers” που μας λένε τι θα φορέσουμε, απο τάσεις που αποφασίζουν τι σημαίνει ¨"ανεξάρτητη γυναίκα" (δεν θα ξυρίζει τα πόδια της -ή θα τα ξυρίζει;) από δημοσκοπήσεις και έρευνες αγοράς που μας λένε τι θα ψηφίσουμε, πόσο θα ζήσουμε, που πρέπει να πάμε διακοπές, τι δουλειά θα κάνουμε. Και όλη αυτή η σύγχυση εντείνει την αλαζονεία μας, δημιουργούμε τα δικά μας echo chambers στην ζωή (καθημερινή ή διαδικτυακή) και συνεχίζουμε...
Γιατί τα λέω όλα αυτά ξαφνικά; Γιατί βαρέθηκα την πολιτική ανάλυση και θέλω κάποτε να μιλήσω για το τι είναι ευτυχία και τι έχει νόημα σε αυτόν τον δυσνόητο κόσμο που ζω και που κάθε μέρα καταλαβαίνω όλο και λιγότερο...(to be continued…)
Φραγκίσκας Μεγαλούδη 

Δεν υπάρχουν σχόλια :