Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Ο χειμώνας γύρω από τη σόμπα

sompa1
Για δεκάδες χρόνια η ξυλόσομπα είχε χαθεί από το προσκήνιο. Επανήλθε τελευταία λόγω οικονομικής κρίσης. Υπήρχαν εποχές που η ξυλόσομπα ήταν μεγάλο απόχτημα. Προσπαθούσε να ζεστάνει τα σπίτια, που στα περισσότερα, από τις χαραμάδες στις πόρτες και στα παράθυρα άκουγες μέσα τον αέρα να σφυρίζει τα χειμωνιάτικα βράδια. Εκτός από ζεστασιά δημιουργούσε θαλπωρή αφού όλη η οικογένεια ήταν συγκεντρωμένη τριγύρω της.
Πριν φτάσει στο σπίτι του φτωχού είχε ήδη φτάσει στο καφενείο του χωριού. Στα δικά μας χωριά αντικατέστησε το «τζάκι» και θεωρούνταν μεγάλη πρόοδος και εξέλιξη για την εποχή. Με τα ξύλα που δεν έλειπαν από κανένα σπίτι, εκτός ζεστασιά παρείχε μαγείρεμα και ψήσιμο.
sompa8
Τρόιρα στη σόμπα μαζώνουνταν παππούδια κι μπαρμπάδις, κι πάφα-πούφα μι τσι στριφτές τσιγάρις, ντουμάνιαζαν τουν τόπου.

Ελλάδα 1948, Φωτογραφία από Dimtri Kessel…για το περιοδικό LIFE
Ελλάδα 1948, Φωτογραφία από Dimtri Kessel…για το περιοδικό LIFE
Ελλάδα 1948, Φωτογραφία από Dimtri Kessel…για το περιοδικό LIFE
Ελλάδα 1948, Φωτογραφία από Dimtri Kessel…για το περιοδικό LIFE
sompa9
Γύρω από την σόμπα… Στο Λουζέστι(σήμερα Ελάφι)Καλαμπάκας το 1947…
sompa4
.sompa5
.sompa6
.sompa7

3 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Ητανε μια τοσο δα μικρη σομπιτσα με τοιχωματα κεραμιδενια εσωτερικα για να μεταδιδει την πυρα αργα και να τη συγκρατει.Την εστειλε ενας θειος του πατερα μου απ την Τριπολη.Μεχρι τοτε ειχαμε το μπροστα πυρα πισω κλαδευτηρα παμπαλαιο τζακι μας, που ολη τη ζεστα τη διοχετευε στο φουγαρο κι απο κει στον ουρανο..Ανοιξε ο πατερας μου επιδεξια μια τρυπα στρογγυλη στο ορατο μερος του τζακιου κοντα στο ταβανι και την εστησε με τους σωληνες ετοιμη για αναμμα.Απο κεινη την ωρα το τζακι εγινε παρελθον..Την αναψαμε με προσαναμματα και με μικρα κομματια απο σειρηνες τεμαχισμενες στο καταλληλο υψος..ζεσταθηκε το κοκκαλακι μας..Το ημικυκλωμα του τζακιου εγινε πια κυκλος..Γυρω -γυρω ολοι στη μεση η σομπα με νερο πανω σε μια κατσαρολα και ποτε ποτε να βραζει φαγητο..μ αυτη βγαλαμε τους σκληρους χειμωνες του χωριου και μεγαλωσαμε ισαμε που φυγαμε απ το χωριο

pigouinos

Ανώνυμος είπε...

μπουχλωνε ουλο το σπιτι με το τζακι και ισια που μας εκοβε το κρυο Μεγαλη εφευρεση η σομπα !

Ανώνυμος είπε...

Εποχές ανθρωπιάς, θαλπωρής,επικοινωνίας,ψυχανάλυσης, προσέγγισης
Όσοι το ζήσαμε ήμαστε πολύ τυχεροί

Γιάννα