Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016

Το λευκό πιόνι που δραπέτευσε...

Ο δεκάχρονος Παύλος με τον πατέρα του έκατσαν στο
μπαλκόνι της καφετέριας, παρήγγειλαν και ξεκίνησαν να παίζουν σκάκι. Κάποια στιγμή είδα τον πατέρα να σηκώνεται και να κατεβαίνει τις σκάλες, προς τον κήπο.
“Μας έπεσε ένα πιόνι”, μου είπε.
“Τι χρώμα;” ρώτησα.
“Λευκό”.
“Ε, τότε θα το βρείτε. Αν ήταν μαύρο…”
Έψαξαν, αλλά δεν το βρήκαν. Καθώς ανέβαιναν απογοητευμένοι, ο Παύλος είπε: “Το πιόνι δραπέτευσε”.
Μπήκα στη λάντζα να πλύνω ποτήρια και σκεφτόμουν την αλληγορία του παιχνιδιού.
Στο σκάκι υπάρχουν οι λευκοί κι οι μαύροι. Παρά την αντίθεση είναι ισότιμοι. Με μια μικρή διαφορά: Τα λευκά παίζουν πάντα πρώτα.
Όλα γίνονται για να αιχμαλωτιστεί ο αντίπαλος βασιλιάς. Πιόνια, πύργοι, άλογα και τρελοί, ακόμα κι η βασίλισσα, πρέπει να θυσιαστούν, για να τον σώσουν. Χωρίς εκείνον το παιχνίδι τελειώνει. Στο σκάκι δεν υπάρχει δημοκρατία, ο βασιλιάς είναι το παν.
Υπάρχει και η ψευδαίσθηση της προαγωγής για τα πιόνια. Κάθε ένα απ’ αυτά μπορεί να γίνει κάτι άλλο, κάτι “ανώτερο”. Οτιδήποτε εκτός από βασιλιά
Το παιχνίδι ξεκινάει με τα κομμάτια τοποθετημένα πάντα στη σωστή θέση. Μπροστά τα πιόνια, έτοιμα να θυσιαστούν. Πίσω το βασιλικό ζεύγος και οι αξιωματούχοι. Οι κινήσεις που επιτρέπεται να κάνει κάθε κομμάτι είναι συγκεκριμένες. Κι ο χώρος είναι περιορισμένος, 64 τετράγωνα.
Τα κομμάτια δεν σκέφτονται. Έχουν μάθει τον ρόλο τους: Να προστατέψουν τον βασιλιά τους, να αιχμαλωτίσουν τον αντίπαλο. (Οι βασιλιάδες δεν πεθαίνουν. Ή τους αιχμαλωτίζεις, κάνοντας ματ, ή παραιτούνται και πηγαίνουν διακοπές στο εξοχικό τους στη Γαλλία).
Τα πιόνια στήνονται στη δεύτερη γραμμή φωνάζοντας συνθήματα.
“Ζήτω ο μαύρος Βασιλιάς! Πιάστε τον Λευκό Βασιλιά!”
“Ζήτω ο λευκός Βασιλιάς! Πιάστε τον μαύρο Βασιλιά!”
Και ρίχνονται στη μάχη. Με αυτοθυσία και αυταπάρνηση.
 7-2_foto
Το πιόνι που δραπέτευσε, ήταν φτιαγμένο από MDF, κάπου στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, σ’ ένα εργοστάσιο όπου οι εργάτες δουλεύουν για ένα δολάριο την ώρα. Είχε ένα μικρό ελάττωμα, ένα σημάδι σαν τρίχα στο λευκό κεφάλι του. Το πρώτο πράγμα που είδε, σαν φτιάχτηκε, ήταν τα σκιστά μάτια ενός κοριτσιού.
Εκείνη ήταν στη διαλογή. Τα σκάρτα κομμάτια τα πετούσε πίσω της. Από ‘κει τα έκαναν πάλι ροκανίδι, τα κολλούσαν με ρητίνη και ξανάφτιαχναν πιόνια. Το κορίτσι είδε τη μαύρη ουλή στο πιόνι, αλλά το άφησε στην ταινία, για να πέσει στο κουτί.
Στην Αρετσού της Καλαμαριάς, τόσο μακριά απ’ το Πεκίνο, ο δεκάχρονος Παύλος άνοιξε το καινούριο σκάκι κι έστησε τα πιόνια. Είχε πάντα τα λευκά, μια πατρική παραχώρηση. Και το παιχνίδι ξεκίνησε.
Το λευκό πιόνι προσπάθησε να συμμεριστεί την πίστη στο βασιλιά. Στην πρώτη παρτίδα θυσιάστηκε νωρίς. Στη δεύτερη έμεινε ακίνητο στο Β2 για όλη την παρτίδα. Στην τρίτη κατάφερε να φτάσει ως απέναντι και τότε τη θέση του την πήρε ένας πύργος. Μετά μπήκε στο κουτί. Μέσα εκεί ξεκίνησε να μιλάει στα άλλα πιόνια.
“Γιατί το κάνουμε αυτό;” τα ρώτησε. “Γιατί να θυσιαζόμαστε για τον βασιλιά; Και γιατί να μας αλλάζει κάποιος, όταν φτάνουμε απέναντι;”
“Έτσι παίζεται το παιχνίδι”, του είπαν.
Ένας αξιωματικός τον αγριοκοίταζε.
“Και γιατί πρέπει να παίζουμε το παιχνίδι;” ρώτησε το λευκό πιόνι.
Ο λευκός βασιλιάς, μαζί με τον μαύρο και τις βασίλισσες, τον πλησίασαν.
“Πρέπει να νιώθεις περήφανος που ανήκεις στους λευκούς”, του είπε η λευκή βασίλισσα.
“Γιατί;”
“Γιατί δεν είσαι μαύρος”.
“Και τι διαφορά έχω απ’ τα μαύρα πιόνια;”
“Εσύ είσαι λευκό κι αυτά είναι μαύρα. Είναι οι εχθροί.”
“Ποιος το λέει αυτό;”
“Ο θεός”, είπε ο βασιλιάς.
“Και ο θεός τι χρώμα είναι; Λευκός ή μαύρος;”
“Λευκός, βεβαίως” – “Μαύρος, βεβαίως”, είπαν ταυτόχρονα οι δυο βασιλιάδες.
“Δεν θέλω να παίζω αυτό το παιχνίδι”, είπε το λευκό πιόνι με τη μαύρη ουλή.
Όλοι ταράχτηκαν.
“Δεν γίνεται να μην παίζεις”, του είπε ο λευκός βασιλιάς.
“Σ’ αυτό θα συμφωνήσω”, είπε ο μαύρος βασιλιάς.
“Το παιχνίδι σε καθορίζει. Ο ρόλος σου είναι αυτός και μόνο: Να συνεχίσεις να παίζεις. Αν δεν παίζεις δεν θα έχεις πλέον καμία αξία. Δεν θα είσαι πιόνι. Θα είσαι… Σκουπίδι.”
“Αλλά θα είμαι ελεύθερος”.
Το ίδιο βράδυ, όταν άνοιξε το κουτί, το λευκό πιόνι είδε τα άστρα, το φεγγάρι μισογεμάτο και τα φώτα στη θάλασσα. Με την πρώτη ευκαιρία, μόλις βγήκε απ’ το παιχνίδι και τον έβαλαν στην άκρη, μετακίνησε λίγο το κέντρο βάρος του κι έπεσε, απ’ το τραπέζι κι απ’ το μπαλκόνι. Κρύφτηκε ανάμεσα στα φύλλα ενός θάμνου, όση ώρα τον έψαχνε ο μικρός θεός. Μετά, λίγο πριν ξημερώσει, κατρακύλησε ως τη θάλασσα.

(Κάποιοι λένε ότι μέρες μετά και μήνες ξεβράστηκε σ’ ένα νησί. Η αλμύρα και τα κύματα το ‘χαν γλείψει κι είχε γίνει σαν κοχύλι. Όμως αυτό ίσως και να ‘ναι ψέμα.)
πηγη

3 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Παρέλαση νεκρού μητροπολίτη, λιτανεία για βροχή, τρισάγιο κατά σεισμού κ ομαδική προσευχή επιτυχίας στις Πανελλήνιες. Πιο Ευρώπη δεν γίνεται

Ανώνυμος είπε...

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016
Πάτρα: Στρατιωτικός ο 45χρονος που "βούτηξε" στο κενό - Έπεσε φορώντας την στολή του!
ΑΦΗΣΕ ΣΗΜΕΙΩΜΑ..ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΛΕΟΝ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΔΑΝΕΙΟ
Μόνιμος της Ελληνικής Αεροπορίας στην 117 Πτέρυγα Μάχης Ανδραβίδας, ήταν σύμφωνα με πληροφορίες του tempo24.gr, o 45χρονος που το απόγευμα της Πέμπτης, έβαλε τέλος στη ζωή του πέφτοντας από την ταράτσα πολυκατοικίας που διέμενε, στην Έξω Αγυιά στην Πάτρα.

Σύμφωνα με πηγές του tempo24.gr, o ανδρας γύρισε στο διαμέρισμα του στον 3ο όροφο, από την δουλειά του και κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες φορώντας την στολή του, ανέβηκε στην ταράτσα και βούτηξε στο κενό.
Έχει εντοπιστεί σημείωμα στο οποίο ο αυτόχειρας φέρεται να εξηγεί του λόγους που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία. Ο αυτόχειρας ήταν πατέρας ενώ παιδιού, ενώ πληροφορίες αναφέρουν πως αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
http://www.tempo24.gr/eidisi/95693/patra-stratiotikos-o-45hronos-poy-voytixe-sto-keno-epese-forontas-tin-stoli-toy

Ανώνυμος είπε...

Και δεύτερη αυτοκτονία προκαλεί σοκ στις ΕΔ! Απαγχονίστηκε Κελευστής

Π. Καρβουνόπουλος 20/10/2016 | 23:22 4,889 Προβολές

Σοκ στις Ένοπλες Δυνάμεις! Δύο αυτοκτονίες μέσα σ΄ ένα βράδυ! Πρώτα έγινε γνωστή η αυτοκτονία 45χρονου αεροπόρου στην Πάτρα, που έπεσε στο κενό! Λίγα λεπτά αργότερα το Militaire.gr πληροφορήθηκε την τραγική είδηση της αυτοκτονίας ενός Κελευστή του ΠΝ, ο οποίος απαγχονίστηκε! Ήταν πατέρας δυο παιδιών!

Ο Κελευστής βρέθηκε απαγχονισμένος σε πάρκο του Μοσχάτου που βρίσκεται πολύ κοντά στο σπίτι του!