Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

25η Μαρτίου 2016: Αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις...

Η πολιτική ηγεσία και οι «έμποροι» της ελπίδας θα μας χορτάσουν άλλη μια φορά με δεκάρικους λόγους για να κρύψουν την υποδούλωση και τα «προσκυνόχαρτα» που υπέγραψαν έναντι των δανειστών
Σήμερα, 25 Μαρτίου του 2016, όπως συνηθίζεται σε όλες τις εθνικές επετείους είναι ημέρα μεγάλων λόγων και βαρύγδουπων πολιτικών υποσχέσεων. Θα ειπωθούν πολλά, από αρκετούς.
Περί εθνικής ανατάσεως και Αναστάσεως, περί εθνικής προσπάθειας και υπερηφάνιας, ενώ εξέχουσα θέση στους πολιτικούς, «δεκάρικους» λόγους θα έχει βεβαίως ο «κυρίαρχος λαός».
Για άλλη μια φορά η «ελπίδα» θα πουληθεί στις ζωντανές τηλεοπτικές συνδέσεις και στα δελτία των οκτώ από τους χαρτογιακάδες της εξουσίας.
Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική από τα ευχολόγια των επαγγελματιών της πολιτικής.




Όπως εκτιμούν οι περισσότεροι οικονομολόγοι και πολιτικοί αναλυτές η κατάσταση είναι πλέον μη αναστρέψιμη.
Με τη βοήθεια της τρόικας εσωτερικού και των ντόπιων εθελόδουλων πολιτικών η Ελλάς επωλήθη για άλλη μια φορά...
«Αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις», κι όπως έλεγε κι ο ποιητής: «μη ανωφέλετα θρηνήσεις».
Και προπάντων «να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου• μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς».
Κανείς πλέον δεν μπορεί να μιλήσει για εξαπάτηση...
Ο ελληνικός λαός είναι απόλυτα υπεύθυνος των επιλογών του και της πρωτοφανούς παθητικότητας που επέδειξε σε όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης και της ύφεσης.
Ανεξάρτητα από τους δεκάρικους λόγους των πολιτικών σαλτιμπάγκων που διαχειρίζονται τυπικά τη διακυβέρνηση της χώρας, το ελληνικό κράτος βρίσκεται υπό καθεστώς δημοσιονομικής χρεοκοπίας εδώ και χρόνια.
Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Είναι ίσως η πρώτη φορά που εντός του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος διαλύεται συθέμελα ένα Έθνος – Κράτος.
Αποτελεί κοινό μυστικό ότι η διόγκωση του δημόσιου χρέους και η επιβολή των αποικιοκρατικών μνημονίων διέλυσαν στην Ελλάδα την έννοια του κράτους.
Κατά τη διάρκεια της μνημονιακής ύφεσης, από το 2010 και μετά, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι έχει καταργηθεί οποιαδήποτε έννοια κράτους στην Ελλάδα. Το Σύνταγμα της χώρας έγινε κουρελόχαρτο και για έξι συναπτά έτη είμαστε Έθνος χωρίς κράτος.
Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι από τον 19ο αιώνα αποτελεί μόνιμη προσπάθεια των διεθνών δανειστών αφενός να εξαναγκάσουν ένα κράτος υπό χρεοκοπία να απεμπολήσει οικειοθελώς την ασυλία που του παρέχει η εθνική του κυριαρχία και, αφετέρου, να μετατρέψουν τη διαφορά τους σε διακρατική υπόθεση, δηλαδή να πάψει να είναι μια σχέση ιδιώτη - κράτους και να γίνει σχέση διακανονισμού ανάμεσα σε κυρίαρχα κράτη.
Στην περίπτωση της Ελλάδας οι διεθνείς τοκογλύφοι δεν συνάντησαν καμία απολύτως αντίσταση από το πολιτικό προσωπικό της χώρας.
Το αντίθετο θα λέγαμε... Το εν Ελλάδι πολιτικό προσωπικό υπηρέτησε με θέρμη τις απαιτήσεις και τις εντολές των ξένων funds με αποτέλεσμα σε έξι χρόνια να χαθεί το πλεονέκτημα της εθνικής αυτοδιάθεσης.
Η χώρα δεν μπορεί πλέον να αποφασίζει με βάση το εθνικό της συμφέρον, κάτι που σημαίνει ότι υπάρχει απώλεια εθνικής κυριαρχίας είτε κάποιοι το παραδέχονται είτε όχι.

Μετά τις τελευταίες εξελίξεις με την είσοδο του ΝΑΤΟ και των Τούρκων στο Αιγαίο, αλλά και με τις ανεξέλεγκτες προσφυγικές ροές επιχειρείται ξεκάθαρα και η αλλοίωση της έννοιας του Έθνους.
Η βίαιη συντριβή της «Ιστορικής Μνήμης» και των κοινών πολιτιστικών και πολιτισμικών στοιχείων που συνδέουν τους Έλληνες, δεν είναι κάποιο σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι μια σκληρή πραγματικότητα που δυστυχώς δεν ανάγεται στη σφαίρα της συνωμοσιολογίας.
Η δεύτερη μεγάλη φάση των διαπραγματεύσεων που έχει αναλάβει η «πρώτη φορά Αριστερά» αφορά ακριβώς αυτό: την εθνολογική αλλοίωση του πληθυσμού.
Η πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης – την οποία ολοκλήρωσε η «ριζοσπαστική» αριστερά – αφορούσε τη διάλυση του κράτους και ο στόχος αυτός επετεύχθη.
Το δευτερο στάδιο είναι σε πλήρη εξέλιξη... και έχει τα δικά του καθρεφτάκια για τους... ιθαγενείς.
Το νέο «τυράκι» που χρησιμοποιούν τα κοράκια των αγορών για να διαλύσουν και την έννοια του Έθνους έχει όνομα: Αναδιάρθρωση χρέους!!!
Είναι ο δούρειος ίππος για να πέσει και το τελευταίο κράτος και να ξεπουληθεί η χώρα έναντι πινακίου φακής.
Όλη η συζήτηση για την περίφημη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι απλά φενάκη... Κοινώς απάτη.
Τι σημαίνει όμως αναδιάρθρωση του χρέους; Με απλά λόγια σημαίνει έκδοση νέων ομολόγων που θα αντικαταστήσουν τα παλιά, είτε με «κουρεμένη» αξία, δηλαδή με μειωμένη την παλιότερη ονομαστική τους αξία, είτε με επιμήκυνση της χρονικής διάρκειας εξόφλησής τους.
Αυτό φυσικά προϋποθέτει πριν απ' όλα διαπραγμάτευση και συμφωνία με τους κατόχους ομολόγων και επειδή το χρέος είναι πλέον διακρατικό η διαπραγμάτευση γίνεται με τους δήθεν εταίρους μας.
Βλέπετε τα ξένα funds φρόντισαν να ξεφορτωθούν το χρέος με το PSI του Βενιζέλου και να πληρωθούν στο ακέραιο χωρίς περικοπές!
Η όποια αναδιάρθρωση χρέους απαιτεί επιτόκια, αποζημιώσεις και εγγυήσεις ικανές να πείσουν αυτούς που διακρατούν τα ομόλογα. Τους φίλους μας δηλαδή στην Ε.Ε.
Οι προτάσεις αναδιάρθρωσης του χρέους δουλεύουν πάντα υπέρ του δανειστή, του κερδοσκόπου, του τοκογλύφου. Βασική αρχή στην οικονομία!!!
Πώς λέγεται το παραπάνω σχέδιο; Συντεταγμένη χρεοκοπία υπό καθεστώς κατοχής και δήμευσης και μάλιστα εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τόσο απλά.
Το «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» ακούγεται ενδεχομένως εύηχο... Μόνο που στην Ελλάδα του 2016 δεν υπάρχουν Κολοκοτρώνηδες για να μαζέψουν τα «προσκυνόχαρτα» που έχουν ήδη υπογραφεί.
Μετά απο τις παραπάνω επισημάνσεις μπορείτε να καθήσετε αναπαυτικά στον καναπέ σας και να απολαύσετε τις δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών για το δρόμο προς την ελπίδα και την ανάπτυξη...



6 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

χαχαχαχαχα εχουμε αντιρρησεις μετα το τελος του τετραημερου..ακου πατριδα δημοκρατια αλεξανδρεια που χανεις ελληνα..φτου σας ρε παλι εθνικιστικα κασιδιαρικα κι αλλα ,θα πει, λετε; ..μην πετατε βοτσαλα ενω παιζει με το νερο....γεμισατε τη γλανιτσια με πιθηκια...ενω το ευρουλακι..ο γερος με το καροτσι ο φιλλεληνας το κοριτσι του ξανθου γενους.....ακου κει εκεινος ο κεφαλαιας μας ταραξε την γαληνη ημων των στρωμμενων νοικοκυραιων..εμεις ρε 6 χρονια στα μνημονια βασιζομαστε..που ξερεις μπορει να γινουν ολα οπως πρωτα..αειντε ξεφυγατε και βαζετε κειμενα με μαυρες σκεψεις..α ρε μπερνταχι που σας χρειαζεται.....καλα τα λεγες δασκαλε

Ανώνυμος είπε...

Όλοι οι πατριώτες είναι σαλεμενοι.
Το σάιτ έχει ξεφύγει

Ανώνυμος είπε...

Καλυτερα νις να τα καταργησεις τα σχολια

Ανώνυμος είπε...

ο αρκας απανταει οτι χρειαστηκε πολλη εφυια για να γινει το ιντερνετ και να μπορει να γραφει ο καθε ηλιθιος οτι θελει αλοτε με κεφαλαια και αλοτε με μικρα οπως τωρα.....

νις μη σβηνεις τιποτα και ειδικα σχολια εθνικοφρονων....

Ανώνυμος είπε...

νις ασε τα σχολια του σοιμπλε φασιστα του χωριου μας μονο

Ανώνυμος είπε...

Αντιγραφή από πατριώτη..αν θέλει ας πει τ όνομα του ο ίδιος


Υ Ψ Η Λ Α Ν Τ Η Δ Ε Σ
Στων Υψηλάντηδων τ' αρχοντικό, στο Κισνόβο της Ρωσσίας, την 16/2/1821 κάθονται στο τραπέζι από τα πέντε αδέρφια οι τέσσερες: Αλέξανδρος, Δημήτριος, Νικόλαος και Γεώργιος και αντικρύ τους οι γραμματικοί τους Γ. Λασσάνης και ο Γ. Τυπάλδος και γράδφουν την προκήρυξη. Η απόφαση ήταν παρμένη και μένει το σύνθημα του αγώνα να δοθεί
Σκυμμένοι οι δυο πιστοί γραμματικοί ζυγίζουν της προκήρυξης την κάθε λέξη. Ο Τυπάλδος γράφει και ο Λασσάνης δίνει γνώμη. Είναι κοντά στο τέλος η γραφή και μοιάζει κείνη η ώρα ιεροπρεπή και μυστική τελετή. Μέσα στην επίσημη σιωπή του Αλέξανδρου η φωνή αργή και γαλήνια χύνεται τριγύρω:
__Ναι αδελφοί, λέει, όλα τα προσφέραμε θυσία πατριωτική και τα δύο εκατομμύρια όπου η Πόρτα κατά την συνθήκη θα μας πληρώσει τον προσεχή Μάϊο. Ας προσφέρομαι και τα κτήματά μας είς την Βλαχία η τιμή των εξ εκατομμυρίων. Ας προσφέρουμε και τους βαθμούς και τους μισθούς, τους οποίους απολαμβάνουμε από την Ρούσικη δούλευση, ας δώσωμε και τους ίδιους εαυτούς μας θυσίαν είς τον βωμόν της πατρίδος. Έτσι μόνο θα εκτελέσωμεν την παραγγελία του πατέρα μας και θα εκδικήσωμεν τα βασανιστήρια όπου υπέφερεν ο πάπος μας και απαίθανε από αυτά. Όλα ας τα δώσομε εις την πατρίδα. Ας κινήσωμε τον ιερό αγώνα υπέρ αυτής. Ανάγνωσε Λασσάνη το κήρυγμα.
Αναγνώστηκε το κήρυγμα και γίνηκε δεκτό με μια καρδιά. Ο μονόχειρας μονάχα δεν έβγανε μιλιά τώρα. Ύστερα αφου συλλογίστηκε είπε:
__Είναι και κάποια άλλη θυσία, η οποία μας επιβάλεται...........
Σηκώθηκε, βγήκε από το θάλαμο, πέρασε άλλον και ίσια μπήκε στης μητέρας του. Καθότανε με τον Γρηγόρη τον μικρότερο αδερφό.
Αφου προσκήνυσε τα πολυσέβασστα γεράματα της μάννας της τρανής αρχόντισας την Ελισάβετ, χήρας του Κωνσταντίνου Υψηλάντη, της έδωσε το χέρι και την οδήγησε στον θάλαμο.
__Μητέρα , είπε ο μονόχειρας, η σωτηρία της πατρίδος ημπορεί ν' απαιτήσει και την θυσία του κτήματός μας της Κοζνίτσας, το οποίο για σαράντα χρόνια θα αποδίδει έσοδα στον οίκο σου 54.000 ρούμπλια χρονικώς. Προσφέρεις αυτό το κτήμα , μητέρα στην πατρίδα;
Η αρχόντισσα Υψηλάντησσα αναδάκρυσε γλυκά:
__Παιδιά μου, είπε, εγώ προσφέρω εσα΄ς τα φίλτατά μου και θα λυπηθώ τα δύο εκατομμύρια ρούμπλια; Με τα τελευταία λόγια ήτανε και η προκήρυξη τελειωμένη. Υπόγραψε κι ο αριστερόχειρας: Αλέξανδρος Υψηλάντης.
Την μεγάλη αυτή σκηνή ιστορούσε ο ποιητής Σούτσος στην εφημερίδα του Ήλιος 14.2.1859 και ήταν εν ζωή ο Γ Λασσάνης και ο Γ Τυπάδος.