Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2015

Οι τράπεζες ως μηχανισμός επιβολής των μνημονίων

Το τραπεζικό σύστημα δεν λειτουργεί πλέον ως θεσμός πίστωσης, αλλά ως «απορροφητήρας» ρευστότητας. Για τα επόμενα 3-5 χρόνια οι ελληνικές τράπεζες και οι διοικήσεις τους σκοπεύουν να απορροφήσουν 10-20 δισ. ευρώ.

Από τις τρά­πε­ζες περ­νά­ει ο έλεγ­χος της οι­κο­νο­μί­ας της χώρας και με τις τρά­πε­ζες επι­βάλ­λο­νται οι πο­λι­τι­κές των μνη­μο­νί­ων. Ακού­γε­ται πα­ρά­ξε­νο, αλλά είναι πέρα για πέρα πραγ­μα­τι­κό. Η σα­θρό­τη­τα του ελ­λη­νι­κού τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος το κα­θι­στά, ταυ­τό­χρο­να, και κέ­ντρο του ελέγ­χου της οι­κο­νο­μί­ας από το εγ­χώ­ριο και ξένο χρη­μα­τι­στι­κό κε­φά­λαιο και τους δα­νει­στές αλλά και «μοχλό» για να επι­βάλ­λο­νται οι σκλη­ρές πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας από την Kο­μι­σιόν και το ευ­ρω­παϊ­κό κε­φά­λαιο.

Γιατί είναι σαθρό το ελ­λη­νι­κό τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα και γιατί αυτό συμ­φέ­ρει το κε­φά­λαιο;

Το τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα της Ελ­λά­δας είναι πλή­ρως ιδιω­τι­κο­ποι­η­μέ­νο, με τον υψη­λό­τε­ρο βαθμό συ­γκέ­ντρω­σης στην Ευ­ρώ­πη (4 μόνο συ­στη­μι­κές τρά­πε­ζες), με το με­γα­λύ­τε­ρο πο­λι­τι­κό - οι­κο­νο­μι­κό έλεγ­χο και επο­πτεία από τους ευ­ρω­παϊ­κούς τρα­πε­ζι­κούς θε­σμούς και με τη με­γα­λύ­τε­ρη αλ­λη­λε­ξάρ­τη­ση με τη γε­νι­κό­τε­ρη πο­ρεία της οι­κο­νο­μί­ας.

Οι ελ­λη­νι­κές τρά­πε­ζες δια­θέ­τουν 121 δισ. ευρώ κα­τα­θε­τι­κή βάση και έχουν χο­ρη­γή­σει 207 δισ. ευρώ δά­νεια. Το κενό ρευ­στό­τη­τας είναι στα 86 εκ. και δεν φαί­νε­ται να κα­λύ­πτε­ται στα επό­με­να χρό­νια από επι­στρο­φές κα­τα­θέ­σε­ων του εξω­τε­ρι­κού ή από επι­στρο­φή ρευ­στών δια­θε­σί­μων του εσω­τε­ρι­κού που κρα­τή­θη­καν σε «μα­ξι­λά­ρια». Τα προ­βλη­μα­τι­κά δά­νεια («κόκ­κι­να» και κα­θυ­στε­ρού­με­να) ανέρ­χο­νται σε 106 δισ. ευρώ και η εξέ­λι­ξή τους εξαρ­τά­ται από­λυ­τα από την πο­ρεία της οι­κο­νο­μί­ας.


Ο επο­πτι­κός και πο­λι­τι­κός έλεγ­χος που ασκεί η ΕΚΤ πάνω στο τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα, η χρήση της ασθε­νούς κα­τά­στα­σης του τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος για να επι­βάλ­λο­νται οι μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές μέσω εκ­βια­σμών και ο ιδιω­τι­κός χα­ρα­κτή­ρας του που εμ­βα­θύ­νε­ται από ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση σε ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση, συ­ντο­νί­ζο­νται με τέ­τοιο τρόπο, ώστε η λει­τουρ­γία του τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος να μην είναι η συ­νή­θης, αυτή της χρη­μα­το­δό­τη­σης της οι­κο­νο­μί­ας, αλλά να εξυ­πη­ρε­τεί την «απορ­ρό­φη­ση» της δια­θέ­σι­μης ρευ­στό­τη­τας. Η «απορ­ρό­φη­ση» της δια­θέ­σι­μης ρευ­στό­τη­τας εξυ­πη­ρε­τεί πρω­τί­στως τη λει­τουρ­γία της εκ­κα­θά­ρι­σης από μη αντα­γω­νι­στι­κά κε­φά­λαια και την αύ­ξη­ση του βαθ­μού κε­φα­λαια­κής συ­γκέ­ντρω­σης. Με «μοχλό» το τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα συμ­βαί­νει μια κο­λοσ­σιαία, για τα δε­δο­μέ­να της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας, ανα­δια­νο­μή ει­σο­δή­μα­τος και κε­φα­λαί­ων υπέρ των ηγε­μο­νι­κών στρω­μά­των της εγ­χώ­ριας και διε­θνούς αστι­κής τάξης.


Το τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα είναι σαθρό διότι δεν λει­τουρ­γεί, πλέον, ως θε­σμός πί­στω­σης αλλά ως «απορ­ρο­φη­τή­ρας» ρευ­στό­τη­τας. Για τα επό­με­να 3-5 χρό­νια οι ελ­λη­νι­κές τρά­πε­ζες και οι διοι­κή­σεις τους σκο­πεύ­ουν να απορ­ρο­φή­σουν 10 - 20 δισ. ευρώ από την οι­κο­νο­μία, όσο πε­ρί­που είναι και το ΕΣΠΑ 2014 - 2020, για να κα­λύ­ψουν ένα μέρος από το κενό ρευ­στό­τη­τας των 86 δισ. ευρώ που προσ­διο­ρί­ζε­ται από τη δια­φο­ρά χο­ρη­γη­μέ­νων δα­νεί­ων και υπάρ­χου­σας κα­τα­θε­τι­κής βάσης. Η απε­λευ­θέ­ρω­ση των πλει­στη­ρια­σμών ακόμα και της α’ κα­τοι­κί­ας των φτω­χών νοι­κο­κυ­ριών δεν απο­σκο­πεί τόσο στη συσ­σώ­ρευ­ση πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων στον ισο­λο­γι­σμό των τρα­πε­ζών όσο στην αύ­ξη­ση της «ει­σπρα­ξι­μό­τη­τας» των χο­ρη­γη­μέ­νων δα­νεί­ων, στον επα­να­προ­σα­να­το­λι­σμό δη­λα­δή των βα­σι­κών χρη­μα­το­ρο­ών της οι­κο­νο­μί­ας. Η αδυ­να­μία του τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος το κα­θι­στά βα­σι­κό ερ­γα­λείο στα χέρια μιας αστι­κής τάξης και ενός πο­λι­τι­κο­τε­χνο­κρα­τι­κού συ­στή­μα­τος που επι­χει­ρεί να αντι­με­τω­πί­σει την κρίση κερ­δο­φο­ρί­ας με μια νέα προ­σο­δο­θη­ρία κυ­ρί­ως σε βάρος των μι­σθω­τών αλλά και άλλων λαϊ­κών στρω­μά­των.


Γιατί χρειά­ζε­ται η συ­γκε­κρι­μέ­νη ανα­κε­φα­λαί­ω­ση;


Η πρώτη ανα­κε­φα­λαί­ω­ση (2013) ήταν 29 δισ. ευρώ και συμ­με­τεί­χε κυ­ρί­ως το ΤΧΣ σε πο­σο­στό 85%. Η δεύ­τε­ρη (2014) ήταν 8 δισ. ευρώ και συμ­με­τεί­χαν απο­κλει­στι­κά οι ιδιώ­τες. Η τρίτη θα είναι 25 δισ. ευρώ και μάλ­λον θα γίνει σε δύο φά­σεις έως και το 2017. Και σε αυτήν την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση το ΤΧΣ θα συμ­με­τέ­χει δυ­να­μι­κά, αλλά με τέ­τοιο τρόπο (με τη χρήση με­τα­τρέ­ψι­μων ομο­λό­γων cocos κατά 75%), ώστε να μη συμ­βεί η ανε­πι­θύ­μη­τη, για τους ιδιώ­τες της πρώ­της και της δεύ­τε­ρης ανα­κε­φα­λαί­ω­σης, απα­ξί­ω­ση (dilution – «αραί­ω­μα») των με­το­χών. Κάθε ανα­κε­φα­λαί­ω­ση ενός τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος γί­νε­ται με σκοπό όχι την πι­στω­τι­κή επέ­κτα­ση (δη­λα­δή τη χρη­μα­το­δό­τη­ση της οι­κο­νο­μί­ας) αλλά την εμπέ­δω­ση του ρόλου του στην οι­κο­νο­μία και την προ­σέλ­κυ­ση της εμπι­στο­σύ­νης του κα­τα­θε­τι­κού κοι­νού. Η συ­γκε­κρι­μέ­νη ανα­κε­φα­λαί­ω­ση έρ­χε­ται, εκ πρώ­της όψεως, να κα­λύ­ψει τις αστο­χί­ες των stress test των προη­γού­με­νων ανα­κε­φα­λαιώ­σε­ων, αλλά στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι επι­βε­βλη­μέ­νη για δύο λό­γους: Πρώ­τον, για την εμπέ­δω­ση του ιδιω­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα του τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος και δεύ­τε­ρον για τον πλήρη δια­χω­ρι­σμό της πί­στω­σης από την εξέ­λι­ξη του δη­μό­σιου χρέ­ους αλλά και της γε­νι­κό­τε­ρης δη­μο­σιο­νο­μι­κής και νο­μι­σμα­τι­κής πο­λι­τι­κής.


Η δη­μιουρ­γία πί­στω­σης και κατ’ επέ­κτα­ση του πι­στω­τι­κού χρή­μα­τος είναι μια λει­τουρ­γία εκ­χω­ρη­μέ­νη από το Δη­μό­σιο στις ιδιω­τι­κές τρά­πε­ζες. Ενώ λοι­πόν η πο­σό­τη­τα του νο­μί­σμα­τος ορί­ζε­ται πλή­ρως από την ΕΚΤ, η «δη­μιουρ­γία» και η «κα­τα­στρο­φή» πι­στω­τι­κού χρή­μα­τος ανα­τί­θε­ται στις ιδιω­τι­κές τρά­πε­ζες. Η δη­μιουρ­γία πι­στω­τι­κού χρή­μα­τος είναι και αυτή μια νο­μι­σμα­τι­κή λει­τουρ­γία. Όταν το Δη­μό­σιο απο­μα­κρύ­νε­ται οι­κειο­θε­λώς από την πι­στω­τι­κή πο­λι­τι­κή, τότε αυτό εξα­φα­νί­ζει κάθε βαθμό αυ­το­νο­μί­ας και αυ­το­χρη­μα­το­δό­τη­σης της οι­κο­νο­μί­ας και χά­νε­ται, έτσι, κάθε μορφή νο­μι­σμα­τι­κής ανε­ξαρ­τη­σί­ας. Η 3η ανα­κε­φα­λαί­ω­ση επι­χει­ρεί την πλήρη απο­σύν­δε­ση κάθε μορ­φής νο­μι­σμα­τι­κής πο­λι­τι­κής από τις δη­μό­σιες και ανα­πτυ­ξια­κές πο­λι­τι­κές. Τον πλήρη έλεγ­χο της οι­κο­νο­μί­ας τον ανα­λαμ­βά­νει το εγ­χώ­ριο και ξένο κε­φά­λαιο και οι ευ­ρω­παϊ­κοί πι­στω­τι­κοί θε­σμοί.


Ποιες επι­πτώ­σεις θα έχει για την οι­κο­νο­μία και την κοι­νω­νία;

Με κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ - ΑΝΕΛ, οι επι­πτώ­σεις της 3ης ανα­κε­φα­λαί­ω­σης αλλά και των συ­να­φών ρυθ­μί­σε­ων («κόκ­κι­να δά­νεια», κώ­δι­κας δε­ο­ντο­λο­γί­ας κ.λπ.) θα είναι εν­δο­τρα­πε­ζι­κές και ευ­ρύ­τε­ρες. Τα επό­με­να χρό­νια θα πρέ­πει να ανα­μέ­νου­με δρα­στι­κή μεί­ω­ση των τρα­πε­ζι­κών κα­τα­στη­μά­των, οπι­σθο­χώ­ρη­ση από δρα­στη­ριό­τη­τες στο εξω­τε­ρι­κό των ελ­λη­νι­κών τρα­πε­ζών, αύ­ξη­ση της ανερ­γί­ας στο χρη­μα­το­πι­στω­τι­κό κλάδο και γε­νι­κό­τε­ρη επι­δεί­νω­ση των όρων ερ­γα­σί­ας.

Από κει και ύστε­ρα, οι επι­πτώ­σεις της ανα­κε­φα­λαί­ω­σης στην ευ­ρύ­τε­ρη οι­κο­νο­μία και κοι­νω­νία θα είναι δρα­μα­τι­κές. Αυτή τη στιγ­μή η με­γα­λύ­τε­ρη πο­σό­τη­τα και οι πε­ρισ­σό­τε­ρες μορ­φές του ιδιω­τι­κού χρέ­ους (εκτός των χρεών προς την εφο­ρία και τα ασφα­λι­στι­κά τα­μεία) απο­τε­λούν στοι­χεία των ισο­λο­γι­σμών των τεσ­σά­ρων συ­στη­μι­κών τρα­πε­ζών. Αυτό ση­μαί­νει ότι με βάση την 3η ανα­κε­φα­λαί­ω­ση θα ξε­κι­νή­σει μια συ­στη­μα­τι­κή διερ­γα­σία ανα­διάρ­θρω­σης του ιδιω­τι­κού χρέ­ους. Το βιο­τι­κό επί­πε­δο 100.000 νοι­κο­κυ­ριών θα επη­ρε­α­στεί δυ­σμε­νώς με άμεσο τρόπο. Η δια­δι­κα­σία απο­μό­χλευ­σης (μεί­ω­ση της υπερ­βάλ­λου­σας μό­χλευ­σης) θα γίνει εις βάρος του βιο­τι­κού επι­πέ­δου του μέσου νοι­κο­κυ­ριού και θα επη­ρε­ά­σει δρα­μα­τι­κά -ει­δι­κά η απο­μό­χλευ­ση των επι­χει­ρη­μα­τι­κών δα­νεί­ων- τους όρους αμοι­βής και ερ­γα­σί­ας των ερ­γα­ζο­μέ­νων στον ιδιω­τι­κό τομέα. Κάθε επι­χει­ρη­μα­τί­ας θα με­ρι­μνά πρω­τί­στως για την απο­πλη­ρω­μή των δα­νεί­ων, και για να το κάνει αυτό, θα εξοι­κο­νο­μεί χρη­μα­τι­κούς πό­ρους από τα λει­τουρ­γι­κά της επι­χεί­ρη­σης και τις αμοι­βές της ερ­γα­σί­ας που αυτή απα­σχο­λεί. Αν κά­πο­τε προ­κύ­ψει κά­ποια στοι­χειω­δώς δυ­να­μι­κή ανά­πτυ­ξη, αυτή ή θα είναι χωρίς νέες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας (jobless) ή θα είναι με πολύ χα­μη­λά αμει­βό­με­νες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας. 
πηγη

6 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

τσακαλωτος : Ειμαστε θυματα της επιτυχιας μας

Ανώνυμος είπε...

ΝΑΙ,ΑΛΛΑ ΟΙ ΑΚΡΑΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

Ανώνυμος είπε...

ΑΣΕ ΠΟΥ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΤΕΒΑΛΕ ΤΑ 50000 ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΟΥ ΜΕΧΡΙ ΧΤΕΣ ΒΡΑΔΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ,ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΚΛΑΡΙ ΠΟΥ ΤΑΚΑΝΕΙ,ΓΑΜΩΤΟ ΜΟΥ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ

Ανώνυμος είπε...

ΕΔΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΥ ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

Ανώνυμος είπε...

ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΩ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΠΟΥ ΚΑΛΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΝΑ ΣΥΜΕΤΕΧΕΙ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΜΕΘΑΥΡΙΑΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ.

Ανώνυμος είπε...

ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ ΝΑ ΜΗ ΦΕΡΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑ