Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΙΑΣ ΘΕΙΤΣΑΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ σήμερα. Πωπώ μαυρούλα κι ακόμα δω σιαπάνου στην Αθήνα βρίσκουμαι… Εμίσεψα και ποιόν να δω και ποιόν να χαιρετίσω.                           
--Άντε, ρε μάνα, λέει το τσιουπάκι, μην κάνεις έτσι, θα πάμε  μαζί τη Λαμπρή στο χωριό. Δεν σου πάει πουθενά το χωριό - εκεί  που τ΄ άφηκες θα το βρούμε. Να βλογάς να λες που δε σ΄ άφηκα φέτος να κάνεις σιακάτου με τέτοιον παλιόκαιρο. Θα πλευρίτωνες, καημένη μάνα! Το καταλαβαίνεις;
Δίκιο έχει. Τέτοιος χειμώνας φέτος να πάει και να μη ματάρθει. Τόσα χρόνια παλιόγρια και πρώτη βολά βλέπω τέτοιο περιφείο. Βροχές, χιόνες και καταιγίδες που λέει και η τελόραση κάθε βράδυ.   Άρχισε από του Αηδημητριού, λαχτάρα μου, κοντεύει Λαμπρή κι ακόμα να σταματήσει. Νισάφι πλια, Θεούλη μου, μας σάπισες φέτος. Νεροκολόκυθα γίναμε. 
Απέ κάθουμαι εδωπανούλια - έχτο πάτωμα λέει- και μετράω τις μέρες για τη Λαμπρή. Να πα ν΄ ακούσω κούκο και φέτος, παναϊτσα μου, τάχα σώνω για του χρόνου... Βέβια, θα μου πεις και να μη σώνω, τι τάχα; Αγάλια αγάλια με καιρό κι ο κόσμος δεν εχάθη… 
  --Αει, ρε μάνα, μπίτι σαν τη συγχωρεμένη τη Γαγάτσαινα γεράντησες με τα ποιηματάκια σου. Σταμάτα και μη σ΄ ακούω
.--Εμ καλά τα λες εσύ, τσιουπάκι. Έχεις τα νιάτα σου, τη σειρούλα σου, τη φαμελίτσα σου… Ρωτάς και μένα την καψερή; Καρδιά μου θέλει να σφαγεί και γω τηνε μαλώνω…   
 --Γιατί, ρε μάνα, τι παράπονο έχεις; Δεν σ΄ έχουμε κλεισμένη και στην πρόπαντη της Μαμής… Τι σου λείπει, ρε μάνα, υπάρχουν και χειρότερα… Το  ξέρεις
 --Αν το ξέρω λες, παιδάκι μου… Να πέσει φωτιά  να με κάψει αν πω ότι δεν περνάω καλά. Και καλά είμαι και καλά περνάω. Ούλου του κόσμου τα καλά να τα ΄χω τι τα θέλω. Η αγκούσα, μάτι μου, δεν  νταγιαντεύεται με τίποτα η ρημάδα , σε αναμπουμπουλιάζει. Και κει απάνω στην κουβέντα, πάρτον και τον Αρίστοφο απ΄τη δουλειά του.
--Αρίστιπεεε…, λέει το τσιουπάκι. Πάγαινε λίγο τη μάνα, ρε Αρίστιππε, μέχρι τον Βασιλικό Κήπο  να ξεσκάσει η κακομοίρα… Ε, τι είπες;   
 --Σου είπα, να πούμε, Εθνικό Κήπο τον λένε. Στο ξανάπα, να   
 --Καλά, καλά... ε, καλά τώρανες, το ξέρουμε.   
 --Τι ΄΄καλά, καλά΄΄… καλάμια σου, να πούμε.  --Ρε δεν μ΄ αφήνεις στην αποστασίλα μου που ήρθες ορεξάτος; 
 --Τι είπες, μωρή; αγρίεψε ο Άριστοφος κι έπενέβηκα στη μέση μη γίνει κανάς χατάς για το τίποτα.  
 --Να μου λείπει λέω. Κήπο είχα και καλύτερο στο χωριό, άλλα τον παράτηκα και θα ΄βγαλε παλιούρια.   
 --Άντε, ετοιμάσου, να πούμε, λέει ο Αρίστοφος. 
 --Άσε, παιδάκι, άλλη βολά… 
 --Ετοιμάσου, να πούμε, είπα.   Και κάνουμε τον κατήφορο και δρόμο παίρνουμε, δρόμο αφήνουμε, με ξεκατίνιασε τη δόλια. Άνοιγε κάτι δρασκελιές σαν τον Ανίδατα. Και κόοοσμο... να δεις στο δρόμο! Μιλιούνια. Άλλος πάγαινε, άλλος ερχόταν, με άλλον τσούγκριζα και γύριζε μ αγριοτήραγε λίγο και ξανά πηλάλαγε. Να πάει πού;   Μαυρούουλα  πως αντέχει  τούτος ο κόσμος με τέτοιο τρεχαλητό! Θυμήθηκα τη Ντουσιοδιαμάντω που έλεγε ΄΄πωπώ τι παλιόκοσμος είναι σιαπάνου. Περνάνε χιλιάδες δίπλα σου και κανένας δεν λέει καλημέρα. Και δεν τη πιστεύαμε, την έχουμε για λίγο χαζή τη δόλια. Που να ‘ ξερα ότι θα τα ‘ βλεπα με  τα μάτια μου… 
 --Σταμάτα λίγο, ρε ΄Αρίστοφε, λέω. Απόστασα.  
 --Έλα και κονεύουμε λέει. Να, εδώ είναι ούλες οι ξένες πρεσβείες. Εκεί στο μεγάλο που βλέπεις κάθεται ό πρόεδρος να πούμε…  
  --Ποιος, παιδάκι; Ο Κωστάντιος για ο Κομπόλης; 
 --Χε χε χε… να πούμε. Της δημοκρατίας, ρε μητέρα, μπίτι είσαι Μωρέ μπίτι ξεμπίτι μπήκαμε και στον Κήπο κάποια βολά και τι βλέπαμε  δηλαδή, τίποτα δεν βλέπαμε. Τίποτα από τίποτα, τίποτα. Γυρίσαμε από δω, γυρίσαμε από κει, είδαμε και κάτι πάπιες που τσαλαβουτάγανε στο νερό και αυτούνο ήταν ούλο κι ούλο εκεί στον Εθνικό Κήπο του Αρίστοφου.   Άντεστε, παιδάκια μου, λιγώθηκα, δεν αντέχω άλλο, σκουτούριασα.
                                                          Με πολλή αγάπη, 
                                                            η θείτσα σας.

ΥΓ. Πάει και το ΜΕΡΟΛΟΓΙΟ  - αυτούνο ήταν. Να δούμε τι θα λέω τώρανες  και τι θα γράφω, όπου έγινα κι εγώ δεμοσιογράφος γλέπεις σαν εκείνη της τελόρσης με το άσπρο τζουλούφι στο μαλλί.      ΜΑΛΛΙ ! Μαλλί από μαλλί, μαλλί... « Όλα είναι ατμός, Θρασύβουλας», που έλεγε και ο κακομοίρης ο Βέγγος.            

3 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΛΑΓΟΥΔΑΚΗ

Κατηγορία: Φύλλο 38

Αγαπητέ αναγνώστη επιθυμώ να μοιραστώ μαζί σου μια εξαιρετική Αστυνομική Διάταξη, η οποία συντάχθηκε, στις 3ης Δεκεμβρίου του 1853 από ένα καταπληκτικό ενωματάρχη, ο οποίος υπηρετούσε, στην Ηρωική Δημητσάνα (στη μπαρουτομάνα) και ο ενωμοτάρχης αυτός λεγόταν Εμμανουήλ ΛΑΓΟΥΔΑΚΗΣ.

Είναι μια διάταξη τρελή και παλαβή. Τη διαβάζεις και γελάς. Σου νοστιμίζει τη ζωή. Δεν θέλεις να τελειώσει. Έχει 18 άρθρα. Σχεδόν τα πάντα απαγορεύει. Σχεδόν όλα τα προβλέπει. Ο Λαγουδάκης δεν αστειεύεται.

Ακόμη και τους σεισμούς απαγορεύει. Απαγορεύει και το γκάρισμα των γαϊδάρων, των μοσχαριών, αλλά και το πλύσιμο, στη θάλασσα άνευ αδείας.

Σκέφθηκα να κάνω μια προσπάθεια να δημοσιευθεί περιληπτικά, αλλά θα την καταστρέψω. Τέτοια κείμενα θέλουν άπλα. Χάνεται η χαρά. Πρέπει να δημοσιευθεί ολόκληρη η Αστυνομική Διαταγή. Πάμε.

ΠΡΟΣ ΑΠΑΣΑΣ ΤΑΣ ΑΡΧΑΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.

ΝΟΜΑΡΧΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ΤΗΣ ΥΠ ΕΜΕ. ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΔΗΜΗΤΣΑΝΗΣ

Άρθρον 1ον. Παρακαλούνται πάντες και πάσαι, όπως μεθαύριον Πέμπτην 6ην Δεκεμβρίου ε.ε κατά την πανηγυρικήν εορτήν του Αγ. Νικολάου και επί τη εσχάτη ευκαιρία της συγκεντρώσεως των ξένων, οι κάτοικοι της δικαιοδοσίας μου εκτελέσωσιν γενικήν καθαριότητα των δρόμων της εγχωρίου ταύτης κωμοπόλεως Δημητσάνης.

Άρθρον 2ον. Να δέσωσι δια στερεών αλύσεων τους κύνας και τους σκύλους και άπαντα τα κακοποιά στοιχεία τα τυχόν δυνάμενα να προσβάλωσι την εγχώριον αιδώ της κωμοπόλεως.

Άρθρον 3ον. Να θέσωσι φίμωτρα ανά τα στόματα των φωνασκούντων εμψύχων ζώων, οίον και Γ. Χαριτοδιπλωμένων (;) και κτηνών διαφόρων καταγωγών, γένους και φύσεως ή και ανθρωπογύναια ακατάλληλα συνπεριφοράς εις ξένους και κατά την υπερτελουμένην πανήγυριν ενθάδε….

Άρθρον 4ον. Να εμποδισθούν βία το ουγγάρισμα των όνων και μοσχαρίων, τα χλιμίντρισματα των ίππων και γαλών (κουτσουλίων).

Άρθρον 5ον. Και γράψαι: Θα τους πεθάνω δι’ άρθρων. Τι νομίζουν πως είναι οι αυγοπώλαι, φαρμακοπώλαι, καπνοπώλαι, σιδηροπώλαι, οινοπώλαι, λαχανοπώλαι, εστιάτορες (γεια σου βλάχο) οπωροπώλαι, μη εξαιρούμενων και των γνωστών εν γένει εμπορευόμενων. Να τηρήσουν άκραν κάθαρσιν, καλήν ζύγισιν, αρίστην ποιότητα, να σκευάσουν το δικαιοστάσιον των ζυγαριών των, των σταθμών και μέτρων, προς το συμφέρον της υπηρεσίας. Οι παραβάται του Διατάγματος τούτου τιμωρηθήσονται κατά το άρθρο 72 της Αστυνομικής ταύτης Διατάξεως και του άρθρου 272 του Π.Ν. περί βλάβης ηθών και ηθικής.

Ανώνυμος είπε...

Άρθρον_6ον. Απαγορεύεται το πλύσιμον εν τη θαλάσση άνευ αδείας, επίσης η είσοδος αμφοτέρων των γενών και ουδετέρων εις θερμούς λουτήρας καθ’ όλην την διάρκειαν της εορτής του Αγίου Νικολάου, ωσαύτως η διανυκτέρευσις και η μετάβασις προς ρευμασμόν εις τους πρόποδας της θαλάσσης και παρά τας θαλασσίας φλέβας αμφοτέρων των γενών προς αποφυγήν εκουσίου απαγωγής μεταξύ των.

Άρθρον 7ον. Όσοι παρ’ εμού οφθώσι και των οργάνων μου εργολαβούντες άρρενες μετά θήλεων θέλουσι ραβδισθεί ανελλιπώς εν τω Κρατητηρίω.

Άρθρον 8ον. Απαγορεύεται το κρυφοκοίταγμα εκ παραθύρων, οίκων, ξενοδοχείου παρά προσώπων αλλοτρίων γενών και εν οδοίς, περιπάτοις, καφενείοις κλπ. εν γένει δε απαγορεύεται η δευτεροδιάβασις.

Άρθρον_9ον._Απαγορεύεται η διέλευσις ανθρώπων επί κτηνών και τούμπαλιν, έφιπποι ανά τας οδούς και πλατείας, ως και μέγαρα εν τη εγχωρίω κωμοπόλει ταύτη προς αποφυγήν καταπατήσεως παίδων ως εκ της ρυτήρος ελαύνοντας πόδας των κτηνών και ως λόγου χάριν είδον άρρενα τινά σπεύδοντα πσιτ, πσιτ, πσιτ, όπισθεν θηλέου τινός ούτινος οι πόδες ηστόχησαν και από ρυτήρος ελεύνουσιν και κατεπάτησαν την εσθήτα του ποδός ταύτης και ας είναι, άλλην ημέραν θα εξετάσω και δια το σπουδαίον τούτο ζήτημα. Και δια να είμεθα εν τάξει οι παραβάται θα διώκωνται βάσει του άρθρου 1072 του Π.Ν.

Άρθρον 10ον. Το κλείσιμον των καταστημάτων κανονίζω, πλην Λεσχών την δύσιν του ηλίου, των δε οινοπωλείων την 11ην της νυκτός, τα δε θεάματα η 12 του μεσονυχτίου, πλην του δημοσίου θεάματος της καραγκιοζαρίας, θεατρικής σκηνής, την πρωΐαν περί το λυκαυγές, τουτέστιν άμα τη εμφανίσει του ηλίου εις την γην των αβδηριτών κοινοτήτων. Και αυτό διότι θα παρίσταμαι ο υποφαινόμενος εν μεγάλη στολή, και παρασημοφορία.

Άρθρον 11ον. Απαγορεύεται μεθαύριον Πέμπτην εορτήν του Αγ. Νικολάου να τεθώσιν εις τα εξ ων συνετέθησαν.

Άρθρον 12ον. Απαγορεύεται η διοχέτευσις ακαθάρτων υδάτων και άλλων υλών. επιβλαβών τη δημοτική εγχωρία υγεία και επιτρέπεται το ρίξιμον τούτων εν τη θαλάσση μεθ’ απάντων των συλλεχθέντων σκουπιδιών μερίμνη της εγχωρίου δημοτικής αρχής καθισταμένης παρ’ ημών υπευθύνου.

Άρθρον 13ον. Απαγορεύονται αι σεισμικαί δονήσεις, προς αποφυγήν καταπλήξεως λαού και των συν αυτοίς ευρικομένων ατόμων χάρις της τηρήσεως αναψυχής.

Άρθρον 14ον. Μεθαύριον Πέμπτην και ώρα 10 π.μ. θέλει τελεσθεί εν τη εκκλησία τελετή παναηγύρεων εν η δέον να παραυρεθώσιν άπασαι αι αρχαί του τόπου, πάρεδρος, σύμβουλοι, κλητήρες της Κοινότητας και ηγούμενου, εμού ως αστυπαρασημοφορία, άπαντες δε οι χωρικοί θέλουσι κατανεμηθεί και εν μεγάλη στολή και λάβει θέσεις και εις τας καλλιτέρας μάλιστα. Αι δε αρχαί όπισθεν εμού, όστις θα φέρω φουφούλες, το τοπικόν επίσημον ένδυμα μου.

Άρθρον 15ον. Ελλείψει μουσικής μερίμνη του Δημοτικού Παρέδρου, θέλουσι παιανίσει τα εγχώρια όργανα ενθάδε και ακολούθως επιδοθώσι εις διασκέδασιν ήσυχον και λιτόν φαγοπότιν, μετά επισκεφθήσονται εμέ εν τω Καταστήματι μου οι δε χωρικοί ελλείψει αεριόφωτος θέλουσιν ανάψει μικράς αναυλαβείς και ανεπιζημίους πυρκαϊας δια ξηρών πουρναρίων ανά τας οδούς, εν οις περιπατούντες θα φέρωσιν κόκκινα φανάρια.

Άρθρον 16ον. Απαγορεύεται ενώπιον ξένων η μαγκουροφορία, ο πυροβολισμός δια διμούτσουνης, το απότομον βήξιμον, η εκκαθάρισις των ρινών, δια των χειρών και κάτι άλλα, επιτρεπομένων εν απομακρυσμένη συνοικία και περί λύχνων αφάς, όπως λένε οι παππούδες μας.

Άρθρον 17ον. Απαγορεύεται το συνομιλείν εντός του λουτήρος με άτομα εις άλλους λουτήρας, ως και το τάραγμα του ύδατος δι’ αερίων παρ’ αυτών εξερχομένων, οι γέλωτες και το παίξιμον του κρέατός των.

Άρθρον 18ον. Περί την μεσηβρίαν ψαλλήσεται μεγάλη παράκλησις προς απομάκρυνσιν πάσης ασθένειας ζώων, ανθρώπων, γυναικων,περονοσπόρων, ποδάγρας, ακρίδων κλπ.

Η εκτέλεσις ανατίθεται εις τα υπ’ εμέ όργανα.

Ο Αστυνομεύων ΕΜΜ.ΛΑΓΟΥΔΑΚΗΣ.


και για την αντιγραφη ΚΟΥΚΟΣ

κουκος είπε...

Το ημερολογιο μιας θειτσας ειναι η λαογραφικη αποτυπωση της ντοπιολαλιας της γλανιτσιας της εποχης του 1960-70 και συναμα ενα αριστο ηθογραφικο αφηγημα με ζωντανους διαλογους και κινηση της εποχης μεσα απο το σκεπτικο της θειτσας η οποια ηταν μια εμβριθης εγχωρια σοφη και προσωπικοτητα της γλανιτσιας που νομιζω δεν ειναι αλλη απο τη μανα του συγραφεα..ειναι μια ιστορικη συνεχεια των αντιλαλων απο το χωριο μας του κωστα μαρινη αλλα σε αλλη τεχνοτροπια υφος μοντερνα διατυπωση και σκοπο...κατι σαν φιλμ ντοκουμεντων και ρεπορταζ της εποχης της γλανιτσιας του 1960 και μετα.προταση μου να εκδοθει σε βιβλιο μαζι με τα αλλα ωραια περι το χωριο του αβαδαιου..ο συγγραφεας εσωσε την εικονα μιας νεωτερης γλανιτσιας λαογραφικοηθογραφικα..οφειλουμε να του το αναγνωρισουμε