Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

ΡΥΘΜΙΣΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ


                                                                                  Του ΣΤΑΘΗ
Το σώου μιας κηδείας είναι πάντα χρήσιμο, όταν σκοπός της είναι να καθηλώσει τις μάζες μπροστά στο μεγαλείο της εξουσίας, τι κι αν το μεγαλείο αυτό είναι αιμοσταγές, τι κι αν η εξουσία αυτή είναι ανθρωποφάγος, δηλαδή ελαφρόμυαλη και καταστροφική. Η κηδεία της Μάργκαρετ Θάτσερ, η κηδεία της Νταϊάνας, όλο αυτό το άψυχο υπερθέαμα που προσφέρει στον λαό της μια εξουσία, η ίδια που τον στέλνει στα πολεμικά μέτωπα, που τον θάβει στις μίνες των ορυχείων και τον σκλαβώνει σε μια ζωή οπαδού, γκρούπι, φαν, ζωή φθηνή, όσον για να φθάνει για ένα μεθύσι με μπύρες το Σαββατοκύριακο.
Ηταν όλοι τους εκεί, η κρυόκωλη αγγλική αριστοκρατία, με τον Απόστολο Παύλο να γίνεται κούφια κουβέντα στο στόμα του Κάμερον, ο κιλίβαντας, ο Αρχιεπίσκοπος του Κατέρμπουρυ, ήταν εκεί η Αυτοκρατορία. Περνούσαν τα κόκκινα σακάκια της Σκωτικής Φρουράς κι εγώ έβλεπα τους απαγχονισμένους Κύπριους, τριπόδιζαν τα άλογα του πυροβολικού κι εγώ άκουγα ψιθύρους απ’ τα Φυλακισμένα Μνήματα, τις τελευταίες κουβέντες των παιδιών στις μανάδες τους γραμμένες πάνω σ’ ένα κίτρινο χαρτί, με μικρά γραμματάκια για να χωρέσουν τα λόγια. Βροντούσαν τα πόδια τους στο παράγγελμα της προσοχής οι βασιλικοί πεζοναύτες κι εγώ άκουγα την εκπυρσοκρότηση των εκτελεστικών αποσπασμάτων. 
Ηταν όλοι εκεί, ο κ. Κίσσινγκερ, ο κ. Νετανιάχου, ο Μακ δε Νάιφ, ο πρόθυμος Μπαρόζο κι άλλοι επιφανείς δολοφόνοι, ήταν και οι Γκούρκας, κάποιοι Ινδοί απ’ το πλήθος χειροκροτούσαν πολυπολιτισμικά - πολυπολιτισμικά στο πέρασμα της σορού της τυράννου, κάτι λίγοι, Αγγλοι και αλλοδαποί της γύρισαν την πλάτη κι άλλοι σταύρωναν τα δάχτυλά τους κι έφτυναν στον κόρφο τους, «μια ασημένια σφαίρα για τον Σιδηρούν Βρυκόλακα», φαντάζομαι ότι θα μπορούσε να έγραφε ένα πλακάτ. 
Ομως η κηδεία πέρναγε, οι κάμερες ζούμαραν, ο πλανήτης έβλεπε, οι δημοσιογράφοι με σέβας και δέος (πλην Λακεδαιμονίων) μετέδιδαν, ο πλανήτης άκουγε, σαράντα μεραρχιών βαρύτητα έχουν κάτι τέτοια σώου, κορωνίδες στην τέχνη της προπαγάνδας. Ελέγετο βεβαίως και καμμιά κουβέντα - πλην για τη μακαρίτισσα, έτσι για ξεκάρφωμα, αλλά ποταμός ο αίνος και ως τον ουρανό το θυμίαμα για την πρωθιέρεια της αντεπανάστασης που έκανε τον κόσμο ομοσπονδία μνημονίων και τον πάει για στρατόπεδο συγκέντρωσης. 
Μένουν αυτές οι κηδείες (όπως και οι γάμοι σώου) στη συνείδηση του κόσμου, εγγράφονται μέσα του, του δείχνουν τα σύνορα των τάξεων, να γουργουρίζει λιγωμένα για τον πρίγκηπα Χάρυ το κάθε παρακατιανό, όταν τον βλέπει να ασκείται στο κυνήγι της αλεπούς και του Αφγανού. Μετράει αυτό το λάιφ στάιλ των βαμπίρ. Κι όταν μεταδίδεται γκλομπαλικώς με το καντάρι, ούτε χιλιάδες σελίδες Μαρξισμού μπορούν να του αντισταθούν, ούτε η Ιστορία, οι ήρωες και οι άγιοι, ο Γκάντι και ο Γκορ Βιντάλ, αρέσουν στους πληβείους οι Καίσαρες, ιδίως οι δικοί τους Καίσαρες, αυτοί που επιλέγουν οι ίδιοι, ο γενναιόδωρος αφέντης, ο σκαιός αφέντης, σε καθηλώνει η Κατεντράλ, κάπου ανήκεις κι εσύ, στο 6ο Σύνταγμα Δραγώνων του Εσσεξ, θεός σώζοι τη Βασίλισσα, είναι το ανθρώπινο μυθιστόρημα πολύ ενδιαφέρον. Σε ποιο έρεβος σπρώχτηκαν να ζουν οι Εργατικοί που μοίραζαν γάλα στα σχολεία το 1947; Πόσες προδοσίες των ηγετών τους χρειάσθηκαν, ώσπου να νομιμοποιηθεί το Θατσερικό ανάθεμα στην κοινωνία, ώσπου να παλινορθωθεί ο πόλεμος και να επιστρέψει ο εργαζόμενος στην εποχή του Ντίκενς; 
Βλέπω την κηδεία της Θάτσερ κι ακούω τους τριγμούς της πτώσης της ΕΣΣΔ. Μέσα σε μια θανατερή σιωπή. Ποιος να την υπερασπισθεί; η αποπολιτικοποίηση που επέβαλε η γραφειοκρατία ή η εξορισμένη στα γκουλάγκ δημοκρατία; Πού είναι τώρα το πρώτο κράτος των εργατών, αυτό που συνέτριψε τον ναζισμό κι έστειλε τον Γκαγκάριν να ανοίξει τις πόρτες του μέλλοντος; Βλέπω την κηδεία της Θάτσερ να δοξάζει τις εξουσίες των τόκων, βλέπω αγήματα της Βέρμαχτ να αποδίδουν τιμές σε εκείνην που άνοιξε τον δρόμο για τις ειδικές οικονομικές ζώνες, τους νέους ζωτικούς χώρους, τον τρίτο πειρασμό της Γερμανίας.

Καλά δούλεψε η Θάτσερ επιτυγχάνοντας την αναθεώρηση των αποτελεσμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τους ηττημένους ανασταίνοντας, τη βρετανική εργατική τάξη χαντακώνοντας, μεγάλη υπηρεσία στην πατρίδα της προσέφερε η κυρά με το στενό μυαλό. Του «κοινού νου», τόσον οικείου και κατανοητού όσον ο αταβισμός του φασισμού. Στην κηδεία σου, λοιπόν, κι εγώ, κυρά μου, φωνάζω ζήτω ο Σοσιαλισμός! Η βραχύβια ύπαρξή του, όπου υπήρξε, ήταν σαν την πρώτη πτήση του αεροπλάνου - κράτησε λίγα λεπτά και διήνυσε λίγα μέτρα. 
Οι επόμενες πτήσεις θα ’ναι καλύτερες κι ύστερα ακόμα πιο καλές. Κι αν η ανθρωπότητα έχει πάει τώρα εκατό βήματα πίσω, πάλι θα πάει χίλια βήματα μπροστά.

Για την ώρα ζούμε στον κόσμο της νεκρής Μάργκαρετ Θάτσερ. Εναν ελεύθερο στη σκλαβιά κόσμο, όπου όλοι είναι ελεύθεροι να πεινάνε, να την κουτσοβολεύουν και να περιμένουν να εξοφλήσουν τα χρέη τους μετά θάνατον. 
Διότι όλα σε αυτόν τον κόσμο ρυθμίζονται.

Ρυθμίζεις τα χρέη σου στην εφορία.

Ρυθμίζεις τα χρέη σου στις τράπεζες.

Ρυθμίζεις τα χρέη σου στα ταμεία.

Ρυθμίζεις τα χρέη σου απ’ τα χαράτσια

και μαθαίνεις να ζεις μια ζωή χρεωμένος, να εθίζεσαι στη σκλαβιά σου, να διάγεις φόρου υποτελής, να χρωστάς τη ζωή σου έως θανάτου. 
Είλωτας (σκάσε, χρωστάς!), φοβισμένος (σκάσε, χρωστάς), σκυφτός (σκάσε, η χώρα σου χρωστάει), όταν έχεις δουλειά με 350€ να λες «δόξα σοι ο Θεός» - που έχεις να πληρώνεις τα χρέη σου, διότι χρωστάς! σκάσε, χρωστάς χρωστάς τη ζωή σου στον Σόιμπλε, χρωστάς χάρη στον Βενιζέλο, χρωστάς χρέος, στον (οικονομικό) νεοφιλελευθερισμό που σκότωσε τον (πολιτικό) φιλελευθερισμό κι είσαι τώρα ελεύθερος να λες ό,τι θες χωρίς κανείς να σε ακούει..
.enikos.gr

14 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΛΕΣ ΟΤΙ ΘΕΣ ΣΚΛΑΒΕ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΑΚΟΥΕΙ

Ανώνυμος είπε...

εχω μπερδευτει λιγακι μ αυτες τις χουντες

Ανώνυμος είπε...

Και τότε που φώναζες επί παπαδόπουλου ζήτω η ελληνική δημοκρατία, ζήτω η επανάστασις, πάλι μπερδευόσουνα.






Ανώνυμος είπε...

μηπως το φωναζες εσυ ? για θυμησου καλα...

Μοραζαν........... είπε...

ΤΩΡΑ ΡΕ ΧΨ ΤΙ ΘΕΣ .ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΓΕΝΝΗΤΟΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΥ ΠΙΕΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΝ ΕΝΑ ΨΕΥΤΟΖΗΤΩ.ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΨΗΦΙΖΑΝ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΣΟΚ.ΑΣΤΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΑ ΔΙΑΛΑ.ΜΗΝ Τ ΑΝΑΚΑΤΕΥΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΠΑΛΙ ΧΑΖΟΜΑΡΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ.ΜΕΤΡΗΜΕΝΟΙ ΟΙ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΣΤΕΙΛΑΝΕ ΕΞΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΔΥΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΣΑΝΕ.Ο ΥΠΟΛΟΙΠΟΣ ΛΑΟΣ ΟΠΩΣ ΤΡΕΜΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΗ ΜΕΙΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΠΙΤΙ ΕΤΣΙ ΕΤΡΕΜΕ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΜΗΝ ΤΟΥ ΦΥΓΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ Η ΜΗΝ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙ ΜΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΔΥΟ ΚΑΙ ΓΙΝΟΥΝ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ.ΤΩΡΑ:

ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΛΕΣ ΟΤΙ ΘΕΣ ΣΚΛΑΒΕ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΑΚΟΥΕΙ......ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΕΤΩ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ:ΚΙ ΑΝ Σ ΑΚΟΥΣΕΙ ΝΑΜΗΝ ΤΟΝ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΙ ΛΕΣ ΓΙ ΑΥΤΟΝ

Ανώνυμος είπε...

Μανώλης Αναγνωστάκης

Φοβάμαι

Φοβάμαι
τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–
βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
«Δώστε τη χούντα στο λαό».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που σου 'κλειναν την πόρτα
μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο
να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που γέμιζαν τις ταβέρνες
και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια
κάθε βράδυ
και τώρα τα ξανασπάζουν
όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη
και έχουν και «απόψεις».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.
Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.



Μοραζάν είπε...

ΤΩΡΑ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΒΙΑΣ......ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΜΕ ΝΟΜΟΥΣ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ

Ανώνυμος είπε...

Μὰ τώρα αὐτὸς εἶναι ἁπλὸς θεατὴς
Ἀνώνυμος ἀνθρωπάκος μέσα στὸ πλῆθος
Μὲ τὰ χέρια στὸ στῆθος σὰν ἕτοιμος νεκρὸς
Τώρα πιὰ δὲ χειροκροτεῖ δὲ χειροκροτεῖται.

Μανώλης Αναγνωστάκης

Ανώνυμος είπε...

Ρε σεις Αμερικανάκια…


μήπως είμαστε?
...............
Με τα πάντα μάς παρακολουθείτε: ρουφιάνους, πράκτορες, κοριούς, δορυφόρους.
.......
Εδώ μπαγλαρώνετε όποιον θέλετε, σε όποιο μέρος του κόσμου θέλετε και μετά Γκουαντάναμο και εικονική εκτέλεση.Και θέλετε να πιστέψουμε ότι Τσετσένοι φανατικοί Ισλαμιστές ζουν νόμιμα στη χώρα σας, έχουν γεμίσει τα κοινωνικά δίκτυα με αντιαμερικανικές-ισλαμικές κορώνες και αφήνουν ανενόχλητοι τσάντες με εκρηκτικά μες στον ανυποψίαστο κοσμάκη, σαν να μην τρέχει τίποτε;

Σε ποιον τα πουλάτε αυτά ρε;

Για Αμερικανάκια μας περάσατε;

Πηγή: Ρε σεις Αμερικανάκια… - RAMNOUSIA

Ανώνυμος είπε...

Τελικά τι είμαστε ηλίθιοι, βολεμένοι, θλιβεροί, ή δειλοί;

Μοραζάν είπε...

ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΑΚΙΑ ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΙ.ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΝΟΗΤΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ.ΤΕΛΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΧΑΣΕΙ ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΤΗΣ ΑΥΤΟΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ.ΝΑ ΣΑΝ ΤΟ ΧΨ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ.ΜΕ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΚΑΘΗΣΥΧΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΦΙΛΕΧΘΡΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗΚΑ.................Α ΡΕ ΓΛΑΝΙΤΣΙΑ ΕΩΛΗ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΣΥ ΣΑΝ Τ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΦΕΡΝΕΙΣ........

Ανώνυμος είπε...

χψ στον ύπνο του σε βλέπει. Μάλλον χρυσαυγίζει ιδεολογικώς και του εχεις κάτσει στο λαιμό. Το απομούρλανες τελείως.χαχαχαχα....Εγώ έγραψα για το μπέρδεμα παπαδόπουλου δημοκρατίας το χψ μπερδεύει. Ξύπνα βλαχιά, ξύπνα ραγιά. Άλλο το μπούτι και άλλο ο κώλος.

Πολύ κόμπλεξ πατριωτάκι, πολύ κόμπλεξ κουβαλάς. Η χούντα του παπαδόπουλου δεν έχει καμία μα καμία σχέση με την όποια κυβέρνηση βγάζει ο λαός και ας είναι του πεταματού. Μπλέχτηκες εσύ τρομάρα σου δηλαδή. Πες μας ότι είσαι μαυρίλα να τελειώνουμε μαζί σου επιτέλους. Άντε και πολύ σου πάει. Στη γλανιτσιά δεν έχουν θέση χουντικοί.

Ανώνυμος είπε...

Mallon exoyn.....

Ανώνυμος είπε...

7.10 ΑΕΙ ΧΑΣΟΥ.ΧΟΥΝΤΙΚΟΣ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΣΑΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΣΑΝΑΚΟΓΛΥΦΤΗΣ.