Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

Αρκαδία


Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα  ποίησης σήμερα
Πάνω στην ομίχλη του Μαινάλου    
στις λαγκαδιές με τα νερά
ν’αρπάξω τις ρίζες ν’ αναρριχηθώ
πάνω στα κάστρα και τα γεφύρια
στα καμπαναριά.

Να νιώσω την περηφάνια μου
στα σύννεφα που πνένε
στις ήρεμες ματιές σας.

Να πετάξω στα παραθύρια σας
χελιδόνι της ελπίδας
στο τραπέζι με τι δαντελένιο
τραπεζομάντιλο

μέσα στην κάμαρη
ν’αφήσω δροσερές ανεμώνες της βροχής
.Χρήστου Π. Μποσμή
 Καλλιθέα, 4.01.1988

3 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Ανορεχτους σας βρισκω.Μπραβο χρηστο

hamomilaki anthemis είπε...

Σε τέτοιους δίσεκτους καιρούς,
που να ‘βρει τόπο να ριζώσει η Ποίηση;
Λιπόσαρκα όνειρα.
Ο θάνατος λογίζεται κέρδος
και οι ζωές των ανθρώπων
αναίτιο κι άλογο έξοδο.

Σε τέτοιους άνομους καιρούς,
που να ‘βρει τόπο ν' ανθίσει η Ποίηση;
Το αλφάβητο άχρηστο.
Τεχνολόγοι, λογιστές-κοστολόγοι,
οι αφεντάδες υπαρχόντων και υπάρξεων.

Σε τέτοιους δόλιους καιρούς,
που να ‘βρει τόπο να καρπίσει η Ποίηση;
Μπροστά στις πράξεις ανόμων,
ο άφτερος Πήγασος για κάπου αλλού καλπάζει.

Σε τέτοιους δύσκολους καιρούς,
θε να ‘βρει τόπο να ριζώσει, ν’ ανθίσει
και να καρπίσει η Ποίηση.

Των ποιητών οι στεναγμοί, ζωής ανάσες.
Μελάνι ανεξίτηλο το δάκρυ θα γενεί,
και η οργή τους χάρτινο όπλο ανίκητο
γι ανάταση κι ανάσταση.



Δέλτα Βήτα
Το χαμομηλάκι

Ανώνυμος είπε...

ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΑ ΛΙΤΗ ΚΙ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΙΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΦΤΙΑΣΙΔΙΑ