Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

Η επίδραση του Facebook στη ζωή μας, η αναπαραγωγή του φθηνού μας εαυτού στο κυνήγι της αποδοχής

Μην του μιλάτε, δε μιλούν στους καθρέφτες.
Να μη δω το πρόσωπο του. Μου το έκρυβε. Ίσως γιατί ακόμη πιο βαρύ από την ανέχεια του ήταν η αξιοπρέπεια του. Κι ίσως εκείνος να ξέρει καλύτερα από τον οποιονδήποτε ότι δεν πρέπει να του μιλώ, γιατί δεν μιλάνε στους …καθρέφτες.
Δεν τους λέω …άστεγους. Τους λέω …ηττημένους. Και μη γελιέστε, οι άστεγοι είναι η εμπροσθοφυλακή της τεράστιας στρατιάς των …ηττημένων. Όλων μας!
Περισσότερο από σπίτι, φαΐ, μια γωνιά και μια κουβέρτα ο ηττημένος χρειάζεται …δικούς. Κι ακόμη περισσότερο κι από αυτό, χρειάζεται …νίκες.

«Mην του μιλάτε είναι άνεργος / τα χέρια στις τσέπες του / σαν δυο χειροβομβίδες» έγραφε ο Καρούζος.
Κι ο άστεγος δεν έχει ούτε αυτό. Τις δυο …χειροβομβίδες.

Χθες οι άστεγοι και οι δικοί, πήραν το χώρο. Μέχρι να τον επανακαταλάβει η …έννομη Τάξη. Αυτή η Τάξη που όπου …ακούγεται, ανθρώπινο κρέας μυρίζει. Κι αυτό, αυτό το «αποτυχημένο», αυτό το «αναποτελεσματικό», ΑΥΤΟ εχει την πιο μεγάλη Αξία στην εποχή του μιθριδατισμού μας. Έχει …δικούς. Κι έχει …χειροβομβίδες.
.

Η επίδραση του Facebook στη ζωή μας, η αναπαραγωγή του φθηνού μας εαυτού στο κυνήγι της αποδοχής

Εάν λίγα χρόνια πριν μου λέγανε ότι η ερώτηση του μέλλοντος θα ήταν "έχεις facebook", θα κοίταγα απορημένος. Ήρθε η μέρα όμως που αυτό έγινε πραγματικότητα. Οι διαπροσωπικές σχέσεις πέρασαν σε νέο επίπεδο και η προθυμία μας να ξεμπροστιάζουμε κάθε τι προσωπικό και ιδιωτικό μας, χωρίς κανένας να μας υποχρεώνει άμεσα έγινε και αυτό αυτονόητο. Πλέον δε φωτογραφιζόμαστε για την ανάμνηση μιας ωραίας στιγμής, αλλά για να προβάλλουμε τις φωτογραφίες μας στο facebook, ξορκίζοντας ανασφάλειες και ταΐζοντας τη ματαιοδοξία του ασήμαντου στα σημαντικά εαυτού μας. Ανέραστη διαδικασία κάθε φωτογραφία, κρύα, υποκριτική διαδικασία. Μέχρι χθες περπατούσαμε στο δρόμο αποπνέοντας ο ένας στον άλλο μυστήριο και γοητεία για αυτό που μέσα μας κρυμμένο μας έκανε δεκαδικούς πολύπλοκους, σήμερα όλοι ακέραιοι απολαμβάνουμε το μεγαλείο της απολυτότητας και μεγαλοπιανόμαστε πίσω από ηλεκτρονικά προφίλ, ενός εαυτού που η κοινωνία μας ζήτησε να έχουμε.
Και άντε και όλα αυτά γίνανε και τώρα μαζεμένοι όλοι μαζί, σε γειτονιές του ένα κλικ μακριά, χαίρουμε μιας συμφωνίας μυστικής, γιατί και πάλι αναλωνόμαστε σε φθηνές λέξεις; Γιατί οι σκέψεις μας είναι μαγνήτες εύκολης αποδοχής και επιβράβευσης μασημένης τροφής, μικροκλιματικής εμβέλειας; Αφού ξέρεις ότι τα "θέλω σου" είναι άλλο χρώμα, γιατί βλέπεις τα πράγματα φιλτραρισμένα μέσα από τους φακούς της μόδας και των τάσεων; Γιατί δε σπας τα δεσμά του κοινωνικού προτύπου που σε κρατάει ημιτελή σαν άνθρωπο;

Σήμερα άφησες ένα μήνυμα στον τοίχο σου.

Σε έκανε καλύτερο άνθρωπο; Επηρέασες δημιουργικά τα γύρω μάτια; Τόλμησες να μιλήσεις για όσα αφορούν τη ζωή σου; Έδωσες τροφή για λίγους; Μήπως τελικά η φράση σου βρίσκει συμπόνια σε μερικά "likes" ικανοποιώντας την εγωκεντρικότητά σου;

Πόσο πολύ πρέπει να ψάξει κανείς να βρει μηνύματα ουσίας και σκέψεις με τόλμη σε αυτό το "facebook". Δεν ζούμε σε εποχές αθώες, κάποιοι παίζουν με το μυαλό μας, ένα μέσο σαν το "facebook" που η ροή και η μετάδοση ειδήσεων και μηνυμάτων γίνεται με τόσο γρήγορους ρυθμούς πρέπει να έχει μέρα με τη μέρα πιο βαθιά μηνύματα. Δημοσιεύσεις για να κάνουμε ο ένας τον άλλον καλύτερο. Προστασία της ιδιωτικότητάς μας και σεβασμό στον εαυτό μας, με ανάλωση λιγότερου χρόνου σε παιχνίδια και δραστηριότητες δίχως ουσία, που γίνονται εθιστικές και πολλές φορές αυτοσκοπός για πολλούς χρήστες αυτού του ιστού κοινωνικής δικτύωσης.

Η προβολή ενός fashion εαυτού που ζει πολλά και είναι μέσα σε όλα, καλό είναι να γίνει προβολή θετικών μηνυμάτων. αξιόλογων ιδεών και καθημερινών σκέψεων με κριτική σκοπιά. Όλα τα άλλα πυροτεχνήματα δεν έχουν το ανάλογο φως στη ζωή μας, παρά μόνο αποθεώνουν βιτρίνες και συντηρούν μια κατάσταση σπατάλης νοημοσύνης.
Εάν ισχύει ότι ο Θεός ξέρει τα πάντα για σένα, τότε μη δίνεις στο Θεό σου ανεξέλεγκτα στοιχεία για τη ζωή σου, αδειάζοντας με ευκολία κάθε γωνιά του μυαλού σου. Μη μένεις γυμνός με δική σου πρωτοβουλία. Ο Θεός της εποχής είναι η Google. Ρώτα τη Google ποιος είσαι, τι κάνεις, με ποιους μιλάς, τι λες, τι πιστεύεις τι ελπίζεις και τι μισθό παίρνεις. Εύκολα θα πάρεις απαντήσεις. Όσο βέβαια οι σκέψεις σου είναι η αναπαραγωγή ενός υποκριτικού εαυτού, ψηφοθηρικών προθέσεων "like" δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι...

πηγή

10 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ 1η

Το παγκόσμιο χρέος (όλες οι χώρες χρωστάνε, αλήθεια σε ποιον?) θα φαγωθεί με τον πληθωρισμό, αφού πρώτα θα προηγηθεί κατά περίπτωση κουρεματάκι. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΕ....


ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ 2η

Η Ευρώπη έχει μια νομισματική ένωση και έχει κάποιες ντιρεκτίβες για περιβάλλον, για εμπόριο, για διακίνηση αγαθών, ανθρώπων και κεφαλαίων, για ασφάλεια διακίνισης κλπ

Δεν έχει οικονομική και πολιτική ένωση. Αυτά χρειάζονται εναρμόνιση προϋπολογισμών, δημοσιονομικών μέτρων κλπ κλπ. Είμαστε εμείς η αρχή???? σαν χώρα μικρή με μεγάλη απόκλιση των δημοσιονομικών μας????/ ΙΣΩΣ......αν ναι ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΝΩΜΕΝΗ ΕΥΡΩΠΗ....(χαλάλι οι κοιλόπονοι θα πουν κάποιοι)

Αν όχι, τότε είμαστε για κρέμασμα προς παραδειγματισμόν και τότε ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ....πάλι θα αναγεννηθείς, αλλά από τις στάχτες σου, που ακόμα δεν ήρθαν...

Ελπίζω το πρώτο, γιατί αν είναι το δεύτερο σκιάζουμαι την πείνα, όχι τη φτώχεια....και τούτο γιατί ιστορικά οι Γότθοι, Οστρογότθοι και Βισιγότθοι ήταν εκδικητικοί και αδίστακτοι....Αν δε το συνδυάσουν και με το άτεγκτο Προτεσταντισμό, τότε ...........


(ο χωρίς ψευδώνυμο)

Ανώνυμος είπε...

Εγώ δεν χρωστάω σε κανέναν και έρχονται και μου τα παίρνουν
Φαντάσου και να χρώσταγα

Ανώνυμος είπε...

Εμένα μου χρωστάνε απο τα ανταποδοτικά ταμεία καί δεν μου τα δίνουν και μου παίρνουν κι άλλα
Νίς

Ανώνυμος είπε...

ΚΛΑΦΤΕ ΤΗ ΜΟΙΡΑ ΣΑΣ...........

Ανώνυμος είπε...

τι γινηκανε οι ενοτητες του site νις.....εχω χαθηκα ηηη τις μπουκωταρει ο σολωνας???gerolykos

Ανώνυμος είπε...

σε λιγο θα ειναι οκ
νις

Ανώνυμος είπε...

Οι ληστές προ των πυλών με τα μαχαίρια ξεθηκαρωμένα.....Τις πόρτες τις άνοιξαν οι αντικοινωνικά φερόμενοι, κρατικοδίαιτος νταβατζίδικος μεγάλος ιδιωτικός τομέας, ανήθικος ελευθεροεπαγγελματίας και επίορκος δημόσιος υπάλληλος με ενορχηστρωτή και διευθυντή ορχήστρας τη βρώμικη πολιτική νομενκλατούρα.

Οι βάρβαροι φταίνε για τη βαρβαρότητά τους, οι προδότες της ελληνικής κοινωνίας για την προδοσία τους. Ποιο ζυγιάζει περισσότερο??????

Η διαπίστωση δεν έχει λόγο ...εμφυλιοπολεμικό, αλλά να ξυπνήσουμε και να ζητήσουμε επιτακτικά δίκαιη κατανομή των βαρών, δικαιοσύνη στο μερίδιο, πράγμα που δεν έγινε, δε γίνεται και για να γίνει φοβάμαι ότι ......θα δικαιωθείτε, ΔΥΣΤΥΧΩΣ....

Ότι και να γίνει η ζωή συνεχίζεται. Δυσκολίες και κακουχίες θάρθουν, χρειάζεται περισυλλογή, αυτοκριτική, μετάνοια κοινωνική και αλληλεγγύη. Οι κοινωνίες δε λυγίζουν μπροστά στα οικονομικά συμφέροντα των ολίγων, δεν ανέχονται φαρισαίους και γραμματείς, αργά ανακαλύπτουν τους κλέφτες και τους τιμωρούν.....

Πιστεύω ακράδαντα ότι η σκληρή αυτοκριτική του καθένα μας είναι ένα μεγάλο όπλο να σταθούμε σωστά από δω και πέρα.

Ότι έγραφα, πολλές φορές με παρορμητισμό, σκοπό είχε την αυτοκριτική μας, γι΄αυτό μίλαγα για χιλιάδες άτομα με κοινωνική παραβατικότητα. Άμα καλοπροαίρετα δεις την κατάσταση, ακόμα και του μεγαλύτερου λαμογιού, θα μπορέσεις νηφάλια να του επιβάλεις επιτίμιο και να συνεχίσει να ζει αναμεσά μας, με όρους πλέον κοινωνίας και όχι ατομικού συμφέροντος.

Η ατομική ευθύνη καθενός μας πρέπει να κυριαρχήσει πλέον με πρώτιστο σκοπό το κοινωνικό σύνολο.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕ ΣΩΣΕΤΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ. ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΤΕ ΤΟ.......

Τώρα ξεκινάν τα δύσκολα και για τους πατριώτες τώρα ξεκινά η μάχη για την αξιοπρέπεια, την ανθρωπιά, τη δίκαιη συμβίωση.

(ο χωρίς ψευδώνυμο)

Ανώνυμος είπε...

«Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βογκήστε τύμπανα πολέμου... Οι φοβερές
σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα!

Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βόγκα Παιάνα ! Οι σημαίες οι φοβερές
της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα!» ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ...
ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ ΛΑΚΑ....

ΡΕΝΤΕΖΕΛΑΣ είπε...

ΤΟ ΠΟΛΙΣΙΟΝΙΑΣΑΤΕ ...............

Ανώνυμος είπε...

Γιατί ρε ρεντεζέλα, και ΄γω και η μακριά λάκα στο πνεύμα σου ήρθαμε.....

χψ